9+1 τραγούδια για ένα μακρύ καυτό καλοκαίρι

Αρχική πρόθεση ήταν να κάνω μια επιλογή που να θυμίζει ραδιοφωνική εκπομπή, η οποία θα έχει μια κάποια συνοχή και ασφαλώς θα θυμίζει καλοκαίρι. Ωστόσο, όπως θα δείτε και θα ακούσετε, ξέφυγα και τα έμπλεξα λίγο παραπάνω.

Παρ’ όλα αυτά, επειδή η καλή μουσική δεν έχει ούτε σύνορα ούτε όρια, συγχωρήστε την αναίδειά μου να μπερδέψω την παλιά τζαζ με τον Ερωτόκριτο, τον Γιάννη Καλατζή με την Annie Lennox και τη Δήμητρα Γαλάνη με τον Raymond Scott, την τζαζ με το νέο κύμα, αλλά και τον Γιάννη Βόγλη με τον Αλέν Ντελόν και απολαύστε τις επιλογές μου σαν να βρίσκεστε -πράγμα που εύχομαι ολόψυχα- κάπου όπου απολαμβάνετε τον καφέ ή το ποτό σας με το κύμα να σκάει δίπλα σας και το αεράκι να δίνει αέρα στα πανιά σας.

Don’t Give Up On Love – James Knight & Daniel Farrant feat. Hayley Sanderson

Προέρχεται από ένα άλμπουμ του 2014, όπου είχαν συγκεντρωθεί μερικά από τα πιο ωραία κλασικά τζαζ κομμάτια για μεγάλη ορχήστρα. Αν κλείσεις τα μάτια, μπορείς να φανταστείς ένα κλαμπ της Νέας Υόρκης, εκεί κάπου μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και σε μια γωνιά τον Φρανκ Σινάτρα να καπνίζει ένα πούρο και να απολαμβάνει τη μουσική κουνώντας ρυθμικά το πόδι του.

Υπέροχη η σύγχρονή μας Hayley Sanderson, που δίνει τη συμβουλή στον ερωτοχτυπημένο -και απογοητευμένο- ήρωα του τραγουδιού: «Don’t Give Up On Love».

Ο αποχαιρετισμός του Ερωτόκριτου – Νίκος Ξυλούρης

Ποιος δεν ξέρει αυτό το απόσπασμα από το έμμετρο ρομαντικό μυθιστόρημα του Βιτσέντζου Κορνάρου; Το έχουν ερμηνεύσει πολλοί και πραγματικά καλά, ενώ αν σας τύχει να ακούσετε και άλλα αποσπάσματα αυτού του επικού έργου, θα ανακαλύψετε τη λογοτεχνική δύναμη αυτού του αριστουργήματος της ελληνικής δραματουργίας.

Παντός καιρού επιλογή, ειδικά με τη φωνή του Νίκου Ξυλούρη.

Τζαμάικα – Γιάννης Καλατζής

Τι να πεις τώρα γι’ αυτό το τραγούδι του Μάνου Λοΐζου και του Λευτέρη Παπαδόπουλου; Φεύγουμε για διακοπές με το στέισον βάγκον του μπαμπά, που το έχουμε φορτώσει σαν βαπόρι -εξαμελής η οικογένεια, γαρ.

Ακούμε Δεύτερο Πρόγραμμα, παιδιά του δημοτικού, και ονειρευόμαστε να γίνουμε μεγάλοι και αυτόνομοι για να κάνουμε ταξίδια σε μέρη άγνωστα και αλαργινά με παράξενα ονόματα. Από τα τραγούδια που θυμάμαι και αγαπώ πάντα.

Το ταξίδι στην Τζαμάικα ακόμη να το κάνω…

Νεράιδα δίχως παραμύθι – Μίλτος Πασχαλίδης

Χωρίς να έχω εξήγηση, το τραγούδι αυτό με κάνει να σκέφτομαι την άδεια Αθήνα τον Αύγουστο. Τους ανθρώπους που από ανάγκη ή επιλογή κινούνται στους δρόμους με τα ελάχιστα αυτοκίνητα και -είναι, δεν είναι μοναχικοί- αισθάνονται λίγη μοναξιά. Αλλά και εκείνους που δεν τολμούν να διεκδικήσουν τη ζωή.

Όμως, πρέπει να το ομολογήσω, ως φανατική αναγνώστρια παραμυθιών ακόμη και σήμερα, οι στίχοι του με αγγίζουν όσο τίποτα άλλο επί 20 και πλέον συναπτά έτη. 

