Σε λιγότερο από δύο χρόνια θα γιορτάσουμε την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης που οδήγησε μέσα από μεγάλες αναταράξεις και τεράστιες ποσότητες αίματος στην ίδρυση του ελληνικού κράτους. Να θυμίσουμε ότι ο χρόνος που χρειάστηκε για να εδραιωθεί μια κρατική οντότητα ευρωπαϊκού τύπου ήταν πολλαπλάσιος απ’ αυτόν του αγώνα. Εμφύλιες διαμάχες, προσωπικές διαφορές, αρχηγικές τάσεις, παρεμβάσεις από τους «έξω», τοπικισμοί κάθε είδους, χρεοκοπίες και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς συνθέτουν το σκηνικό της πατρίδας μας μέχρι την εμφάνιση του Χαρίλαου Τρικούπη, που προσπάθησε με νύχια και με δόντια να ξεκολλήσει την Ελλάδα από την οθωμανική νοοτροπία, χωρίς να τα καταφέρει.
Αυτό φυσικά δεν μειώνει την προσφορά του. Λίγο μετά την εμφάνιση του άλλου μεγάλου ανδρός, του Ελευθέριου Βενιζέλου, ξεκινάει ο μεγάλος διχασμός -που ήταν σε ύπνωση κατά κάποιον τρόπο τα προηγούμενα χρόνια- και φτάνει μέχρι το 1949, που είναι και η λήξη του τελευταίου Εμφυλίου, τουλάχιστον στα χαρτιά. Από το 1915 μέχρι το 2015, που ο λαός μας έδωσε την πλειοψηφία της Βουλής στην Αριστερά, πέρασαν 100 χρόνια. Τώρα που διαφαίνεται η νίκη της μέχρι τώρα αντιπολίτευσης στις επόμενες εκλογές, ολοκληρώνεται ένας μεγάλος κύκλος.
Μπήκαν όλοι στο παιχνίδι. Δοκιμάστηκαν αρκετά στις κυβερνητικές θέσεις και ευθύνες. Θα ήταν ανόητο και ανιστόρητο αν δεχόμασταν ότι στη χώρα μας δεν άλλαξε τίποτα. Αλλαξαν πολλά προς το καλύτερο. Συνέβαλαν όλοι σε αυτό. Η αγάπη και η πίστη στην πατρίδα πιστοποιούνται με τα έργα και όχι με τα λόγια. Ο πατριωτισμός όλων πρέπει να θεωρείται δεδομένος γιατί διαφορετικά αναφερόμαστε στο χάος. Επειδή τις τελευταίες μέρες παρατηρείται μια όξυνση στις μεταξύ μας σχέσεις, ας μην επανέλθουμε σε συμπεριφορές που μας χώρισαν, μας ταλαιπώρησαν και στο τέλος μας κράτησαν πίσω.
Η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία είναι η αιμοδοσία του πολιτεύματος. Οσο υπεύθυνος είναι ο ρόλος του κυβερνήτη, άλλο τόσο υπεύθυνος είναι ο ρόλος του ελεγκτή. Ας είμαστε ψύχραιμοι όλοι μας, πολιτικοί και πολίτες, και ας αυξήσουμε τις απαιτήσεις από τον εαυτό μας. Τα χρόνια που δοκιμάστηκαν η οικονομία μας αλλά και η κοινωνική μας συνοχή, ας γίνουν μαθήματα για το μέλλον, αν θέλουμε να είναι αντάξιο του μέγιστου μακρινού παρελθόντος.
