Η οικονομική κατρακύλα της τουρκικής λίρας ανεβάζει τους απειλητικούς και πολεμοχαρείς τόνους του Ερντογάν, ο οποίος βρυχάται προς πάσα κατεύθυνση.
Τώρα οι δηλώσεις του ήρθαν με τη στρατοπέδευση τουρκικών στρατευμάτων ανατολικά του Ευφράτη, λίγο «πριν αρχίσουν οι επιχειρήσεις». Ας μην ανησυχούν οι ΗΠΑ, «οι Αμερικανοί στρατιώτες δεν αποτελούν στόχο μας. Ούτε η κυβέρνηση ούτε οι ΗΠΑ ούτε οι Αμερικανοί στη Συρία ήταν ποτέ εχθροί μας. Θέλουμε να βλέπουμε την Αμερική ως μελλοντικό σύμμαχό μας και επιθυμούμε καλή συνεργασία, ως φίλοι και σύμμαχοι. Στόχος μας δεν είναι ο αμερικανικός στρατός, αλλά τα μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή».
Η απάντηση από τις ΗΠΑ ήταν άμεση. Το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας και το Πεντάγωνο χαρακτήρισαν την κίνηση αυτή του Τούρκου προέδρου «απαράδεκτη» και όπως είπαν «προειδοποιούμε τον Ερντογάν»…
Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου, Σον Ρόμπερτσον, δήλωσε ενοχλημένος και επισήμανε ότι «η μονομερής στρατιωτική δράση στη βορειοανατολική Συρία από οποιαδήποτε πλευρά, και μάλιστα σε περιοχές που βρίσκονται αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις ή κοντά σ’ αυτές, θα ήταν πολύ ανησυχητική και θεωρούμε οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια απαράδεκτη».
Ωραία! Απειλεί ο Ερντογάν και το αμερικανικό Πεντάγωνο απαντάει! «Διαβουλεύσεις» για τον αμερικανικό στρατό που βρίσκεται στην περιοχή, που δημιούργησε το σημείο-παρατηρητήριο στα σύνορα της Ροζάβα με την Τουρκία, προκειμένου να αποφευχθεί πιθανή σύγκρουση μεταξύ Κούρδων και Τούρκων. Και τότε πώς θα γίνει η σύγκρουση με την οποία απειλεί ο Ερντογάν; Πώς θα μπει ο τουρκικός στρατός στα κουρδικά εδάφη; Ο στρατός των ΗΠΑ θα αποσυρθεί, θα παραμερίσει για να μπει ο τουρκικός;
Μήπως μεταξύ των δύο χωρών υπάρχει κάποιο προσυμφωνημένο σχέδιο -και ποιο είναι αυτό- για να μη συγκρουστούν οι στρατοί τους; Μήπως γίνονται άλλες συναλλαγές στο παρασκήνιο;
Εδώ μπαίνουν στο παιχνίδι και οι Κούρδοι. Τι είδους διαπραγματεύσεις γίνονται γι’ αυτούς; Διότι αυτό το είδαμε και στο Αφρίν. Τώρα πια ξέρουμε πώς δρομολογήθηκε η πτώση του.
Η Τουρκία τάχα πήγαινε με «κλάδο ελιάς» (ήταν και το όνομα της επιχείρησης) για να φέρει την ειρήνη και να «μειώσει» τον τρομοκρατικό κουρδικό κίνδυνο. Και είδαμε να διώκονται χιλιάδες Κούρδοι, να λεηλατούνται σπίτια και υπάρχοντα και να εγκαθίστανται στην περιοχή Αραβες, φανατικοί μουσουλμάνοι και Τουρκμένοι.
Η πτώση του Αφρίν, όπως ομολόγησε το YPG, ήταν συμφωνία του Οτζαλάν με τους Ρώσους αξιωματικούς. Μήπως και τώρα κάτι παρόμοιο συμβαίνει;
Η εισβολή στη Ροζάβα θα μεγεθύνει ακόμη περισσότερο την κρίση στη Συρία, διότι σήμερα μέσα σε όλη τη χώρα μοναδική σταθερή και ειρηνευτική περιοχή είναι η Ροζάβα. Επιπλέον γίνεται προσπάθεια για το καινούργιο Σύνταγμα της Συρίας. Οπότε η εισβολή της Τουρκίας θα τινάξει όλες αυτές τις προσπάθειες στον αέρα. Αναρωτιέμαι αν υπάρχει τρίγωνο συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ, Τουρκίας και Ρωσίας, με τα ανάλογα οφέλη για την κάθε μία. Για την Τουρκία μπορεί να είναι μια ευνοϊκή συγκυρία τόσο για τα εσωτερικά της θέματα όσο και για τα παγκόσμια περιφερειακά. Αλλά θα είναι μια ενέργεια που στην ουσία δεν θα της προσφέρει τίποτα. Η κατοχή της Ροζάβα δεν θα λύσει τα προβλήματά της αλλά, αντίθετα, θα τα μεγεθύνει, θα τα οξύνει. Επίσης, μπορεί να βάλει φωτιά για έναν περιφερειακό πόλεμο. Διότι πρώτη φορά οι κουρδικές οργανώσεις της Συρίας, όπως το Κουρδικό Εθνικό Συμβούλιο (ENKS), κάνουν σκληρές δηλώσεις και καταδικάζουν τις απειλητικές κινήσεις της Τουρκίας.
Είναι γεγονός πάντως ότι οι απειλητικές κινήσεις της Τουρκίας βοηθούν στην πράξη τον ISIS, γι’ αυτό και το διεθνές μέτωπο κατά του «Ισλαμικού κράτους» και ειδικά τα Ηνωμένα Εθνη πρέπει να πάρουν σαφή θέση ενάντια στους λεονταρισμούς της Τουρκίας, που η πολιτική της δεν συνάδει με την πολιτική του ΝΑΤΟ και της διεθνούς συμμαχίας κατά των εξτρεμιστών ισλαμιστών.
«Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στην Τουρκία να εισβάλει στη Ροζάβα. Θα χρησιμοποιήσουμε κάθε μέσο για την προστασία του λαού μας, της γης μας» ξεκαθαρίζει το ENKS. Είναι η πρώτη φορά που το ENKS, παρά την άρνηση του ΥPG, παρεμβαίνει δυνατά κατά της Τουρκίας, και αυτό ίσως να σημαίνει ότι η εμμονή του Ερντογάν για επέμβαση μπορεί να γίνει αιτία για έναν εκτεταμένο, βίαιο πόλεμο. Οι Κούρδοι δηλώνουν ότι θα αντισταθούν, για το μέλλον τους. «Η Τουρκία δεν θα πετύχει τίποτα».
Πάντως, αυτός ο επαπειλούμενος πόλεμος θα εξυπηρετήσει μόνο τις βιομηχανίες όπλων. Αλλωστε η Τουρκία θα έπρεπε εδώ και χρόνια να αντιληφθεί ότι το κουρδικό ζήτημα δεν επιλύεται με την ένοπλη βία. Από αυτές τις συγκρούσεις το μόνο που δίνει και παίρνει η κάθε μεριά είναι αίμα και δάκρυα, μίσος και προσφυγιά. Μπορεί η δύναμη της Τουρκίας και πάλι να συντρίψει τους Κούρδους, αλλά και πάλι αυτό θα είναι προσωρινό. Το ανελέητο κυνηγητό των Κούρδων ποτέ δεν ήταν λύση. Ούτε και τώρα θα είναι.
*συγγραφέας και δημοσιογράφος
