Τα κριτήρια για τις ευρωεκλογές

Τα κριτήρια με τα οποία ψηφίζουν οι άλλοι λαοί της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν τα γνωρίζουμε ακριβώς, τα δικά μας όμως έχουν φανεί καλά κατά τη μεγάλη χρονικά προεκλογική περίοδο. Τι φινέτσα ευρωπαϊκή, τι γούστο, τι αισθητική και τι γνώση των προβλημάτων και των δικαιωμάτων που απορρέουν για πολλούς από εμάς απ’ αυτήν τη συνύπαρξη. Τα καλά μας κόμματα έχουν συρρικνώσει και το νόημα και τη σπουδαία σημασία που όφειλαν να είχαν οι ευρωεκλογές. Να διευκρινιστεί ότι ο λόγος είναι για όσους εξακολουθούν να πιστεύουν σε αυτή τη χωροκατασκευή, παρά την τεράστια ανομοιογένεια και τις τρομακτικές ανισότητες που επικρατούν από χώρα σε χώρα.

Λοιπόν: η Γερμανία εξακολουθεί να διαφεντεύει τις τύχες των άλλων εταίρων, οι ανισότητες λάμπουν μεταξύ Βορρά και Νότου, οι πρόσφυγες είναι εγκατεστημένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και συναντούν, εάν καταφέρουν να φτάσουν ώς εκεί, τεράστια τείχη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Είναι απορίας άξιον πώς οι περισσότεροι ευρωπαϊκοί λαοί έχουν καταγοητευθεί από τον μύθο του νομίσματος [φουσκώνουν τα στήθη από υπερηφάνεια πολλών], από τον δυτικό τάχα πολιτισμό που υπερτερεί του ισλαμικού, από την «ελεύθερη» διακίνηση ανθρώπων και εμπορευμάτων, από την «ασφάλεια». Μάλλον είμαστε βυθισμένοι σε λήθαργο και μάλλον είμαστε υπεύθυνοι, ως λαοί, για την κατάντια της Ευρώπης. Δεν φταίνε μόνο οι ηγέτες· για να συνεννοούμεθα…

Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι τα ακροδεξιά κόμματα έχουν σηκώσει κεφάλι σε πολλές χώρες, με τάση να επεκταθούν σε όλο τον χώρο που αποκαλείται Ενωση. Εχουν δίκιο να νιώθουν ασφαλείς οι ελίτ, αφού οι ηγέτες τους φροντίζουν να κρατούν σε ύπνωση το πόπολο σε όλες τις χώρες -βεβαίως ούτε που τους καίγεται καρφί για την άνοδο της Ακροδεξιάς, άσε που πιθανώς είναι και επιλογή τους [πολιτική τους] αυτή η άνοδος. Το ερώτημα ορθώνεται αμείλικτο: Για ποια Ευρώπη ψηφίζουμε; Για εκείνη που έχει σαν αιχμή στις αποφάσεις της ένα άτυπο [μη θεσμικό] όργανο ή που η συγκρότηση των άλλων οργάνων είναι ανισοβαρής και άδικη για τις μικρότερες χώρες; Ας μας απαντήσουν οι ευρωυποψήφιοι σε αυτά τα ερωτήματα και αν μπορούν ας μας διαφωτίσουν, ειδάλλως ας ξέρουν πως θεωρούμε ότι επιζητούν τις θέσεις για τα οφέλη μόνο που αποκομίζουν [και είναι πολλά…].

Θα θέσουν, π.χ., ως πρώτιστο θέμα την παραβίαση εκ μέρους της εξ Ανατολών γείτονος του διεθνούς δικαίου και του θαλάσσιου δικαίου σε ό,τι αφορά τις εξορύξεις στην Κύπρο; Εχουν υπόψη τους ότι η Μεσόγειος είναι μια κλειστή θάλασσα και στο παραμικρό ατύχημα κινδυνεύουν όλες οι χώρες που την περιβάλλουν; Τι σκοπεύουν να κάνουν ακριβώς; Είναι βέβαιο ότι δεν αρκεί μια απλή διαμαρτυρία. Συναινούν τα κόμματα σε μια κοινή εθνική πολιτική; Εχουν πάρει χαμπάρι οι υποψήφιοι πόσο τεταμένη είναι η κατάσταση στην αρχαία αυτή θάλασσα; Ας μη γίνει λόγος για το τι θα συμβεί σε μια τέτοια περίπτωση στο Αιγαίο, σε αυτήν την κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού.