Χωρίς ακόμα να έχει προστεθεί το όνομα της Ρίβερ Πλέιτ ή της Μπόκα Τζούνιορς ως νικήτριας για το 2018 στο παλμαρέ του Κόπα Λιμπερταδόρες, ο τελικός της διοργάνωσης έχει ήδη περάσει στην Ιστορία ως ο πιο επεισοδιακός!
Στην αρχή, δεν τον ήθελε ούτε ο… Θεός. Ο πρώτος τελικός ήταν προγραμματισμένος να γίνει στη «Λα Μπομπονέρα» στις 10 Νοεμβρίου, αλλά η κατακλυσμιαία βροχή οδήγησε στη μετάθεσή του για ένα 24ωρο αργότερα. Σε βαρύ αγωνιστικό χώρο, οι ομάδες ήρθαν ισόπαλες 2-2.
Εκτοτε έχει περάσει ένας μήνας και δεν έχει αναδειχθεί ακόμα η πρωταθλήτρια Νότιας Αμερικής! Ενώ ξεπεράστηκαν οι αρχικές δυσκολίες για να βρεθεί διαθέσιμη ημερομηνία, λόγω της διεξαγωγής της συνόδου κορυφής του G20 στο Μπουένος Αϊρες, οι δύο ομάδες δεν πρόλαβαν να παραταχθούν στο «Μονουμεντάλ» ούτε στις 24 ούτε στις 25 Νοεμβρίου. Αιτία, τα σοβαρότατα επεισόδια που δημιούργησαν οι οπαδοί της Ρίβερ Πλέιτ.
Η ανικανότητα της αργεντίνικης αστυνομίας να ελέγξει τους φανατικούς οπαδούς των δύο ομάδων δεν επέτρεψε τον ορισμό του αγώνα ξανά στη χώρα. Μέχρι που η Conmebol άρχισε να διερευνά την περίπτωση να διεξαχθεί το superclàsico εκτός συνόρων. Οχι στη Νότια Αμερική όμως. Εναντίον μιας τέτοιας λύσης συνηγορούσε η εύκολη δυνατότητα μετακίνησης των ταραχοποιών αλλά και η παραδοσιακή ποδοσφαιρική αντιπαλότητα (σε εθνικό επίπεδο πλέον) με Βραζιλιάνους, Χιλιανούς, Κολομβιανούς, Ουρουγουανούς…
Εν έτει 2018, ένα ματς μεταξύ Ρίβερ Πλέιτ και Μπόκα Τζούνιορς –και μάλιστα ως τελικός του Κόπα Λιμπερταδόρες– είναι μια πολύ γοητευτική ιστορία. Ακόμα και όταν βγει από την εξίσωση η απίστευτη ατμόσφαιρα στη «Λα Μπομπονέρα» ή στο «Μονουμεντάλ» με τα τραγούδια και τα δεκάδες χιλιάδες κομφετί… Οπότε δεν είναι να απορεί κανείς που διάφορες πόλεις ανά τον κόσμο έσπευσαν να δηλώσουν ενδιαφέρον για να φιλοξενήσουν αυτή την «άστεγη» αναμέτρηση.
Το Παρίσι, η Ντόχα, το Μαϊάμι… Ομως η κίνηση-ματ έγινε από τον πρόεδρο της Ρεάλ Μαδρίτης, Φλορεντίνο Πέρεθ, που για το superclàsico πρόσφερε το «Σαντιάγο Μπερναμπέου». Ο Ισπανός παράγοντας επικοινώνησε με τον πρόεδρο της Conmebol, Αλεχάνδρο Ντομίνγκες, και ο τελευταίος… πέταξε τη σκούφια του.
Είχε βρεθεί πια η ιδανικότερη λύση εκτός Αργεντινής. Οι λόγοι ήταν προφανείς: η ισπανική γλώσσα, το know-how της Ισπανίας και ειδικά της Μαδρίτης στη διοργάνωση τοπ αθλητικών αναμετρήσεων, οι εγγυήσεις που προσφέρει σε θέματα ασφάλειας και το σκηνικό του επιβλητικού «Σαντιάγο Μπερναμπέου», μιας ιστορικής ποδοσφαιρικής έδρας, για να δώσει επισημότητα σε μια ιστορική ποδοσφαιρική κόντρα.
Πάνω απ’ όλα, όμως, στην τελική επιλογή της έδρας της Ρεάλ για να φιλοξενήσει τον τελικό μέτρησε η ίδια η πόλη της Μαδρίτης. Επειδή είναι το «σπίτι» της μεγαλύτερης αργεντίνικης παροικίας στον κόσμο. Στην ισπανική πρωτεύουσα ζουν πάνω από 90.000 Αργεντινοί –και μάλιστα σε αυτό τον αριθμό δεν περιλαμβάνονται όσοι έχουν διπλή υπηκοότητα–, ενώ πολλές πτήσεις συνδέουν καθημερινά τη Μαδρίτη με το Μπουένος Αϊρες.
