ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Φάνης Λυσιφάνης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ο Χάρος στάθηκε βαρύς επάνω απ’ τη Μόρια

και η σκιά του απλώθηκε ολόμαυρη, πελώρια

Κι οι βάρκες όλο έρχονται, κι ανθρώποι καταφθάνουν

και μάχονται οι αρμόδιοι να δουν τι θα τους κάνουν

Στοιβάζουν έτσι τις ψυχές, σαβούρα σ’ αποθήκη

και συνηθίσαμε κι εμείς όλη αυτή τη φρίκη

Πόσο ν’ αντέξει ο άνθρωπος χωρίς καμιά ελπίδα

χωρίς καμιά προοπτική κι όνειρο για πυξίδα;

Χωρίς τίποτα σίγουρο, κανένα δεδομένο

ξεριζωμένος, άπατρις, φύλλο παρασυρμένο

από ανέμους άγριους που ο ίδιος δεν ορίζει

για κάποια επιβίωση που βίο δεν θυμίζει;

Μαζεύονται οι κραταιοί και κάνουνε παζάρια

και συζητούν για νούμερα και παίζουνε στα ζάρια

τις τύχες όλων των ψυχών που ανήμπορες προσμένουν

να δούνε τι θ’ αναγκαστούν ακόμη να υπομένουν…

«Τόσα εκατομμύρια εμείς φιλοξενούμε

σ’ ασφαλή ζώνη θέλουμε να τους τοποθετούμε»,

λέει ο Σουλτάνος· και σ’ αυτό, Ευρώπη, θ’ απαντήσεις

με τσιγκουνιές, κατανομές κι επαναπροωθήσεις

Μα μια γυναίκα έπαψε στη Μόρια ν’ ανασαίνει

κι είμαστε όλοι, αλίμονο, στο αίμα της βαμμένοι…