ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η πρώτη νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης στο κρίσιμο πεδίο των εργασιακών σχέσεων, που έπειτα από μια δεκαετία συστηματικής απορρύθμισης -και μέσω των μνημονιακών νόμων- αναζητούσαν βηματισμό προς μια στοιχειώδη αποκατάσταση, προκάλεσε αρνητικό σοκ στον κόσμο της εργασίας.

Η επιλογή του υπουργού Εργασίας Γιάννη Βρούτση να φέρει αιφνιδιαστικά και την τελευταία στιγμή στη Βουλή την περασμένη Πέμπτη, στο διυπουργικό νομοσχέδιο, την τροπολογία με την οποία καταργούνται τρεις προστατευτικές διατάξεις για τους εργαζομένους, πολύ πρόσφατα ψηφισμένες και χωρίς να έχει προλάβει να καταγραφεί η επίδρασή τους στην αγορά εργασίας, χειροκροτήθηκε από εργοδοτικές ενώσεις που άλλωστε είχαν ζητήσει την κατάργησή τους, προκάλεσε την αποχώρηση της αντιπολίτευσης από τη Βουλή, αποδοκιμάστηκε από τη ΓΣΕΕ και τα συνδικάτα και δέχθηκε οξύτατη κριτική από τον νομικό κόσμο της χώρας. Τόσο για τον τρόπο κατάργησης των ευνοϊκών για τους εργαζομένους διατάξεων όσο και για την ταξική μεροληψία της νομοθετικής πρωτοβουλίας της κυβέρνησης.

Ο καθηγητής εργατικού δικαίου στο ΑΠΘ Αρις Καζάκος χαρακτηρίζει την παρέμβαση «γενναία επιχορήγηση της κρατικοδίαιτης εργοδοσίας».

Ο καθηγητής Κοινωνικού Δικαίου και Εργασιακών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Γιάννης Κουζής σημειώνει ότι μέτρα που καταργεί η κυβέρνηση είναι τα πρώτα θετικά μέτρα έπειτα από τον καταιγισμό διατάξεων απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων στη διάρκεια των μνημονίων.

Ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Δημήτρης Βερβεσός εκφράζει αφ’ ενός την κατάπληξή του για την παραβίαση των αρχών της καλής νομοθέτησης και αφ’ ετέρου τονίζει ότι η ευρεία ευχέρεια των αναιτιολόγητων απολύσεων αποτελεί τροχοπέδη για την οικονομία και την ανάπτυξη – στον αντίποδα των κυβερνητικών ισχυρισμών ότι η «υπερβολική προστασία» δυσχεραίνει τις προσλήψεις.

Τέλος, ο εργατολόγος, δικηγόρος στον Αρειο Πάγο, Δημήτρης Περπατάρης εκτιμά πως μια κοινωνικά, εργασιακά και νομικά χρήσιμη ρύθμιση, που δεσμευτικά όφειλε και η χώρα μας να έχει ενσωματώσει λόγω Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, θυσιάζεται στο όνομα της εργασιακής ευελιξίας.