Ο φόβος των πολιτικών δυνάμεων και των κοινωνικών εταίρων μπροστά στη ρήξη και σε μια συνολική αποσταθεροποίηση προβάλλει ως ο κοινός παρονομαστής των εξελίξεων στη Γαλλία και στη Γερμανία.
Οι ηγεσίες των συνδικάτων στη Γαλλία και η νεοεκλεγείσα «αριστερή» ηγεσία των Σοσιαλδημοκρατών στη Γερμανία είναι υποχρεωμένες να υπερασπιστούν τα κεκτημένα και να ζητήσουν πολιτικές επιλογές που να συγκρατούν και να μειώνουν τις κοινωνικές ανισότητες. Ταυτόχρονα γνωρίζουν πολύ καλά ότι με τα σημερινά δεδομένα δεν μπορούν να πυροδοτήσουν δυναμική προς την κατεύθυνση συνολικής πολιτικής αλλαγής που να ανταποκρίνεται στα αιτήματα και τις διεκδικήσεις της βάσης τους.
Στη Γαλλία, οι ηγεσίες των συνδικάτων γνωρίζουν ότι το 2019 δεν είναι 1995, όταν η χώρα παρέλυσε επί τρεις μήνες λόγω των κινητοποιήσεων κατά της πολιτικής λιτότητας των Σιράκ-Ζιπέ.
Τότε η κυβέρνηση οπισθοχώρησε συνολικά και μετά από ενάμιση χρόνο ηττήθηκε στις πρόωρες εκλογές της άνοιξης του 1997 και παρέδωσε τη σκυτάλη στην «Πληθυντική Αριστερά» υπό τον Ζοσπέν.
Σήμερα, μια κατά κράτος ήττα και οπισθοχώρηση των Μακρόν-Φιλίπ θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο το προφίλ του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού υπό τη Λεπέν ως κυβέρνησης σε αναμονή.
Παρόμοια ατμόσφαιρα και στο Βερολίνο, όπου, παρά την «αριστερή» στροφή που σηματοδότησε η εκλογή νέας ηγεσίας στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, η δημοσκοπική διολίσθηση συνεχίζεται σε βαθμό που τίθεται πια το ερώτημα αν είναι πλέον αντιστρέψιμη.
Στο SPD γνωρίζουν πολύ καλά ότι παράταση του σημερινού στάτους κβο συγκυβέρνησης με τη Μέρκελ σημαίνει κίνδυνο εξαέρωσης παρόμοιας με αυτήν των Γάλλων Σοσιαλιστών το 2017.
Ταυτόχρονα ανησυχούν ότι αν αναλάβουν την ευθύνη τερματισμού του Μεγάλου Συνασπισμού και η χώρα οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές, δύσκολα θα μπορέσουν να συγκρατήσουν διαρροές των κεντρώων ψηφοφόρων προς τους Πράσινους και των αριστερών προς την Αριστερά (Linke).
Ολα τα παραπάνω αθροιστικά φθείρουν την αξιοπιστία των συστημικών πολιτικών και συνδικαλιστικών δυνάμεων, τόσο στη Γαλλία όσο και στη Γερμανία, και ευνοούν κάθε μορφή έκφανσης του σκληρού και ακροδεξιού αντισυστημικού λαϊκισμού.
