Στην πρώτη της πεζογραφική εμφάνιση, η Ιωάννου Ντούμπρου βάζει ένα ερωτευμένο ζευγάρι να παραθερίζει για μια βδομάδα σε ένα εξωτικό νησί που προσφέρεται για «αποδράσεις» και χαλάρωση. Εφτά ημέρες κυλούν στην Chimera, σε ένα σχετικά ευχάριστο και ανάλαφρο κλίμα που δείχνει να εναρμονίζεται με τις προσδοκίες της Γεωργίας ή Georgia, ηρωίδας και αφηγήτριας του βιβλίου – μέχρι που ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου αποφασίζει να χαρίσει στο ζευγάρι μία επιπλέον εβδομάδα στο νησί.
Ο επιπρόσθετος χρόνος που καλούνται να περάσουν μαζί διαταράσσει την ισορροπία στη σχέση τους, ειδικά όταν νέα πρόσωπα μπαίνουν στην καθημερινότητα των διακοπών και αφήνουν την ηρωίδα έρμαιο ζηλότυπων συναισθημάτων, που αποδίδονται σπαρταριστά από τη συγγραφέα. Νεαρές Γαλλίδες, αόρατες μασέζ και μυστηριώδη μοντέλα στοιχειώνουν τις σκέψεις της Γεωργίας, μαζί με την αντιπάθειά της για τις καταδύσεις, που φαίνεται να λατρεύει ο αγαπημένος της.
Η δυσαρέσκεια κλιμακώνεται σε κρίση και σύντομα τα πράγματα παίρνουν απροσδόκητη τροπή, που αναπτύσσεται στο δεύτερο, και αποκαλυπτικότερο, μέρος του βιβλίου.
Η Ντούμπρου ξεκινάει από ένα ευφυές παιχνίδι με τις συμβάσεις της αισθηματικής λογοτεχνίας, τις οποίες υπονομεύει υποδειγματικά στο πρώτο μισό του βιβλίου, με χιούμορ και υποδόρια ειρωνεία – όμως δεν σταματάει εκεί. Αντίθετα, η υπονόμευση αυτή προχωράει σε τέτοιο βάθος, ώστε υποβάλλει στον αναγνώστη σταδιακά μια πνιγηρή και ελαφρώς αγχωτική ατμόσφαιρα, μετατρέποντας το μυθιστόρημα σε μια σκοτεινή και παιγνιώδη πραγματεία πάνω στη φύση της ερωτικής ψευδαίσθησης, αλλά και της ψευδαίσθησης γενικώς: της άρνησής μας να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα και να ορίσουμε τι είναι δικό μας και τι όχι.
Το εξωτικό νησί συνιστά έτσι μια ιδανική αλληγορία: προστατευμένο από την πραγματικότητα με ποικίλους τρόπους, προσφέρει στους επισκέπτες του μια εξιδανικευμένη εκδοχή των εαυτών τους, αφήνοντας μόνο τους πιο γενναίους ή περίεργους ανάμεσά τους να προσεγγίσουν το μοναδικό αφτιασίδωτο κομμάτι του – τη «βορινή παραλία», που, εκτεθειμένη σε ισχυρούς ανέμους, συσσωρεύει σκουπίδια και εγκατάλειψη.
Σε αυτούς τους λίγους γενναίους και περίεργους συγκαταλέγεται και η Γεωργία, που περιδιαβάζει στη βορινή παραλία συλλέγοντας ευρήματα, χασομερώντας και παρατείνοντας την παραμονή της για όσο μπορεί. Μέχρι που συνειδητοποιεί πως η διαμονή στο νησί των ψευδαισθήσεων δεν είναι ποτέ δωρεάν, έστω κι αν πλασάρεται ως τέτοια, και πως μερικές φορές τα όνειρα είναι πολύ πιο αληθινά από την πραγματικότητα. Ενα ώριμο, εντυπωσιακό και απολαυστικό ντεμπούτο.
-320x213.jpg)
