Χουρίς αμφιβουλία, καταπώς αρέσκεται να επαναλαμβάνει ο επί συναπτά έτη συντρόφιμος και συμπότης στις μπάρες των Αθηνών, εξ Ακαρνανίας ορμώμενος Μήτσους, άλλως καλούμενος Ουγγαρέζος και εσχάτως Λύκος, χάριν των ποικιλώνυμων και ανυποψίαστων αιγωδών αρτιοδακτύλων, άτινα συναθροίζονται σε χιλιάρμενα κοπάδια εν διαδικτύω, χουρίς αμφιβουλία λοιπόν, τα Χριστούγεννα συνιστούν απέραντη παγκόσμια χώρα, ήτις εκτείνεται από τα χριστιανικά παράλια του Αρχιπελάγους Ντεσολασιόν της Παταγωνίας και του Κόλπου της Αλάσκας ώς την ινδουιστική, βουδιστική και σιντοϊστική Απω Ανατολή, καθόσον οι εκεί πιστοί τυγχάνουν αρκούντως ανεκτικοί προς αλλότριες θρησκευτικές δοξασίες και σατανικά ευεπίφοροι στη λατρεία του οικουμενικού οικονομικού δόγματος, που υποκλίνεται με εδαφιαίους τεμενάδες στον μονοθεϊσμό του κέρδους, το οποίο πολλαπλασιάζεται γεωμετρική τη προόδω παρουσιάζοντας τον Σάντα Κλάους να δροσίζεται σε εξωτικές ακτές και να γεύεται κατόπιν κάτω από κοκοφοίνικες τα αγαθά του Αβραάμ και του Ισαάκ στην πιο χλιδάτη σύγχρονη δυτική εκδοχή τους.
Ωχριούν οι υπερδυνάμεις και τα προηγμένα καθεστώτα του πλανήτη μπροστά στο αλλόκοτο τούτο κράτος, που ξεχωρίζει, αν μη τι άλλο, για τις πρωτότυπες διοικητικές του ιδιαιτερότητες. Ακούγοντας ραδιόφωνο, μποτιλιαρισμένος στο αμάξι κατά τις άγιες μέρες που διανύουμε, αντελήφθην αίφνης ότι πρωτεύουσα των Χριστουγέννων δεν είναι άλλη από τα Τρίκαλα Θεσσαλίας, αφού δημοτικός σύμβουλος της παρόχθιας πόλεως του Ληθαίου, περιγράφοντας τον εορταστικό της στολισμό, προέβαλε τον ως άνω ισχυρισμό μετά σοβαρότητος, ήτις δεν επεδέχετο την παραμικράν αμφισβήτηση.
Ρεπορτάζ από τη Δυτική Μακεδονία ακολουθούσε, για να πληροφορηθώ εμβρόντητος πως αδιαφιλονίκητη πρωτεύουσα των Χριστουγέννων είναι η Σιάτιστα, επειδή στο έδαφός της αναβιώνουν κάθε χρόνο πατροπαράδοτα έθιμα αιώνων. Ωσπου να φθάσω στον προορισμό μου γνώριζα ότι τον ίδιο τίτλο κατέχουν επαξίως οι Δήμοι Αθηναίων, Λαρισαίων, Πατραίων, Αρταίων, Ιωαννιτών καθώς επίσης η Μύρινα, ο Αγιος Κήρυκος, η Στρομπαλιά, η Σίκινος, η Ιεράπετρα, το Σπήλι, η Κοντοβάζαινα, τα Κράβαρα, ο Κραβασαράς, τα Ανω Πορόια, η Κάτω Τούρλα, η Μακρυνίτσα και, ασφαλώς, η Κωλοπετεινίτσα.
Ανταποκριτές των τηλεοπτικών διαύλων μάς ενημέρωναν από το βήμα των βραδινών δελτίων ότι ομού και ομοίως πρωτεύουσες των Χριστουγέννων χρίζονται κατά σειράν το Στρασβούργο, η Λιέγη, το Μόναχο, το Κατοβίτσε, το Χάρκοβο, η Ταγγέρη, η Καρθαγένη, η Βιλαμούρα, το Βαλπαραΐσο, η Γιογκιακάρτα, η Μαλάκα και η Τσιάνγκ Μάι. Εξυπακούεται ότι το επίμαχο επίδικο διεκδικούν με αξιώσεις τα Νησιά Φερόες και Φίτζι, ενώ οι ειδικοί ερίζουν για το εάν το δικαιούται η Νήσος του Πάσχα. Με τόσες εκατοντάδες πρωτεύουσες –υποθέτω πως– η κυβέρνηση οφείλει να ταξιδεύει νυχθημερόν από πόλη σε πόλη και ως γνωστόν οι περιηγητές διακρίνονται για τη χαλαρότητα και την επιείκειά τους, οπότε πρόεδρος, πρωθυπουργός και υπουργοί μόνο θετικά μέτρα ανακουφίσεως του πληθυσμού δύνανται να λαμβάνουν. Στην Ψωροκυριάκαινα, ωστόσο, οι πάντες γουστάρουν να υπολογίζονται πρωτευουσιάνοι και φρονώ πως θα μας εξαντλήσουν οι άφρονες και διαρκείς μετακινήσεις. Αναμφιβόλως.
