Η Ρόμα, το Κατάρ και ο Αμερικάνος

Η εμπορική επέκταση του Κατάρ στην Ευρώπη μέσω του ποδοσφαίρου συνεχίζεται. Η «απόβασή» του στη Γηραιά Ηπειρο ξεκίνησε το 2011 όταν η Qatar Sports Investments (QSI) απέκτησε το 70% και, έναν χρόνο αργότερα, την πλήρη ιδιοκτησία της Παρί Σεν Ζερμέν.

Πλέον το εμιράτο δείχνει να στρέφει το ενδιαφέρον του στη Ρόμα για προφανείς λόγους. Η Ρώμη είναι μεγάλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, ένα κέντρο πολιτισμού με τεράστιο τουριστικό ενδιαφέρον, όπως και το Παρίσι. Επιπλέον, επιλέχθηκε η Ρόμα και όχι η Λάτσιο, επειδή το ακροδεξιό πολιτικό προφίλ της δεύτερης την καθιστά κάθε άλλο παρά θελκτική εμπορικά.

Ο πρόεδρος της Ρόμα, Τζέιμς Παλότα, δήλωσε ότι η φήμη για πρόταση 450 εκατ. ευρώ από το Κατάρ για τον σύλλογό του είναι «fake news» και πως δεν είναι διατεθειμένος να πουλήσει. Το πρώτο σκέλος δεν ισχύει. Το δεύτερο όμως αληθεύει, τουλάχιστον προς το παρόν.

Ο 61χρονος Αμερικανός δισεκατομμυριούχος, που απέκτησε τη Ρόμα το 2012 από τον συμπατριώτη του, Τόμας ντι Μπενεντέτο, δεν είναι «ζεστός» στην ιδέα να παραχωρήσει τη Ρόμα. Στοχεύει πρώτα να ξεπεράσει όλα τα γραφειοκρατικά εμπόδια και τις πολιτικές ίντριγκες που καθυστερούν την ανέγερση του νέου γηπέδου της ομάδας στο Τορ ντι Βάλε.

Ως επιχειρηματίας γνωρίζει πως είναι πιο συμφέρουσα η πώληση ενός συλλόγου με δικό του γήπεδο, οπότε παραπέμπει σχετικές αποφάσεις στο μέλλον.

Το άλλο ζήτημα που έχει προκύψει σχετικά με το ενδιαφέρον του Κατάρ για τη Ρόμα είναι αν πρόκειται για την Qatar Sports Investments (QSI), δηλαδή το ίδιο επενδυτικό fund που έχει την Παρί Σεν Ζερμέν. Σύμφωνα με τη L’Equipe, πίσω από την πρωτοβουλία όντως βρίσκεται ο Νασέρ αλ-Χελαϊφί, ο πρόεδρος της QSI. Ομως είναι σίγουρο πως, αν προχωρήσει τελικά μια τέτοια κίνηση, είτε θα γίνει από κάποια άλλη επιχείρηση είτε τουλάχιστον θα φέρεται άλλος ιδιοκτήτης στα χαρτιά και όχι η QSI.

Ο λόγος ασφαλώς είναι το θέμα της πολυϊδιοκτησίας ευρωπαϊκών ποδοσφαιρικών συλλόγων, που προσκρούει στους κανονισμούς της UEFA.

Το θέμα είχε προκύψει αρχικά στα τέλη της δεκαετίας του ’90 με την ENIC, που εκτός της ΑΕΚ είχε στο «ρόστερ» της επίσης τις Τότεναμ, Βασιλεία, Ρέιντζερς, Σλάβια Πράγα και Βιτσέντσα. Πριν ακόμα κληρωθούν να αγωνιστούν αντίπαλες οι Τότεναμ και Σλάβια στην ίδια διοργάνωση, η UEFA είχε αποταθεί στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα στις Βρυξέλλες και η ENIC έφτασε το θέμα έως το Ανώτατο Δικαστήριο Αθλητικών Διαφορών (CAS) στην Ελβετία.

Τελικά, ύστερα από τρία χρόνια μαραθώνιων διαπραγματεύσεων και διαβουλεύσεων, αποφασίστηκε τελικά η εξής λύση για την προστασία της ακεραιότητας των ευρωπαϊκών ποδοσφαιρικών διοργανώσεων: να μην μπορούν να αγωνιστούν αντίπαλες στο Τσάμπιονς Λιγκ ή το Γιουρόπα Λιγκ δύο ομάδες με τους ίδιους μετόχους. Ητοι δεν απαγορεύεται νομικά η πολυϊδιοκτησία, αλλά ο ιδιοκτήτης πρέπει να αποφασίσει ποια από τις ομάδες του θα μπορεί να δηλωθεί στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Η ENIC τότε αποφάσισε να παραχωρήσει τις μετοχές της στις υπόλοιπες ομάδες και να κρατήσει την Τότεναμ.

Ο συγκεκριμένος κανονισμός πάντως έχει και «παράθυρα», που με επιτυχία εκμεταλλεύτηκε πριν από δύο χρόνια η Red Bull, όταν η Λιψία και η Ζάλτσμπουργκ κληρώθηκαν αντίπαλες στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. H Red Bull απέδειξε ότι είναι ιδιοκτήτρια 100% μόνο της Λιψίας και πως έχει φύγει τελείως από το οργανόγραμμα της Ζάλτσμπουργκ, διατηρώντας μόνο ένα χορηγικό συμβόλαιο…