ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Αρτεμις Σπηλιώτη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Το ΔΝΤ ένα μήνα πριν από τη νέα του έκθεση για ελληνική οικονομία, προχωρά στην πρωτοφανή παραδοχή ότι η μεγάλη καθυστέρηση αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους έσωσε τις τράπεζες της ευρωζώνης, που ήταν «φορτωμένες» με ελληνικά ομόλογα στο χαρτοφυλάκιό τους τα οποία είχαν σχεδόν δυο χρόνια στη διάθεσή τους για να τα «ξεφορτωθούν».

Πρόκειται για μια ακόμα κρίση… φτηνής αυτοκριτικής, ακόμα πιο κυνικής σε σχέση με τις προηγούμενες, από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναγνωρίζοντας εκ των υστέρων για μία ακόμη φορά τα λάθη του σε σχέση με την Ελλάδα.

Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Ταμείου σε μια αποτίμηση – αξιολόγηση της πορείας των προγραμμάτων που επέβαλε την περίοδο 2008-2017, παραδέχεται ότι την κρίσιμη διετία 2011-2012 και μέχρι το «κούρεμα» του χρέους μέσω PSI η χώρα μας αποπλήρωσε ομόλογα αξίας 50 δισ. ευρώ, τα οποία βρίσκονταν ως επί το πλείστον στη δικαιοδοσία ευρωπαϊκών τραπεζών, όπως αναφέρει το ΑΠΕ.

Την ίδια στιγμή, όπως υπογραμμίζεται στην έκθεση, η καθυστέρηση της αναδιάρθρωσης υπονόμευσε τόσο τις προοπτικές ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας όσο και την ίδια την αποτελεσματικότητα του «κουρέματος» του χρέους (PSI) που έγινε το 2012.

Οπως χαρακτηριστικά σημειώνουν οι τεχνοκράτες του Ταμείου, η συγκεκριμένη εξέλιξη οφειλόταν στους φόβους για μια συνολική διάχυση της κρίσης στην ευρωζώνη, κάτι που όμως τελικά δεν αποφεύχθηκε.

Η αυτοκριτική είναι ωστόσο δώρον άδωρον για τη χώρα μας, καθώς το Ταμείο απομακρύνεται από το… ταμείο και ο λογαριασμός των λαθών του συνεχίζει να βαραίνει τους Ελληνες πολίτες και οι πληγές, πρωτίστως της κοινωνίας, θα χρειαστούν πολύ χρόνο ακόμα για να επουλωθούν.

Το Ταμείο ομολογεί ότι πρέπει να αλλάξει τις μελλοντικές συνταγές σωτηρίας και επιχειρεί να αναμορφώσει τη διαδικασία σχεδιασμού προγραμμάτων, ώστε να μην επαναληφθούν τα λάθη που έγιναν σε χώρες όπως η Ελλάδα, αναγνωρίζοντας ότι υπήρχαν αστοχίες και παραλείψεις.

Επανειλημμένες αναφορές της έκθεσης για τη χώρα μας αποδεικνύουν αυτά που όλοι λίγο-πολύ γνωρίζουμε και βιώσαμε.

Ετσι γίνεται λόγος α) για τον εσφαλμένο τρόπο προσέγγισης σε αρχικό στάδιο του προβλήματος της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους β) δυσανάλογη έμφαση που δόθηκε στη δημοσιονομική προσαρμογή και γ) υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις για τα μακροοικονομικά μεγέθη. Ζητήματα για τα οποία το ΔΝΤ επέδειξε πρωτοφανή εμμονή.