Εάν είσαστε στο πλευρό του «λαού», λέει ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον στην εργατική τάξη της χώρας του, πολεμήστε για την άνευ συμφωνίας αποχώρηση της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση και την εκλογική νίκη μου στις επικείμενες εκλογές. Εάν, αντίθετα, είσαστε στο πλευρό της «Βουλής», δηλαδή στο πλευρό της ελίτ, του κατεστημένου και των διανοούμενων, μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε! Ή να πάτε να πνιγείτε!
Η επιλογή που δίνει στους Βρετανούς η Aκροδεξιά μεταξύ «λαού» και «Βουλής» είναι, αν και δεν λέγεται, επιλογή μεταξύ αυταρχισμού και δημοκρατίας.
Αυτή ακριβώς είναι η επιλογή που, απευθυνόμενοι στην εργατική τάξη, έχουν προκρίνει στο παρελθόν οι λαϊκιστές όλων των χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας του Χίτλερ, πριν επιβάλουν τη δικτατορία τους. Και προς αυτήν την κατεύθυνση προχωρεί, όπως φαίνεται, και η Αγγλία. Τα φαινόμενα είναι ακραία και πολύ ανησυχητικά.
Η δολοφονία της Εργατικής βουλευτή Τζο Κοξ τον Ιούνιο του 2016 από έναν φανατικό ακροδεξιό θα μπορούσε να θεωρηθεί τυχαία και άσχετη με το γενικότερο κλίμα. Αλλά όταν πολλοί βουλευτές, όλοι υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην Ε.Ε., μιλούν τώρα για σχεδόν καθημερινές απειλές κατά της ζωής τους κάτι έχει πλέον αλλάξει οριστικά.
Μεταξύ των βουλευτών αυτών είναι η Πόλα Σέριφ, η οποία έχει απειληθεί με αποκεφαλισμό, η Τζες Φίλιπς, η οποία απειλήθηκε ότι το πτώμα της θα πεταχτεί σε μια τάφρο, ή η αρχηγός των Φιλελεύθερων Τζο Σουίνσον, η οποία ανέφερε κλαίγοντας στη Βουλή ότι οι απειλές στρέφονται κατά της ζωής του παιδιού της.
Η τρομοκρατία έχει πάρει τέτοια έκταση που βουλευτές έχουν επανειλημμένα τονίσει ότι φοβούνται, όχι τις εκλογές όπως λέει ο Τζόνσον, αλλά τη δολοφονία τους. Η απειλή εναντίον τους εκπορεύεται όχι μόνο από παράφρονες ιδιώτες, αλλά και από φασιστικές συμμορίες που έχουν ξεπεταχτεί σε όλη τη χώρα και διαδηλώνουν συχνά την αντίθεσή τους στην «προδοσία» της χώρας τους από τους «αχρείους» φιλοευρωπαίους, την παράδοσή της στις Βρυξέλλες.
Η «κατάπτυστη», όπως έχει χαρακτηριστεί, απάντηση του Τζόνσον στις καταγγελίες αυτές είναι ότι οι βουλευτές κοροϊδεύουν τη Βουλή και τους πολίτες. Ταυτόχρονα, όμως, υιοθετώντας ουσιαστικά τις καταγγελίες, ο Βρετανός πρωθυπουργός δεν δίστασε να προειδοποιήσει τους πάντες ότι για να είναι «πλήρως ασφαλείς θα πρέπει να ταχθούν υπέρ του Brexit». Η προειδοποίησή του αντιπροσώπευε την πλήρη υιοθέτηση της τρομοκρατίας.
Αυτό, μεταξύ άλλων, είπε ακόμη και ο Τζούλιαν Κινγκ, αντιπρόσωπος της Βρετανίας στην εκτελεστική επιτροπή της Ε.Ε., όταν δήλωσε ότι η «απύθμενη και επικίνδυνη ρητορική του Τζόνσον θα πυροδοτήσει τη βία στους δρόμους της Αγγλίας».
Σε πολιτικό επίπεδο, η ολομέτωπη επίθεση των ακροδεξιών εθνικιστών κατά της δημοκρατίας κορυφώθηκε πρόσφατα με την ανάσχεση των εργασιών της Βουλής για πέντε εβδομάδες έτσι ώστε να μπορέσει ο Τζόνσον να προετοιμάσει απερίσπαστος την άνευ συμφωνίας αποχώρηση της Βρετανίας από την Ε.Ε.
Στο πραξικόπημα αντιτάχθηκε όμως ομόφωνα το 11μελές Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας, αποτρέποντας έτσι τη μετατροπή της Βρετανίας σε «μπανανοδημοκρατία» και οι βουλευτές επέστρεψαν στη Βουλή.
