Η συνέχιση της λιτότητας, η διάψευση των υποσχέσεων και η ανοχή της κοινωνίας

Το 2019 είχαμε εκλογές και αλλαγή κυβέρνησης. Συνήθως πριν από οποιαδήποτε κυβερνητική αλλαγή έχει προηγηθεί δημιουργία κλίματος υπέρ του προγράμματος ενός συγκεκριμένου κόμματος, η εφαρμογή του οποίου παρουσιάζεται ότι θα επιλύσει βασικά προβλήματα της κοινωνίας.

Αυτό, σε συνδυασμό με τη διάθεση του εκλογικού σώματος πάντα να τιμωρεί τον προηγούμενο για αθέτηση υποσχέσεων, ανεξάρτητα αν η νέα του επιλογή εγγυάται το καλύτερο, εναλλάσσει τις κυβερνήσεις, όχι όμως και τις πολιτικές, που συνήθως παραμένουν ίδιες.

Το ίδιο έγινε με τη Ν.Δ. Η ψήφιση του 3ου Μνημονίου με πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ (το ψήφισε και η Ν.Δ.), οι συνέπειες των εφαρμοστικών νόμων απογοήτευσαν τον λαό, απαξίωσαν την Αριστερά και έδωσαν τη δυνατότητα στη Ν.Δ. (με τη βοήθεια των ΜΜΕ) να παρουσιαστεί ως «σωτήρας» επιχειρώντας όχι μόνο πολιτική αλλά και ιδεολογική παρέμβαση.

Το πλαίσιο είναι γνωστό. Προεκλογικές υποσχέσεις για ανάπτυξη και για ασφάλεια. Τα πεπραγμένα επίσης γνωστά, πρωτοφανείς διευκολύνσεις και φοροαπαλλαγές για το μεγάλο κεφάλαιο, συνέχιση της λιτότητας για τον λαό, καταστολή και αστυνομική βία, με ακραία φαινόμενα έκφρασής της. Ολα αυτά συνδεόμενα με υποσχέσεις ευημερίας και ανάπτυξης που… έρχονται.

Συστηματικά καλλιεργείται μια παραποιημένη εικόνα της πραγματικότητας. Σχεδόν καθημερινά ο υπουργός Εργασίας ανακοινώνει αυξήσεις στις συντάξεις, καλλιεργώντας την εντύπωση ότι θα είναι μεγάλες και θα αφορούν όλους τους συνταξιούχους.

Καμία σχέση με την αλήθεια. Σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ, η οποία ερμηνεύεται μονομερώς από την κυβέρνηση (το θέμα του επανυπολογισμού δεν θίγεται), από τους 1.200.000 συνταξιούχους που δικαιούνται επικουρική σύνταξη, μόνο περίπου 220.000 θα έχουν ουσιαστικές επιστροφές από τις μεγάλες μειώσεις που είχαν υποστεί από την εφαρμογή του νόμου Κατρούγκαλου.

Οσον αφορά τις υποσχέσεις της κυβέρνησης για αύξηση στις κύριες συντάξεις, λόγω αύξησης του ποσοστού αναπλήρωσης, αυτή αφορά μικρό αριθμό σε σχέση με το σύνολο των συνταξιούχων. Συγκεκριμένα επί συνόλου 2.800.000 συνταξιούχων περίπου 500.000 έχουν πάνω από 30 χρόνια και από αυτούς 250.000 πάνω από 35 χρόνια, 100.000 πάνω από 38 χρόνια και πάνω από 40 χρόνια περίπου 50.000. Αυτό σημαίνει ότι οι αυξήσεις που θα δοθούν θα ξεκινούν από 10 ευρώ και μόνο για έναν μικρό αριθμό που έχουν πάνω από 40 χρόνια ασφάλισης θα φτάνουν τα 100 ευρώ. Η μεγάλη πλειονότητα των συνταξιούχων δεν θα έχει αύξηση και αυτό προκύπτει και από τον προϋπολογισμό, στον οποίο όχι μόνο δεν προβλέπεται αύξηση, αλλά αντιθέτως προβλέπεται μείωση της δαπάνης για συντάξεις κοντά στα 200.000.000 ευρώ.

