Αφού διαπιστώσει ο Αντώνης Λιάκος στο καινούργιο του βιβλίο(*) πως «η εισβολή της δημόσιας ιστορίας άλλαξε και τον ρόλο των ιστορικών» -διότι, όπως γράφει, «η ιστορία χορεύει γυμνή στις πλατείες»- μας θέτει και το ρητορικό, κατά τα άλλα, ερώτημα «γιατί πρέπει να μιλούν μόνο οι ιστορικοί;» και, επιτέλους, «σε ποιον ανήκει η ιστορία;».
Λες και δεν το ξέραμε και περιμέναμε -γυμνοί στον ήλιο- την υπέρκομψα ντυμένη Γιάννα να απαντήσει, διά στόματος κυρίου Καλύβα, ότι… η Ιστορία γράφεται -ριμάροντας- επί πτωμάτων. Εξ ου και ο εσμός των αγαλμάτων, διότι αν ο ντυμένος -ριμάροντας- δεν δακρύσει, άγαλμα δεν θα μαυρίσει…
(*) «Ο Ελληνικός 20ός αιώνας», εκδ. Πόλις.
