Ηταν 7 Ιουνίου 1970, στη Γουαδαλαχάρα του Μεξικού, όταν ο Πελέ έπιασε μια δυνατή σκαστή κεφαλιά κοντά στο δεξί δοκάρι και, σίγουρος ότι θα καταλήξει η μπάλα στα δίχτυα, φώναξε «γκολ».
Ομως ο αντίπαλος τερματοφύλακας, που βρισκόταν τρία βήματα μπροστά από τη γραμμή του τέρματος, τινάχτηκε διαγώνια προς τα πίσω περιμένοντας να σκάσει η μπάλα στο έδαφος και κατόπιν την έδιωξε προς τα πάνω. «Ημουν σίγουρος ότι είχε μπει γκολ, καθώς είδα τον Πελέ να πανηγυρίζει. Αλλά από τις αντιδράσεις των θεατών κατάλαβα ότι του είχα ραγίσει την καρδιά». Ετσι είχε περιγράψει την απόκρουση που σημάδεψε την καριέρα του ο θρυλικός Γκόρντον Μπανκς, ο Αγγλος τερματοφύλακας που έφυγε από τη ζωή χθες σε ηλικία 81 ετών, νικημένος από καρκίνο του νεφρού.
Η συγκεκριμένη απόκρουση, στην αναμέτρηση της Αγγλίας με τη Βραζιλία για τη φάση των ομίλων του Μουντιάλ του 1970, θεωρείται η καλύτερη στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων και η κορυφαία του 20ού αιώνα.
Ο ίδιος ο Πελέ αναρωτιόταν: «Εχω σημειώσει πάνω από χίλια τέρματα στη ζωή μου και όλοι πάντα με ρωτούν για το γκολ που δεν σκόραρα!». Χθες, ο Βραζιλιάνος θρύλος αποχαιρέτησε με συγκίνηση τον Μπανκς: «Είμαι χαρούμενος που απέκρουσε την κεφαλιά μου, επειδή αυτή η πράξη ήταν η έναρξη μιας φιλίας που θα κρατώ πάντα ως θησαυρό. Οποτε συναντιόμασταν, ήταν σαν μην είχαμε χωρίσει ποτέ. Αναπαύσου εν ειρήνη, φίλε μου. Ναι, ήσουν τερματοφύλακας με μαγεία. Ησουν όμως πολλά περισσότερα…».
Γεννημένος στις 30 Δεκεμβρίου 1937, ο Γκόρντον Μπανκς ήταν ένα από τα τέσσερα παιδιά μιας ταπεινής οικογένειας εργατών στο Σέφιλντ. Από μικρός δούλευε για να συνεισφέρει στα έξοδα του σπιτιού, κουβαλώντας κάρβουνο και τούβλα. Ψηλός και δυνατός, αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.
Το περίεργο είναι πως δεν κατέληξε σε μια από τις δύο μεγάλες ομάδες της πόλης του, τη Γιουνάιτεντ ή τη Γουένσντεϊ, αλλά πέρασε στην Τσέστερφιλντ με την οποία έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα Αγγλίας το 1958-59. Το 1960 μεταγράφηκε στη Λέστερ και κατέκτησε το Λιγκ Καπ του 1964 σε βάρος της Στόουκ Σίτι. Στη Στόουκ θα πήγαινε το 1967 και θα «υπέγραφε» το μοναδικό τρόπαιο του συλλόγου, το Λιγκ Καπ του 1972, όταν και αναδείχθηκε Παίκτης της Χρονιάς στην Αγγλία.
Ηταν ακόμα στη Λέστερ όταν έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Αγγλίας το 1963, ένα από τα νέα πρόσωπα που έφερε στην ομάδα ο σερ Αλφ Ράμσεϊ. Επαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1966 από τα «λιοντάρια».
Για τη FIFA ήταν ο κορυφαίος τερματοφύλακας στον κόσμο όχι μόνο το 1966, αλλά και για τα επόμενα πέντε χρόνια.
Ενώ θεωρούνταν σίγουρο ότι θα υπερασπιζόταν το αγγλικό τέρμα και στο Μουντιάλ του 1974, ένα αυτοκινητικό ατύχημα τον Οκτώβριο του 1972 έβαλε πρόωρο τέλος στην –εν Αγγλία– καριέρα του, καθώς έχασε την όραση από το δεξί του μάτι. Πέντε χρόνια αργότερα θα επέστρεφε στους αγωνιστικούς χώρους με τη φανέλα της Φορτ Λότερντεϊλ της Φλόριντα, στο αμερικανικό πρωτάθλημα. Τους βοήθησε να πάρουν το πρωτάθλημα (1977) και το 1978 αποσύρθηκε οριστικά από τα γήπεδα.
Ο Μπανκς ποτέ δεν έβγαλε πολλά λεφτά στην καριέρα του και μάλιστα αναγκάστηκε να πουλήσει τη φανέλα του μουντιαλικού τελικού του 1966 και το μετάλλιό του πριν από 15 χρόνια για να βοηθήσει τα παιδιά του. Κατάφερε να πάρει πίσω το μετάλλιο…
Το περασμένο καλοκαίρι, αυτό το μετάλλιο ήταν μέρος της δικής του ιεροτελεστίας κάθε φορά που η Αγγλία του Σαουθγκέιτ αγωνιζόταν στο Μουντιάλ της Ρωσίας. Το χάιδευε πριν ξεκινήσει ο αγώνας, νιώθοντας ότι έτσι έφερνε γούρι στα «λιοντάρια»…