Η κυβέρνηση, εκτός από τις αυξήσεις στις συντάξεις, διαφημίζει και φορολογικές ελαφρύνσεις οι οποίες όμως είναι απάτη. Η μείωση φορολογίας για μισθωτούς και συνταξιούχους είναι από μηδενική έως 10-12 ευρώ τον μήνα, η οποία όμως θα εξαφανιστεί από την αύξηση του κόστους ζωής αλλά και από άλλες φορολογικές επιβαρύνσεις.

Συγκεκριμένα η αύξηση των αντικειμενικών αξιών κατά μέσο όρο 20% των τιμών των ακινήτων, σε συνδυασμό με την ένταξη 3.500 περιοχών στο σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού, θα φέρει αύξηση των τιμών και η τελική επιβάρυνση θα είναι μεγάλη για διάφορους λόγους: α) αύξηση του ΕΝΦΙΑ, β) αύξηση τιμολογίων ηλεκτρικού ρεύματος με βάση το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας (ΤΑΠ), γ) αύξηση τέλους μεταβίβασης, φόρου κληρονομίας, γονικών παροχών κ.λπ., περαιτέρω αυξήσεις των εμπορικών τιμών των ακινήτων και κατ’ επέκταση αύξηση των ενοικίων, δ) αύξηση στο τεκμήριο ιδιοκατοίκησης που συνεπάγεται μεγαλύτερο τεκμαρτό εισόδημα και άρα μεγαλύτερο φόρο, ανεξαρτήτως δηλωθέντος εισοδήματος. Συνολικά τα επιπλέον φορολογικά βάρη για τα λαϊκά στρώματα θα κυμανθούν από 800 εκατ. έως 1 δισ. ευρώ. Οι πλειστηριασμοί που ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ θα εντατικοποιηθούν μέσα στο 2020 (και για χρέη προς το Δημόσιο), αλλά και η προσπάθεια καταστολής των λαϊκών αντιδράσεων.

Ηδη είναι σε εξέλιξη δίκες εναντίον αγωνιστών, αλλά και η πρόσφατη τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα (Ν. 4637/2019, άρθρο 334) προβλέπει φυλάκιση για όσους παρεμποδίζουν πλειστηριασμούς ακόμα και μόνο με την παρουσία τους! Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση, συνεχίζοντας τις πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο ενισχύει τη λιτότητα, αλλά προσπαθεί με νομοθετικές ρυθμίσεις να καταστείλει την οποιαδήποτε αντίδραση!

Για τον λόγο αυτό προωθεί νόμους όχι μόνο για τους πλειστηριασμούς, που ήδη έχουν ψηφιστεί, αλλά και για τον περιορισμό και ουσιαστικά την απαγόρευση των διαδηλώσεων, που αναμένεται να περιλαμβάνονται σε επόμενο νομοσχέδιο. Ολα αυτά βέβαια είναι νόμοι που ψηφίστηκαν και σχεδιασμοί του επόμενου χρονικού διαστήματος. Ολα όμως εξαρτώνται από την ανοχή ή τις αντιδράσεις της κοινωνίας. Πολλές φορές οι κυβερνώντες σχεδιάζουν χωρίς τον ξενοδόχο και ξενοδόχος είναι πάντα ο λαός.

Στους επόμενους μήνες θα κριθούν πολλά πράγματα. Πιστεύουμε ότι μετά το διάστημα της παθητικότητας θα ακολουθήσει η αντίδραση και οι αντιδράσεις πάντα φέρνουν ανατροπές. Το 2020 θα είναι χρόνος ανατροπών.

*Στέλεχος της Λαϊκής Ενότητας, πρώην αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