Σύμφωνα με την αργεντίνικη πρεσβεία, σε ολόκληρη την Ισπανία κατοικούν 350.000 Αργεντινοί. Και η επιρροή τους στην κουλτούρα και την καθημερινή ζωή της χώρας που τους φιλοξενεί είναι έντονη – ακόμα εντονότερη στη Μαδρίτη. Πλέον δεν υπάρχει παραδοσιακό εστιατόριο στην πόλη που να μην προσφέρει dulce de leche για επιδόρπιο.
Το mate ως ξεχωριστή πρόταση αντί καφέ κάνει την εμφάνισή του ολοένα και πιο συχνά. Ενώ κάθε δεύτερο τετράγωνο της πόλης διαθέτει ψησταριές αργεντίνικου στιλ για asado – οι καλύτερες μάλιστα βρίσκονται στην περιοχή του Chamartin, γύρω από το «Σαντιάγο Μπερναμπέου»…
Οσο για την επιρροή της Αργεντινής στο ισπανικό ποδόσφαιρο, τι να πρωτοπεί κανείς; Ευνοημένη από το γεγονός ότι ήταν ανέκαθεν η «σκάλα» των «γκάουτσος» όταν έρχονταν στην Ευρώπη, η Ισπανία έγινε το σπίτι τεράστιων ποδοσφαιριστών της λατινοαμερικανικής χώρας.
Τι θα ήταν η Ρεάλ Μαδρίτης χωρίς τον Αλφρέδο ντι Στέφανο; Νοείται η σημερινή Μπαρτσελόνα χωρίς τον Λιονέλ Μέσι; Τι θα είχε καταφέρει η Ατλέτικο την τελευταία δεκαετία χωρίς τον Ντιέγο Σιμεόνε στο τιμόνι της; Ρητορικά ερωτήματα…
Στόχος της Conmebol, όταν όρισε ξανά τον τελικό, ήταν να διατηρηθεί –στο μέτρο του δυνατού– η ατμόσφαιρα που παραδοσιακά διαθέτει ένα superclàsico. Και πέραν των οπαδών που είχαν την οικονομική δυνατότητα να κάνουν το ταξίδι από την Αργεντινή, υπολογίζεται ότι στις εξέδρες του «Σαντιάγο Μπερναμπέου» θα βρίσκονται και τα μέλη των πιο ισχυρών συνδέσμων της Ρίβερ Πλέιτ και της Μπόκα Τζούνιορς στην Ευρώπη, οι οποίοι εδρεύουν στη Μαδρίτη.
Οπότε είναι δεδομένο πως σήμερα η λεωφόρος «Καστεγιάνα» θα δονείται από τα τραγούδια που χαρακτηρίζουν το αργεντίνικο ποδόσφαιρο. Σαν αυτά που ακούστηκαν από δεκάδες οπαδούς τις περασμένες ημέρες, όταν υποδέχθηκαν τους παίκτες των δύο ομάδων έξω από τα ξενοδοχεία που θα τις φιλοξενήσουν.
Η Μαδρίτη διαθέτει και σημεία πανηγυρισμού για τους οπαδούς μετά τις αναμετρήσεις. Παραδοσιακά η Ρεάλ γιορτάζει τους τίτλους στην πλατεία Θιμπέλες, στο σιντριβάνι της Θεάς Κυβέλης. Μερικές εκατοντάδες μέτρα νοτιότερα, συγκεντρώνονται οι φίλοι της Ατλέτικο, στο άγαλμα του Ποσειδώνα.
Τι θα κάνουν οι Αργεντίνοι οπαδοί; Θα «υιοθετήσουν» ένα από τα δύο αυτά σημεία; Ή θα καινοτομήσουν; Στο παρελθόν, για παράδειγμα, τα μέλη των οργανωμένων συνδέσμων της Ρίβερ Πλέιτ στη Μαδρίτη επέλεγαν το άγαλμα Oso y el Madrono (η αρκούδα και το φραουλόδεντρο). Αντιπροσωπεύει το έμβλημα της ισπανικής πρωτεύουσας και μάλιστα αναπαριστάται και στο σήμα της Ατλέτικο Μαδρίτης.
Βρίσκεται στην πλατεία Πουέρτα δελ Σολ, το χιλιομετρικό σημείο μηδέν της Ισπανίας και της Μαδρίτης. Της πόλης που για ένα βράδυ θα γίνει «πρωτεύουσα» της Αργεντινής, επίκεντρο του λατινοαμερικανικού ποδοσφαίρου και θα υποδεχθεί το πρώτο superclàsico σε ευρωπαϊκό έδαφος…
