Τα επαναλαμβανόμενα περιστατικά αστυνομικής βίας που έχουν εκδηλωθεί τις τελευταίες μέρες, «δεν είναι ”μεμονωμένα περιστατικά” αλλά δείχνουν να εντάσσονται σε ένα γενικότερο σχέδιο εντεταλμένης επίδειξης αυθαιρεσίας για την εμπέδωση του αισθήματος του φόβου στους πολίτες και της πεποίθησης της ατιμωρησίας στα αστυνομικά όργανα», σχολιάζει η Ομάδα Νομικής Βοήθειας καταγράφοντας δεκάδες περιστατικά και λαμβάνοντας σειρά τεκμηριωμένων καταγγελιών.
Στην ανακοίνωση που εξέδωσαν σημειώνουν τις «προκλητικές παραβιάσεις και υπερβάσεις του νόμου, με παράτυπους έλεγχους, δημόσιους εξευτελισμούς¸ απογύμνωση προσώπων δημόσια ή σε μη προστατευμένους χώρους, άγριους ξυλοδαρμούς, παράνομες φωτογραφήσεις και εξευτελισμό συλλαμβανόμενων, παράνομες εισβολές σε κατοικίες (με ή χωρίς Εισαγγελέα) και απροκάλυπτη παραβίαση εγγυήσεων του νόμου, συνεχής επίδειξη θρασύτητας απέναντι στους πολίτες, περιφρόνηση της πιθανότητας επιβολής κυρώσεων παρά τις λεκτικές καταδίκες, παράνομη χρήση μέσων δέσμευσης ακόμη και σε προσαγωγές» που «αποκαλύπτουν ένα εμπεδωμένο αίσθημα προστατευόμενης ασυλίας, παρά και ενάντια στις αντίθετες δηλώσεις, σε βάρος των δικαιωμάτων των πολιτών και των εγγυήσεων της έννομης τάξης.
Η Ομάδα Νομικής Βοήθειας, έχοντας γίνει από την αρχή δέκτης μιας σειράς τεκμηριωμένων καταγγελιών και παρακολουθώντας τον δημόσιο διάλογο για τις πρωτοφανείς παραβιάσεις της τελευταίας περιόδου επισημαίνει με βάση τα παραπάνω ότι:
- Οι προσαγωγές χωρίς αιτιολογία δεν είναι σύμφωνες με το νόμο, αποτελούν περιορισμό της ελευθερίας του πολίτη και κατά περίπτωση συνιστούν παράνομη προσβολή προσωπικότητας για την οποία υπόλογη είναι η σχετική Υπηρεσία,
- Ο πολίτης δεν είναι υποχρεωμένος να δικαιολογεί την παρουσία του σε κάποιο χώρο, είτε αυτός είναι τα Εξάρχεια είτε το Κολωνάκι, και μόνη η παρουσία του σε ένα χώρο δεν μπορεί να αποτελεί λόγο για την προσαγωγή του (ιδτ παραπάνω Πόρισμα Συνηγόρου του Πολίτη),
- Η προσαγωγή όπως και η σύλληψη συνιστά καταναγκαστικό μέτρο με περιορισμό της ελευθερίας του προσώπου και επομένως και σε αυτό το στάδιο ο πολίτης που υφίσταται στέρηση ενός θεμελιώδους δικαιώματος του πρέπει να έχει δικαίωμα επικοινωνίας με δικηγόρο,
- Ο δικηγόρος είναι δημόσιος λειτουργός συλλειτουργός της Δικαιοσύνης (Κώδικας περί δικηγόρων ν.4194/2013 άρθρο 2) και δικαιούμενος σεβασμού και τιμής από τους δημόσιους λειτουργούς (άρθρο 34) δικαιούται να έχει πρόσβαση σε όλα τα δημόσια καταστήματα (άρθρο 35) υπερασπίζεται τον πολίτη σε κάθε επαφή του με τις Αρχές (άρθρο 36) επομένως και κατά την προσαγωγή, πολύ περισσότερο αφού αυτή συνεπάγεται ότι υφίστανται σε βάρος του «υπόνοιες» , καθίσταται δηλαδή ύποπτος τέλεσης αδικήματος,
- Η δέσμευση με χειροπέδες δικαιολογείται μόνον όταν ο δεσμευόμενος κρίνεται επικίνδυνος ή ύποπτος φυγής και πάντως όχι επί προσαγωγής ( π.δ. 141/91 )
- Οι έρευνες σε κατοικία χωρίς να συντρέχουν οι όροι του νόμου και χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις αποτελούν παραβίαση οικιακού άσυλου που συνιστά ποινικό αδίκημα με προβλεπόμενος ποινές έως 3 ετών, (241 ΠΚ), και οι ευθύνες δεν αίρονται από την παρουσία ενός εισαγγελέα,
- Οι σωματικές έρευνες δεν επιτρέπονται παρά μόνον όταν υπάρχει σοβαρή και βάσιμη υπόνοια ότι θα βρεθούν στοιχεία που σχετίζονται με αξιόποινη πράξη και με αυστηρούς όρους που ο νόμος ορίζει (άρθρο 257 ΚΠΔ)
- Η απογύμνωση προσώπου συνιστά προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, που όταν γίνεται με σκοπό τον εξευτελισμό μπορεί να συνιστά αδίκημα υπαγόμενο στις διατάξεις περί βασανιστηρίων του Ποινικού Κώδικα (άρθρο 137Α).
Η ανακοίνωση καταλήγει με την Ομάδα Νομικής Βοήθειας να σημειώνει πως:
«Όταν οι ελεγχόμενοι δεν μπορούν να αντιδράσουν, όταν τα αστυνομικά όργανα που παραβιάζουν το νόμο δεν μπορούν να ταυτοποιηθούν, όταν η διερεύνηση των περιστατικών δεν είναι διαφανής, δεν επιτρέπει την συμμετοχή του θιγόμενου (όπως στις ΕΔΕ) και δεν διεξάγεται από ανεξάρτητο όργανο ή Εισαγγελέα, αλλά από τις ίδιες τις αστυνομικές αρχές, τα πορίσματα των οποίων καθορίζουν και τις δικαστικές εξελίξεις , οι διαβεβαιώσεις του Υπουργείου δεν πείθουν για την αποφασιστικότητά τους και αντίθετα δημιουργούν την υποψία ότι έχει ήδη αποτύχει η αποκάλυψη των ενόχων αλλά και έχει ήδη συγκαλυφθεί η ευθύνη αυτών που δίνουν τις εντολές».
