ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Πέπη Ρηγοπούλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Μετά την απόφαση που έκρινε άγονη τη θέση για το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και τις συνεχιζόμενες εναντίον της αντιδράσεις, η υπουργός Πολιτισμού βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των μέσων μετά την πρότασή της προς τον γλύπτη Κώστα Βαρώτσο για ανταλλαγή αγαλμάτων με τα Σκόπια (του Δρομέα του, τοπόσημου της Αθήνας, με τον Εφιππο Πολεμιστή / Μ. Αλέξανδρο).

Ο κ. Βαρώτσος αρνήθηκε, χαρακτηρίζοντας την πρόταση τουλάχιστον σουρεαλιστική. Η δεύτερη ανακοίνωση της υπουργού που διέψευδε την πρώτη, στην οποία αρνούνταν ότι είχε συναντηθεί με τον γνωστό καλλιτέχνη, έλεγε ότι ναι μεν τον είχε συναντήσει, αλλά δεν είχαν μιλήσει για ανταλλαγή, διότι υπεύθυνα γι’ αυτό καθώς και για την «αλλαγή ετικετών» είναι άλλα υπουργεία και όχι το δικό της. Στη συνέχεια ο κ. Μποσνιακόφσκι, εκπρόσωπος του κ. Ζάεφ, δήλωσε ότι δεν έχει συζητηθεί το θέμα των ανταλλαγών, αλλά ότι θα υπάρξουν αλλαγές στις πλακέτες που συνοδεύουν τα αγάλματα τα οποία αναφέρονται στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.

Οι ανακοινώσεις αυτές μας θύμισαν δημοσιεύματα του περασμένου Ιουνίου (tvxs) σχετικά με αγάλματα που «παραπέμπουν στον ελληνικό πολιτισμό» και έχουν στηθεί πρόσφατα στη γείτονα και την ήδη ειλημμένη απόφαση να μην κατεδαφιστούν. Και αυτό διότι βαφτίστηκαν από εκατέρωθεν «αρμοδίους» -χωρίς καμία σχετική απόφαση της UNESCO- ως «μέρος της αρχαίας ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς» και ως «μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς». Με το πρόσχημα αυτό συνάγεται ότι θα παραμείνουν για να διαπαιδαγωγούν τις επόμενες γενεές σε ένα κλίμα ψευδοϊστορίας αλλά, το πιο σημαντικό, σε μία ριζική ασκήμια.

Γιατί αγάλματα των αρχών του 21ου αιώνα να αποτελούν μέρος «της αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς», ακόμα κι αν είναι έργα εμπνευσμένα από το «αρχαίο ελληνικό παρελθόν»; Με την ίδια λογική τα διάφορα αντίστοιχα κιτς έργα που υπάρχουν σε ξενοδοχεία ή αλλού όπου γης θα έπρεπε να ανακηρυχθούν ομοίως μέρος της κληρονομιάς αυτής.

Και πώς είναι δυνατόν οι «Αλέξανδροι» αυτοί να αποτελούν μνημεία της παγκόσμιας κληρονομιάς, δίπλα στην Παλμύρα ή τους Βούδες του Μπαμιγιάν ή δίπλα στην παλιά πόλη της Βαρσοβίας, που ξαναχτίστηκε ίδια μετά την καταστροφή της από τους Γερμανούς και αποτελεί το μοναδικό παράδειγμα αντιγράφου –απολύτως υπαρκτών– μνημείων του παρελθόντος;

Οι ισχυρισμοί των κυβερνώντων της γειτονικής χώρας συνιστούν εσκεμμένη παρερμηνεία του κώδικα της UNESCO προκειμένου να περιληφθούν τα αγάλματα αυτά σε κάτι με το οποίο δεν έχουν σχέση.

Ετσι κι αλλιώς, ο Δρομέας αποκλείεται να τρέξει από την Αθήνα στα Σκόπια. Ο δημιουργός του τυχαίνει να ζει και να το απαγορεύει. Τι θα γίνει όμως με το άγαλμα του Κολοκοτρώνη;