Οι δυνάμεις του Ασαντ με τη στήριξη της Μόσχας προωθούνται στη μεθόριο με την Τουρκία και ακυρώνουν τα σχέδια Ερντογάν για συμπαγή ζώνη ασφαλείας, από το Κομπάνι μέχρι τα σύνορα με το Ιράκ.
Ετσι ακυρώνονται τα σχέδια για μαζική μετεγκατάσταση στη ζώνη του κύριου όγκου των 3,5 εκατομμυρίων προσφύγων από τη Συρία, που βρίσκονται σήμερα στην Τουρκία.
Στην Αγκυρα γνωρίζουν πολύ καλά ότι οποιαδήποτε εμπλοκή με τις δυνάμεις του Ασαντ θα θέσει σε δεινή δοκιμασία τις σχέσεις με τη Μόσχα και την Τεχεράνη, με πρώτη παράπλευρη επίπτωση τον τερματισμό της τουρκικής παρουσίας στο Αφρίν και το Ιντλίμπ της Βορειοδυτικής Συρίας.
Χωρίς τον έλεγχο της ζώνης ασφαλείας, η Τουρκία δεν μπορεί να έχει βαρύνοντα ρόλο στις διαπραγματεύσεις για την επόμενη μέρα στη Συρία.
Τον κύριο ρόλο προφανώς θα τον έχουν η Ρωσία και το Ιράν, ως σπόνσορες του καθεστώτος της Δαμασκού, ενώ, όπως προκύπτει και από την επίσκεψη Πούτιν στο Ριάντ, συνεγγυήτρια και προστάτις των σουνιτών της Συρίας θα είναι η Σαουδική Αραβία.
Είναι προφανές ότι η ασφυκτική πίεση που άσκησε ο Ερντογάν στις ΗΠΑ δρομολόγησε ένα ντόμινο ανατροπών στη Συρία και τη Μέση Ανατολή, με την Αγκυρα να διαπιστώνει πως έπειτα από οκτώ χρόνια εμπλοκής στη σύγκρουση βρίσκεται σε πλήρες αδιέξοδο.
Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι ποιο θα είναι το καθεστώς των Κούρδων στη Συρία του Ασαντ.
Σε κάθε περίπτωση, η Δαμασκός έχει κάθε συμφέρον να συντηρεί μια κουρδική απειλή, την οποία θα αξιοποιεί για να αποτρέπει σκέψεις και σενάρια για όποιου είδους νέα τουρκική εμπλοκή. Οταν ξέσπασε η εξέγερση κατά του Ασαντ το 2011, ο Ερντογάν ονειρευόταν μια σουνιτική Συρία ως τουρκικό προτεκτοράτο.
Σήμερα η προέλαση των δυνάμεων του Ασαντ αμφισβητεί τα όποια κέρδη της Αγκυρας από την απόφαση του Τραμπ να ανάψει το «πράσινο φως» στην εισβολή των τουρκικών δυνάμεων στη Βορειοανατολική Συρία.
Πριν προλάβει να θριαμβολογήσει για την κατάκτηση της ζώνης ασφαλείας ο Ερντογάν, διαπιστώνει ότι έχει αυτοεγκλωβιστεί σε ζώνη αδιεξόδου…
