Είναι δυνατό να ορίζεται από τον πρωθυπουργό η κατ’ εξοχήν εκπρόσωπος της πλουτοκρατίας της χώρας επικεφαλής της «Επιτροπής 2021» που θα διοργανώσει τις εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια από το 1821, δηλαδή μια εθνικολαϊκή επανάσταση; Εκτός και αν ο κ. Μητσοτάκης αγνοεί τον διττό χαρακτήρα της Επανάστασης του 1821 ή επιλέγοντας την κ. Αγγελοπούλου προσπαθεί να ενταφιάσει τον λαϊκό της χαρακτήρα. Διότι «δύο ήταν τα Εικοσιένα», σύμφωνα με τον Δημήτρη Φωτιάδη: «Το ένα του λαού και των πιο προοδευτικών ανθρώπων εκείνου του καιρού, το άλλο των κοτζαμπάσηδων και των πολιτικάντηδων (που επικράτησαν τελικά)».
Οσον αφορά τον χαρακτήρα της Επανάστασης, ο Γιάννης Σκαρίμπας στο βιβλίο του «Το 1821 και η Αλήθεια» έγραφε: «Οι Τούρκοι δεν ήσαν οι χειρότεροι…Ο ελληνικός λαός δεν θάκανε την επανάσταση για να αποκαταστήσει και πολιτικά τους κοτζαμπάσηδες. Οι λέγοντες ότι η Επανάσταση ήταν μόνον Εθνική, ή είναι αδιάβαστοι ή δεν μας λένε την αλήθεια. Σκοτώνοντας τον Τούρκο ήξερε ότι σκοτώνει τον σύμμαχο των κοτζαμπάσηδων. Χωρίς τον αφανισμό πρώτα αυτουνού, δεν μπόραε να ξεπάτωνε τους άλλους. Το ότι σε αυτό η Επανάσταση γελάστηκε δεν πάει να πεί ότι τους εφείσθη. Θα τους πέρναε εν στόματι μαχαίρας. Το ότι νόμισε ότι για τούτο είχε καιρό, αυτό την έφαγε… Η Επανάσταση απότυχε…».
Για να συνοψίσει ο καθηγητής Δημήτριος Τσάκωνας: «Το Ελλαδικόν Κράτος των Κοτζαμπάσηδων διαδέχθηκε το τιμαριωτικόν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας». Επομένως, την επικράτηση των κοτζαμπάσηδων επί του λαϊκού κινήματος ήθελε να τιμήσει o πρωθυπουργός με την επιλογή του, μεταφορικά της πλουτοκρατίας επί των εργαζομένων και ανέργων σήμερα.
Ομως η επιλογή της κ. Αγγελοπούλου ερμηνεύεται και ιδεολογικά. Ο ιστορικός Νίκος Ψυρούκης γράφει: «Τα κόμματα δεν είναι τάξεις αλλά άθροισμα ανθρώπων που προέρχονται από διάφορες τάξεις. Παρ’ όλα αυτά εξυπηρετούν συγκεκριμένα ταξικά συμφέροντα. Ποιος το καθορίζει αυτό; Οποια τάξη κυριαρχεί στις γραμμές του και το ελέγχει, αυτή του δίνει το δικό του τρόπο σκέψης και δράσης». Γι’ αυτό ο Μαρξ έλεγε ότι «την εξουσία δεν την παίρνουν τα κόμματα και οι οργανώσεις αλλά οι τάξεις». Διότι η διοργάνωση των εκδηλώσεων για το 1821 θα απαιτήσει και σοβαρότατες δαπάνες. Θυμάται κανείς ποιος ήταν ο αρχικός προϋπολογισμός για το «2004» και πού εκσφενδονίστηκε τελικά;
Την εποχή της ανάληψης των Αγώνων το κόστος της διοργάνωσής τους εκτιμάτο μόλις στα 750 δισ. δρχ. και εμφανιζόταν από τον τότε υπουργό Οικονομικών ως πλήρως ισοσκελισμένο με τα έσοδα, ενώ πριν από τις εκλογές του 2004 προσδιοριζόταν μόνο στα 4,5 δισ. ευρώ. Διότι από τα 11,5 δισ. ευρώ (περίπου 4 τρισ. δρχ.) του τελικού κόστους των Αγώνων μόνον τα 2,5 αφορούσαν τις υποδομές (Αττικό Μετρό, Τραμ, Προαστιακός) και τα υπόλοιπα 9 τα ολυμπιακά έργα.
Ποια είναι σήμερα η κληρονομιά των ολυμπιακών έργων του 2004; Δύο μήνες πριν από την έναρξη των Αγώνων ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) Ζακ Ρογκ, σε συνέντευξή του στη βελγική εφημερίδα Le Soir, μας θύμισε πόσο είχαμε υπερβεί τον προϋπολογισμό και πόσο είχαμε παρεκκλίνει από την αρχική ιδέα μιας Ολυμπιάδας λιτής, προσαρμοσμένης στα ολυμπιακά ιδεώδη. Μάλιστα είχε αποδώσει τις τεράστιες υπερβάσεις στη «μεγαλομανία» των Ελλήνων, η οποία τελικά είχε υπερβεί και τις οργανωτικές και τις οικονομικές δυνατότητες της χώρας. Σημείωσε δε ότι εξ αρχής η ΔΟΕ επέμενε στην κατασκευή «εγκαίρως έτοιμων λιτών εγκαταστάσεων», όμως αυτό δεν συνέβη και «οι Ελληνες μόνο τους εαυτούς τους μπορούν να κατηγορήσουν»…
Ειδικά για τη «στέγη Καλατράβα», που κόστισε περίπου 230 εκατομμύρια δολάρια, ο Ρογκ ήταν σαφής: «Εμείς δεν τη θέλαμε, όμως αυτοί επέμειναν» Ετσι, τόνισε, οι υπερβάσεις του κόστους επ’ ουδενί μπορούν να αποδοθούν στη ΔΟΕ: «Να μην έρθουν να μας πουν ότι εμείς φταίμε για το κόστος των Αγώνων» σημείωσε, για να συμπληρώσει ότι όταν όλα τελειώσουν «οι Ελληνες θα πρέπει να κάνουν μακρά αυτοκριτική». Γι’ αυτό, όπως αποδείχθηκε, τo 2004 εμπεριείχε το σπέρμα της κρίσης που ακολούθησε όχι μόνο σε οικονομικό, αλλά και σε διανοητικό επίπεδο, με τη διαμόρφωση δηλαδή αντιλήψεων και νοοτροπίας.
Τα αγνοούσε όλα αυτά ο κ. Μητσοτάκης κατά τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του, όταν κάνοντας ειδική αναφορά στο 2004 μίλησε «για την Ελλάδα που μπορεί να μας κάνει περήφανους όπως έκανε στην καλύτερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας της, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004». Ετσι είδε την εποχή των ψευδαισθήσεων και τον προθάλαμο της κρίσης. Μάλιστα μετά τη συνάντησή του με την κ. Αγγελοπούλου δήλωσε ότι «όλοι οι Ελληνες θα γιορτάσουμε μαζί και ενωμένοι το 1821». Ανεργοι, νεολαία στα ξένα, μικροεπαγγελματίες, μερικώς απασχολούμενοι, αστική τάξη, όλοι μαζί ενωμένοι; Εχει η κ. Αγγελοπούλου, ως κατ’ εξοχήν εκπρόσωπος της πλουτοκρατίας, τα στοιχεία εκείνα ώστε να εκφράσει αυτή την ενότητα; Γιατί λοιπόν την επέλεξε;
* πολιτικός μηχανικός
