Το παρισινό Μουσείο της Ορανζερί παρουσιάζει μέχρι τις 27 Ιανουαρίου τη γοητευτική έκθεση «Φελίξ Φενεόν (1861-1944). Οι νέες εποχές: από τον Σερά έως τον Mατίς». Σε επτά ενότητες η έκθεση επιδεικνύει τις βασικές δεσμεύσεις του Φενεόν στον τομέα της τέχνης και της λογοτεχνίας.
Αναρχικός, κριτικός τέχνης, συγγραφέας, εκδότης, διευθυντής γκαλερί, συλλέκτης, ο Φελίξ Φενεόν υπήρξε σημαντική προσωπικότητα στον καλλιτεχνικό κόσμο στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Ηταν ένα πολύπλευρο άτομο, που είχε αναπτύξει σημαντική δραστηριότητα σε πολλούς τομείς, καλλιεργώντας ένα συγκεκριμένο μυστήριο για τον εαυτό του.
«Φελίξ Φενεόν (1861-1944)» – Μουσείο Ορανζερί
Ο Φενεόν υπήρξε σε όλη τη ζωή του υπέρμαχος της ελευθερίας της έκφρασης σε όλες τις μορφές της. Οι φιλελεύθερες πεποιθήσεις του, οι οποίες χρονολογούνται από τις αρχές της δεκαετίας του 1890, όταν απασχολήθηκε στο Γραφείο Πολέμου, έχουν στηρίξει τις προσπάθειές του για τη δημιουργία χωρίς ιεραρχία ή προκατάληψη.
Σε μια ιδιαίτερα ταραχώδη περίοδο στη γαλλική πολιτική ιστορία, έθεσε την πένα του στην υπηρεσία αναρχικών περιοδικών, όπως το «L’Enhors de Zo d’Axa» ή το «Le Père Pepinard», στα οποία έγραφε μανιφέστα σε διάλεκτο αργκό.
Ο Φενεόν συνδέθηκε με καλλιτέχνες που μοιράζονταν τις φιλελεύθερες πεποιθήσεις του, όπως οι ζωγράφοι Ζορζ Σερά, Πολ Σινιάκ, Μαξιμιλιάν Λους, Τεό βαν Ρισελμπέργκ και συγγραφείς όπως ο Γκιστάβ Καν ή ο Victor Barrucand, που ήταν όλοι στρατευμένοι στη δράση για την έλευση της νέας εποχής. Κατηγορούμενος για συμμετοχή σε τρομοκρατική επίθεση στο εστιατόριο Foyot, απέναντι από τη Γερουσία, ο Φενεόν συνελήφθη, φυλακίστηκε και παραπέμφθηκε στη «δίκη των Τριάντα». Αθωώνεται μετά την αγόρευσή του που ήταν γεμάτη χιουμοριστικά επιχειρήματα.
Η γοητευτική προσωπικότητα του Φενεόν συναρπάζει με τη σταθερότητα των πεποιθήσεών του, τη δύναμη της γραφής του, τη γενναιοδωρία του, το χιούμορ και το μυστήριό του. Ο Φενεόν συμμετείχε ενεργά στην κατασκευή μιας νέας αισθητικής εικαστικής έκφρασης. Η πρωτοπορία της εποχής κυριαρχείται από την αισθαντικότητα του χρώματος και από την αυστηρότητα των σχημάτων.
Η αποκάλυψη του πίνακα του Σερά, το 1884, ανταποκρίνεται σε μια τέχνη που επιτρέπει στον Φενεόν να ξεπεράσει τον ιμπρεσιονισμό. Δύο χρόνια αργότερα λανσάρει τον όρο «νεο-ιμπρεσιονισμός» για να προβάλει τις αρχές των καλλιτεχνών του περιβάλλοντός του, που είναι οπαδοί των επιστημονικών θεωριών και των πρωτοποριακών εικαστικών τεχνών. Ο Φενεόν υποστηρίζει συνεχώς τον Σερά και τους καλλιτέχνες του κύκλου του γράφοντας άρθρα, διοργανώνοντας εκθέσεις.
Η έκθεση στο Musée de l’Orangerie περιλαμβάνει μια επιλογή σημαντικών έργων των Σερά, Σινιάκ, Κρος και Λους, που τα σχολίασε ο Φενεόν ως κριτικός, ή έργα που συλλέχθηκαν από τον ίδιο. Οι επισκέπτες της έκθεσης μπορούν να δουν πληθώρα ντοκουμέντων, χειρόγραφα, περιοδικά, αφίσες και πολλά έργα των φίλων του με τους οποίους κινητοποιήθηκε σε μια συλλογική δυναμική δράση για το κοινό όραμά τους, μια νέα κοινωνία και μια καλύτερη ζωή.