Στην άκρως δραματική και «δηλητηριώδη» πρώτη συνεδρίασή της και, κατηγορούμενος από πολλούς βουλευτές ως «απατεώνας» που «θα έπρεπε να βρίσκεται στη φυλακή», ο Τζόνσον και οι συνεργάτες του κατήγγειλαν αμέσως την ιστορική απόφαση του δικαστηρίου ως «λανθασμένη». Θα ήθελε να πει και «εγκληματική», όπως λένε υπογείως οι οπαδοί του, αλλά δεν τόλμησε.
Ταυτόχρονα επιτέθηκαν κατά της Βουλής, στην οποία έχουν χάσει την πλειοψηφία, κατά έναν «φρικιαστικό» τρόπο. Τη χαρακτήρισαν ένα «νεκρό σώμα», «σώμα βρικολάκων» που συνεχίζει «χωρίς ηθικό δικαίωμα» να λειτουργεί με έναν και μόνο σκοπό: να κρατήσει τη χώρα εντός της Ε.Ε. Και για μια ακόμη φορά, μεταξύ άλλων και η πρώην συνεργάτης του και υπουργός Αμπέρ Ρουντ, του είπε να μη στρέφει τη Βουλή κατά του λαού, ενώ η εφημερίδα Daily Mirror τον χαρακτήρισε «αδιάντροπο».
Ο Τζόνσον ωστόσο, όπως κατέστησε σαφές, προετοιμάζεται για μια νέα επίθεση κατά των «βρικολάκων» με την εκ νέου αναστολή της λειτουργίας της Βουλής. Σε αυτό δεν είναι πάντως εκτός Βουλής πολιτικά απομονωμένος –και αυτή είναι η τραγωδία της σημερινής Αγγλίας– διότι τον υποστηρίζει ένα μεγάλο μέρος της αγγλικής εργατικής τάξης.
Η τρέχουσα σύγκρουση έχει ξεφύγει από τα παραδοσιακά πολιτικά πλαίσια -Αριστερά, Κέντρο, Δεξιά– και έχει γίνει σύγκρουση στην οποία η μία πλευρά αντιπροσωπεύεται από τους εθνικιστές που δεν βγάζουν από το μυαλό τους το ιμπεριαλιστικό παρελθόν της χώρας τους, τους ξενόφοβους που τους τρομάζει η μετανάστευση, την αποβιομηχανοποιημένη βόρεια Αγγλία και τους φτωχούς της, για τους οποίους η ευθύνη για τη μοίρα τους πέφτει στους ώμους της Ε.Ε., τους περιθωριοποιημένους από την παγκοσμιοποίηση επιχειρηματίες και όλους αυτούς που δεν έχουν τα προσόντα που απαιτεί η τεχνολογική επανάσταση, δηλαδή κυρίως τους ηλικιωμένους.
Στην άλλη πλευρά βρίσκονται η νεολαία, οι επιστήμονες, οι διανοούμενοι, μεγάλες επιχειρήσεις και γενικά η μεσαία τάξη των πόλεων που αντιτάσσεται στον εθνικισμό, έχει την παιδεία που απαιτεί η εποχή μας, δεν συντρίβεται από τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο φτωχός Βορράς και αισθάνεται ότι ανήκει στην Ευρώπη, την κουλτούρα της οποίας γνωρίζει και σέβεται. Πέραν αυτών, χωρίς την Ευρώπη, η Βρετανία είναι για αυτήν καταδικασμένη να σβήσει πλήρως ως μεγάλη δύναμη.
Η σύγκρουση μεταξύ των δύο πλευρών, αν και δεν έχει τα ταξικά χαρακτηριστικά άλλων εποχών, είναι αφάνταστα βίαιη διότι εκφράζει το υποσυνείδητο και αντικατοπτρίζει τις υπαρξιακές ανησυχίες κυρίως της εργατικής τάξης, ένα μεγάλο μέρος της οποίας η εθνικιστική Δεξιά κατόρθωσε να προσεταιρισθεί.
Και οι αντιδημοκρατικές λύσεις που οι εθνικιστές υιοθετούν για την επιβολή των επιδιώξεών τους έχουν έτσι μοιραία τη μαζική υποστήριξη που χρειάζονται, τόσο όσο βεβαίως και η φιλοευρωπαϊκή πλευρά, αλλά που στην περίπτωσή τους μπορεί εύκολα να γίνει μητέρα της τρομοκρατίας.
Η κατάσταση είναι τόσο δραματική, εξωφρενική και αβέβαιη που κανένας δεν μπορεί πλέον να προβλέψει τι θα φέρει ακόμη και η αυριανή ημέρα.
