Οταν μάθαμε ότι στο «τιμόνι» της Φινλανδίας ηγείται πλέον γυναίκα, και μάλιστα νέα και ωραία, ασυναίσθητα ανατρέξαμε στις γυναίκες που έχουν αναλάβει την ηγεσία των χωρών τους. Ισχυρές, αποφασισμένες, δυναμικές, οι γυναίκες που έλαβαν ανώτατη πολιτική εξουσία απέδειξαν πάνω από όλα ότι είναι ικανές όχι μόνο να ηγηθούν σ’ έναν παραδοσιακά ανδροκρατούμενο χώρο, αλλά και να αποτελέσουν παράδειγμα για την αποτελεσματικότητά τους και τη στρατηγική τους, ασχέτως πολιτικής τοποθέτησης. Ανγκελα Μέρκελ, Μάργκαρετ Θάτσερ, Ιντιρα Γκάντι, Μπεναζίρ Μπούτο, Γιούλια Τιμοσένκο και πολλές άλλες από παλαιότερες εποχές, όπως οι βασίλισσες Ελισάβετ και Βικτόρια του Ηνωμένου Βασιλείου, η Μεγάλη Αικατερίνη της Ρωσίας, έλαβαν τον ανώτατο θώκο και διακρίθηκαν.
Ο ορισμός της τριαντατετράχρονης Σάνα Μάριν στην πρωθυπουργία της Φινλανδίας κατέρριψε το ρεκόρ του νεαρότερου πρωθυπουργού, που μάλιστα το κατείχε μια άλλη γυναίκα, η εν ενεργεία πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας Τζασίντα Αρντερν.
Μάλιστα, το υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης της Σάνα Μάριν στελεχώνεται από δώδεκα γυναίκες, στην πλειονότητά τους νεαρής ηλικίας, σε σύνολο δεκαεννέα υπουργών. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι στο τιμόνι των τεσσάρων από τα πέντε κόμματα που συγκροτούν την κυβέρνηση της Φινλανδίας βρίσκονται γυναίκες, με τις τρεις σε ηλικία αντίστοιχη της Μάριν. Ξέρετε πόσες γυναίκες λαμβάνουν υπουργικό αξίωμα στη σημερινή ελληνική κυβέρνηση; Δύο.
Οσον αφορά τις σκανδιναβικές χώρες, η ισότητα των φύλων είναι πράξη εδώ και πολλά χρόνια. Αυτό που ξεχωρίζει τη Σάνα Μάριν, πέραν του νεαρότατου της ηλικίας, είναι ότι είναι παιδί ομόφυλου ζευγαριού, αποτελούμενου από δύο γυναίκες. Επιπλέον, η ίδια δεν είναι παντρεμένη με τον σύντροφο της και συζούν μεγαλώνοντας το παιδί τους.
Και ερχόμαστε στη χώρα μας και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε μερίδα των ελληνικών ΜΜΕ τη Σάνα Μάριν. Ετσι λοιπόν, είτε λόγω εσκεμμένης κατεύθυνσης, είτε λόγω παντελούς έλλειψης διασταύρωσης των πληροφοριών, η Σάνα Μάριν έπεσε θύμα των fake news και «μεγάλωσε σε μονογονεϊκή οικογένεια μόνο με τη μητέρα της». Να λοιπόν που ο μικροαστικός καθωσπρεπισμός επικράτησε της αλήθειας.
Μαθαίνουμε στο σχολείο για τους ήρωες της Επανάστασης του ‘21 και τον τρομερό τους αγώνα, αλλά περνάνε ξώφαλτσα οι δύο αυτές καταπληκτικές γυναίκες, η Μπουμπουλίνα και η Μαντώ Μαυρογένους, πρωτοπόρες για την εποχή τους. Θαυμάζουμε τη μουσική του Μάνου, αλλά ξεχνάμε βολικά ότι ήταν ανοικτά ομοφυλόφιλος. Θυμόμαστε αεροπλάνα και βαπόρια με τη μεγάλη Σωτηρία Μπέλλου, αλλά με την πρώτη ευκαιρία λέμε περιπαικτικά «ο Σωτήρης».
Λέμε ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να κάνει ό,τι θέλει στο κρεβάτι του αλλά κατακεραυνώνουμε όποιον κάνει στο κρεβάτι του ό,τι δεν θέλουμε εμείς. Ας μη γελιόμαστε, η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να είναι συντηρητική σε θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού και να μην αποδέχεται ως ισότιμους ανθρώπους άτομα της LGBTQI+ κοινότητας. Αυτόν τον αναχρονισμό «κανακεύει» η τρέχουσα κυβέρνηση και τα ΜΜΕ που τη στηρίζουν.
Σίγουρα η Φινλανδία είναι εντελώς διαφορετική από την Ελλάδα και δεν είναι απαραίτητο ότι μας ταιριάζει σαν παράδειγμα. Δεν παύει όμως να είναι ένα υπόδειγμα κοινής λογικής και πραγματισμού.
Σε αυτό το πλαίσιο οι Οικολόγοι Πράσινοι, μέλος των Ευρωπαίων Πράσινων, θεωρούμε ότι θα πρέπει να επεκταθεί η υποχρεωτικότητα της ποσόστωσης φύλου, που ισχύει στις λίστες υποψηφιοτήτων για τις αυτοδιοικητικές και εθνικές εκλογές και ευρωεκλογές, στη σύνθεση της κυβέρνησης. Ετσι γίνεται πράξη η ισότητα των φύλων και εκπέμπεται ξεκάθαρο μήνυμα ότι οι διαχωρισμοί δεν έχουν θέση στον εικοστό πρώτο αιώνα.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι είμαστε διαχρονικά και ξεκάθαρα υπέρ της πλήρους ισότητας για όλους τους ανθρώπους, χωρίς κανενός είδους διαχωρισμούς και περιορισμούς, χωρίς αστερίσκους ή ναι μεν αλλά που κρύβονται κάτω απ’ το χαλί. Γεννάται λοιπόν το ερώτημα: τι είδους κοινωνία θέλουμε στην Ελλάδα, του χθες ή του αύριο; Να υποθέσουμε ότι εάν κάποιος έθετε στη Φινλανδή πρωθυπουργό ένα αντίστοιχο ερώτημα, η απάντηση που θα έπαιρνε θα ήταν πολύ πιο απλή: του 2019!
*Οικονομολόγος, συνεκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων
