Το «ξήλωμα» της δημόσιας δωρεάν παιδείας

Το «ξήλωμα» της δημόσιας δωρεάν παιδείας

Της ΜΑΡΙΑΣ ΣΠΑΝΟΥ*

Πολύς λόγος έγινε τελευταία για τα κενά στην εκπαίδευση, τους μόνιμους διορισμούς, τις τοποθετήσεις, την ταλαιπωρία των αναπληρωτών, τη δυσκολία εύρεσης στέγης και πολλά άλλα. Ηρθε η ώρα να μπουν τα πράγματα στη θέση τους ρητά και στις πραγματικές διαστάσεις.

Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί βιώνουν, για περισσότερο από μια δεκαετία, την εργασιακή ανασφάλεια, τη νομαδική ζωή, με μεγάλο οικονομικό, οικογενειακό και ψυχολογικό κόστος, χωρίς να γνωρίζουν αν και πότε θα λήξει το καθεστώς εργασιακής ομηρίας τους. Τα λειτουργικά κενά κάθε χρόνο ξεπερνούν τις 30.000. Φέτος οι προσλήψεις αναπληρωτών συνολικά σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια έφτασαν τις 25.947 στις δύο φάσεις προσλήψεων.

Οι αριθμοί καταδεικνύουν την ανάγκη πραγματοποίησης μόνιμων διορισμών στην εκπαίδευση, κάτι που είχε ήδη δρομολογηθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με την εγκριτική απόφαση του υπουργικού συμβουλίου, τον περασμένο Ιούνιο, που άναβε το πράσινο φως για 10.500 διορισμούς στη γενική εκπαίδευση, ενώ το αίτημα απεστάλη στο ΑΣΕΠ για την έκδοση της σχετικής προκήρυξης. Να σημειώσουμε εδώ ότι η δαπάνη είχε προβλεφτεί στον τακτικό προϋπολογισμό του κράτους του τρέχοντος και επόμενου έτους.

Την ίδια περίοδο ολοκληρωνόταν η διαδικασία κατάθεσης των αιτήσεων για 4.500 διορισμούς στην Ειδική Αγωγή, η οποία μετακινήθηκε χρονικά για το τέλος του έτους από την παρούσα κυβέρνηση, χωρίς να είναι γνωστή η κατανομή των εκπαιδευτικών ανά κλάδο και χωρίς να υπάρχει ένα σαφές χρονοδιάγραμμα.

Λίγες μέρες μετά τις εκλογές της 7ης Ιουλίου η νέα υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως σε δήλωσή της ανέφερε την επανεξέταση των 10.500 μόνιμων διορισμών στη γενική εκπαίδευση μέσω της ανακαταμέτρησης των κενών! Τα οργανικά κενά ανά κλάδο ωστόσο ήταν ήδη γνωστά στο υπουργείο Παιδείας, τα οποία από τον περασμένο Μάιο είχαν κοινοποιηθεί στους δικαιωθέντες εκπαιδευτικούς κατά την πρόσκληση διορισμού τους.

Μια άλλη παράμετρος του προβλήματος είναι ότι η συντριπτική πλειονότητα των αναπληρωτών εκπαιδευτικών προσλαμβάνεται μέσω προγραμμάτων ΕΣΠΑ, κάτι που προκαλεί εύλογη ανησυχία και απορία στην εκπαιδευτική κοινότητα καθώς το ερώτημα είναι πώς θα καλύπτονται τα κενά των σχολείων μετά τη λήξη των προγραμμάτων αυτών.

Είναι προφανές σε όλους μας, μετά και τις αποφάσεις του υπουργείου υπέρ της ιδιωτικής εκπαίδευσης, ότι η ενίσχυση της δημόσιας παιδείας δεν αποτελεί προτεραιότητα για αυτή την κυβέρνηση! Οπότε ποια στάση θα ακολουθηθεί; Συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων; Αναστολή διετούς υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης στους μεγάλους δήμους, δεδομένου ότι διανύουμε το δεύτερο σχολικό έτος εφαρμογής της και οι ανάγκες σε νηπιαγωγούς είναι ήδη αυξημένες;

Η θεσμοθέτηση της διετούς υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε στην πράξη ότι η δημόσια και δωρεάν παιδεία είναι αγαθό κοινωνικό στο οποίο όλοι πρέπει να έχουμε πρόσβαση. Μέσα στο δημόσιο σχολείο αμβλύνονται οι διαφορές, κοινωνικές, οικονομικές, και οι ιδιαιτερότητες ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

Η αξία του δημόσιου σχολείου σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες είναι ανεκτίμητη, καθώς δημιουργεί στους μαθητές τη συνείδηση της αρμονικής συνύπαρξης και της αλληλεγγύης.

Οι αποφάσεις της σημερινής κυβέρνησης, όπως αυτή της κατάργησης των διετών προγραμμάτων των Πανεπιστημίων και της αυτοματοποιημένης αναγνώρισης των πτυχίων κολεγίων και ξένων Πανεπιστημίων και εξίσωσής τους με τα πτυχία των δημόσιων Πανεπιστημίων, μας υπενθυμίζουν ότι η εκπαίδευση μπορεί να γίνει ταξική υπέρ των προνομιούχων.

Θεωρούμε αυτονόητη την αφύπνιση και την άμεση παρέμβαση όλων των εμπλεκομένων τόσο για τη διεκδίκηση όσων είχαν ήδη δρομολογηθεί για τα θέματα αυτά, όσο και την ενεργοποίηση των γονέων και της κοινωνίας για θωράκιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας.

*Εκπρόσωπος της Ενωσης Νηπιαγωγών