I Put A Spell On You (επί δύο)- Bonnie Tyler

Το ξέρουμε όλοι, αλλά με τη φωνή του Joe Cocker, της Nina Simon ενώ το έχει ερμηνεύσει μέχρι και o Bryan Ferry… Και όμως, η Bonnie Tyler -ναι, η γνωστή μας κυρίως από κάπως πιο γλυκερές «ροκ» μπαλάντες της δεκαετίας του ’80- δείχνει από τι είναι πραγματικά φτιαγμένη και τι μπορεί να κάνει με ένα πραγματικά κλασικό τραγούδι.

Ένας φίλος που το άκουσε μου είπε ότι μετά χρειαζόταν κρύο ντους για να συνέλθει. Υπερβολή, ίσως. Μπορεί να έφταιγε και ο καύσωνας, αλλά κάτι δείχνει για τη δυναμική της ερμηνείας της Βρετανίδας τραγουδίστριας.

Πάντως, για να είμαι δίκαιη, δεν μπορώ να μην αναφέρω και να μην παραθέσω προς σύγκριση την επίσης εξαιρετική ερμηνεία της Annie Lennox. Ακούστε και τα δύο και αποφασίστε.

Dalida & Alen Delon – Paroles, paroles

Δεν ξέρω αν ο Γάλλος ηθοποιός έχει «τραγουδήσει» ξανά, αλλά σε αυτό το τραγούδι, που αναφέρεται στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα που λένε οι ερωτευμένοι, ή όσοι νομίζουν ότι είναι ερωτευμένοι, συνοδεύοντας την Νταλιντά, εκμεταλλεύεται όλη αυτήν τη γοητεία που τον έκανε διάσημο.

Και κάτι μου λέει ότι η ηρωίδα της ιστορίας στο τέλος θα υποκύψει στις πιέσεις και θα ενδώσει. Όπως λένε, άλλωστε, οι άντρες βλέπουν και οι γυναίκες ακούνε, αν με καταλαβαίνετε τι εννοώ.

Και τ’ άλλο καλοκαίρι – Δήμητρα Γαλάνη

Αυτό τώρα είναι ένα τραγούδι που αν και καινούργιο κρύβει όλο το υπέροχο μελό του ελληνικού σινεμά της παλιάς εποχής. Τα έχει όλα: καλοκαίρι, μια ερωτική ιστορία, πεφταστέρια και ευχές και ό,τι θέλεις να ακούσεις ένα βράδυ με πανσέληνο κάπου κοντά στη θάλασσα.

Στα συν, πέρα ότι θυμίζει νέο κύμα, η φωνή και η ερμηνεία της Δήμητρας Γαλάνη, που ό,τι αγγίζουν το κάνουν χρυσό.

Κορίτσια στον ήλιο – Μαρία Δημητριάδη

Μπορεί αυτό που συνήθως θυμόμαστε από αυτή την ταινία να είναι η ατάκα του Γιάννη Βόγλη προς την Αν Λόμπεργκ «Στάσου, μύγδαλα», στην οποία δίνουμε τον ανάλογο περιπαικτικό χαρακτήρα, αλλά τα «Κορίτσια στον ήλιο» έχουν μείνει και για την υπέροχη μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου και το ομώνυμο τραγούδι σε στίχους Γιώργου Παπαστεφάνου και με τη φωνή της Μαρίας Δημητριάδη.

Οι ερωτικές ιστορίες μεταξύ «αταίριαστων» ανθρώπων συγκινούν πάντα, ειδικά αν έχουν αυτή τη μουσική υπόκρουση.

A café in Sorrento – Raymond Scott

Κλείνω αυτήν τη λίστα με το τραγούδι του δικού μου καλοκαιριού για το 2019.

Καλοκαιρινές διακοπές. Η τελευταία ημέρα για την ακρίβεια και πίνω καφέ σε ένα πανέμορφο μαγαζί στην Παλιά Πόλη των Χανίων. Που εκτός από το περιβάλλον και την περιποίηση, απολαμβάνω πολύ ωραία μουσική. Θέλω να μείνω εκεί για πάντα. Και πέφτουν οι πρώτες νότες από αυτό το υπέροχο κομμάτι της παλιάς, κλασικής τζαζ, και σταματώ ό,τι κάνω και ό,τι λέω εκείνη τη στιγμή.

Ήταν από τις φορές που η μουσική κάνει την έσω θάλασσα να κινείται, να αναμοχλεύει συναισθήματα και φυσικά να ξυπνάει επιθυμίες και αναμνήσεις. Αν έπρεπε να στείλω μια μουσική καρτ-ποστάλ, αυτήν θα διάλεγα.