Μεγάλες φρεγάτες, μεγάλες φουρτούνες

Αν ήταν σακολέβες ή άλλα ψαροκάικα, θα τα έβγαζες σεργιάνι για μαριδάκι του Φαλήρου στον Σαρωνικό και θα τα παρκάριζες στα Λεμονάδικα του Περαία. Δεν θα τα ’ριχνες, για την ασφάλεια της χώρας, στα μανιασμένα κύματα του Αιγαίου. Ισως, για την αγορά τους, να μη χρειαζόταν και προμήθεια· όπου προμήθεια είναι ένα κάτι σαν χαρτζιλίκι της μίζας. Οι μεγάλες φουρτούνες θέλουν και μεγάλες φρεγάτες (ή υποβρύχια· αλήθεια, πού βρίσκεται, σε ποια θαλασσοσπηλιά μακροημερεύει αυτή η παλιά αμαρτία;). Και οι μεγάλες φρεγάτες, δεν λέω, θέλουν, αλλά, τουλάχιστον, εμπνέουν μεγάλες προσδοκίες.

Τώρα βέβαια, στη συγκεκριμένη (αλλά στο πολύ αφηρημένο) περίπτωση, το Δημόσιο φέρεται να ζημίωσε περί τα 400 εκατ. ευρώ. Ομως ο κατηγορούμενος, ήδη προφυλακισμένος, πρώην υπουργός υποστηρίζει (τι τα θέλουμε τα ευθυμογραφήματα ήθελα να ’ξερα, αφού τα καλύτερα λέγονται σοβαρά) ότι, αν το Δημόσιο δεν ζημίωνε 400 εκατ., θα ζημίωνε 3 δισ. (ευρώ πάντα, μην ξεχνιόμαστε), για κατασκευή νέων σκαφών. Χάσαμε δηλαδή, για να μη χάσουμε περισσότερα. Εξοχα!

Ομως κι αυτά που χάσαμε και αυτά που κερδίσαμε, αφού δεν τα χάσαμε, τώρα, λόγω παρελθούσης προθεσμίας και ενεστώτος νόμου, θεωρούνται απιστία και παραγράφονται. Δεν παραγράφονται μόνο 2,5 εκατ. που ο πρώην υπουργός φέρεται –βάσει μαρτυρίας– να έσπρωξε σε πλυσταριό με θέα την Ελβετία. Εξ αυτού και η προφυλάκιση, διότι το ξέπλυμα δεν παραγράφεται. Προφανώς το απορρυπαντικό δεν εξαφανίζει όλους τους λεκέδες.

Αλλά κι εκεί ακόμα ο πρώην υπουργός έχει ένσταση αθωότητας: Οι δικαστές, από οικονομία και τραπεζικά, έχουν μεσάνυχτα… «εισπηδούν σε χώρους που τους είναι παντελώς άγνωστοι», είπε. Χρηματικώς αγνοώ, πάντως ρηματικώς («εισπηδούν») κάτι έβγαλε από τις φρεγάτες. Εισπήδηση, στην επίσημη ναυτική ορολογία, είναι το ρεσάλτο.