Τρία πουλάκια (τα γνωστά) στην κάλπη μας καθίσαν κι αμέσως να ετοιμάζονται για εκλογές αρχίσαν
Τα δύο είναι σερνικά, το τρίτο είναι κλώσα μα όλα διαφέρουνε στο ύφος και στη γλώσσα
Το πρώτο είναι αψηλό, μοιάζει του Ψηλορείτη κι έξυπνο θα ‘ναι αν δεν πιαστεί, αλίμονο, απ’ τη μύτη…
Προσώρας νιώθει νικητής, ζυγιάζει τα φτερά του λέει «σεμνά και ταπεινά», μα κρύβεται η χαρά του;
Εντούτοις φέρθηκε σωστά, θα του τ’ αναγνωρίσω: σαν ένα απ’ τα κλωσόπουλα που έχει από πίσω άρχισε για την Κούνεβα να λέει μαλακίες το πέταξε απ’ τη φωλιά χωρίς διαδικασίες
Οχι ωσάν το δεύτερο που ανέχεται οχετούς κι επιβραβεύει βρίζοντες μονίμως υπουργούς…
Αυτό το δεύτερο πουλί έχει πολύ θυμώσει γιατί το πρώτο, τ’ αψηλό, το ‘χει κατατροπώσει ενώ δεν το περίμενε· κοιτάει λοιπόν ν’ αργήσει να πάει εις τον Πρόεδρο, ώστε έτσι να ψηφίσει
τροπολογίες άφθονες και διόλου δεν το νοιάζει που η αντιπολίτευση σύσσωμη του φωνάζει γιατί έκανε διορισμούς εις τον Αρειο Πάγο Για πείτε, τι συμπέρασμα θα πρέπει να συνάγω;
Οσο γι’ αυτόν τον υπουργό που λέγαμε πως βρίζει αφού για λίγο λούφαξε, ακάθεκτος γυρίζει
και σπάει η αλαζονεία του, σαν ρωτά, τα κοντέρ: «τις σπουδές που ‘κανα εγώ, τις ξέρει η Αρβελέρ;»
Το τρίτο το πουλάκι μας που είναι θηλυκό παίζει κι αυτό, αλίμονο, τώρα τον αρχηγό:
το μεγαλόσωμο πτηνό που ‘χε στα δεξιά του το έδιωξε, κακήν κακώς, αίφνης απ’ τη φωλιά του
Η κίνησή του άγαρμπη, κι έκανε πολύ κρότο Πάει προς το δεύτερο πουλί; Φεύγει μακριά απ’ το πρώτο;
Αλήθεια, τι επιδίωκε; Πώς τα ‘χε υπολογίσει; Στην κάλπη πλέον θα φανεί: ήταν σωστή η λύση;
Κάθονται τώρα τα πουλιά κι αρχίζουνε τις τρίλιες και υποσχέσεις δίνουνε στους ψηφοφόρους χίλιες
Για κάνα μήνα μοναχά γλυκά θα κελαηδήσουν και ύστερα… στα χείλη, φευ, το ψάρι θα μας ψήσουν!
