Είδαν Τουρέ,πανηγύρισαν με Μάνο

Με αλλαγή προσώπων και σχήματος στο δεύτερο ημίχρονο, ο Ολυμπιακός… έκανε τη δουλειά με το γκολ του Μάνου και το 1-0 απέναντι στον Λεβαδειακό, για την πρώτη αγωνιστική του Κυπέλλου, χθες βράδυ στο Φάληρο. Και περιμένει τώρα τον ΠΑΟΚ στον Πειραιά την Κυριακή για το πρωτάθλημα.

Με τον Μάρτινς χθες να ξεκουράζει σχεδόν όλους εκείνους στους οποίους δίνει τον πρώτο λόγο εν όψει του μεγάλου ματς μεθαύριο.

Στο χθεσινό ματς από την αρχή το κύριο ενδιαφέρον έπεφτε στην παρουσία του Γιαγιά Τουρέ, που ξεκίνησε βασικός και αγωνίστηκε για 58 λεπτάγια πρώτη φορά μετά τη σεζόν 2005-2006, όταν πανηγύρισε το νταμπλ με τον Ολυμπιακό του Τροντ Σόλιντ.

Ο Μάρτινς τού έδωσε τον ρόλο του δημιουργικού μέσου πίσω από τον φορ, στο 4-2-3-1. Για τον Τουρέ με την μπάλα στα πόδια δεν γίνεται φυσικά κουβέντα, αφού σε αρκετές περιπτώσεις έδειξε σε αυτόν τον τομέα γιατί έπαιξε στο επίπεδο που έχει παίξει.

Από εκεί και πέρα, η θέση μπορεί λογικά να είναι αυτή στην οποία ίσως σε αυτή τη φάση μπορεί να δώσει περισσότερα, αλλά η αλήθεια είναι πως ο ίδιος μάλλον κι ενστικτωδώς, περισσότερο αναζήτησε να πάρει την μπάλα από πιο πίσω κι έδειχνε να νιώθει πιο άνετα έτσι.

Περιορίστηκε σε κίνηση σε μικρό χώρο κυρίως και ακόμη δεν είναι σε κατάσταση για να μπλέκει ιδιαίτερα σε δυνατές προσωπικές μονομαχίες.Οσο χρόνο μπορεί να έχει πάντως, έδειξε χθες πως τον χρειάζεται.

Και η διάθεσή του για να φανεί και να πάρει πρωτοβουλίες ήταν έντονη σε όλη τη διάρκεια της παρουσίας του στο γήπεδο. Βγήκε στο 58΄, σε ένα σημείο που όντως δεν φαινόταν να είναι σε θέση να βγάλει κάτι περισσότερο στο γήπεδο.

Κατά τα άλλα, ο Σισέ, που έδειξε ορεξάτος, είναι ένας παίκτης που ξέρουμε, σίγουρα μπορεί να ανταποκριθεί ως βασικός αν χρειαστεί.

Ο Γκιγέρμε παίζει καλά με την μπάλα, αλλά δεν έχει το στιλ του δυναμικού κεντρικού χαφ και ίσως να είναι κι αυτός ο λόγος που ακόμη ο Μάρτινς δεν δείχνει να θέλει να σπάσει το δίδυμο Καμαρά – Μπουχαλάκη για λογαριασμό του.

Ο Ναουέλ έδειξε να βολεύεται καλύτερα από δεξιά στο δεύτερο ημίχρονο. Ενδιαφέρον είχε και η θετική επανεμφάνιση του Κούτρη ύστερα από ένα πεντάμηνο.

Ο Μασούρας άφησε καλές εντυπώσεις με αποκορύφωμα την εξαιρετική σέντρα στο γκολ του Μάνου που διαμόρφωσε το τελικό 1-0.

Ο τελευταίος έκανε τη δουλειά του ως φορ και όπως και στα φιλικά, έδειξε πως έχει καλές κινήσεις στο παλμαρέ του. «Μυρίζει» κίνδυνο.

Ο Λεβαδειακός είχε από την πλευρά του να επιδείξει δύο ενδιαφέρουσες παρουσίες μπροστά, τον νεαρό Ιωαννίδη και τον Μάνγκα.

Ο δεύτερος και ο Σαβαντογκό είχαν δύο πολύ μεγάλες ευκαιρίες για τους φιλοξενούμενος στο πρώτο ημίχρονο, με τον Σα να αντιδρά πολύ καλά στη δεύτερη περίπτωση.

Το ανησυχητικό για τον Μάντζιο ήταν πως και οι δύο παίκτες που ξεχώρισαν, αποχώρησαν νωρίς με προβλήματα τραυματισμών.

Στα αδιέξοδα του πρώτου ημιχρόνου, με το χαμηλό επιθετικό τέμπο του Ολυμπιακό και την καλή αμυντική λειτουργία των φιλοξενούμενων, ο Μάρτινς κατέφυγε στη μόνιμη ώς τώρα εναλλακτική λύση που έχει, δηλαδή την αλλαγή του 4-2-3-1 σε 4-4-2, με Χασάν μαζί με Μάνο στην επίθεση. Και του βγήκε και πάλι.

Χωρίς να δημιουργήσει πολλές φάσεις ο Ολυμπιακός, αύξησε όμως την πίεση και με την κεφαλιά του Μάνου στο 68΄, από την εξαιρετική σέντρα του Μασούρα, άνοιξε το σκορ.

Να σημειωθεί βέβαια πως και η είσοδος του Νάτχο ανέβασε τους ρυθμούς της παραγωγής από τον άξονα.

Το ματς μέχρι το τέλος πήγε με επιθετικό μονόλογο του Ολυμπιακού, που σε τρεις περιπτώσεις, μία πάλι με τον Μάνο, μία με τον Χασάν και μία με τον Γκιγέρμε, θα μπορούσε να διευρύνει τη νίκη του.

• Ολυμπιακός (Π. Μάρτινς): Σα, Μασούρας, Μιράντα, Σισέ, Κούτρης, Γκιγέρμε, Τουρέ (58΄ Νάτχο), Ανδρούτσος (59΄ Χασάν), Ναουέλ (83΄ Πάρντο), Βρουσάι, Μάνος.
• Λεβαδειακός (Α. Μάντζιος): Μπάγιτς, Χατζηλάμπρος, Κρνέτα, Αντιλεού, Παντελιάδης, Μητρόπουλος (70΄ Νανγκίς), Καραχάλιος, Γιακουμάκης, Σαβαντογκό, Μανγκά (46΄ Νίκας), Ιωαννίδης (56΄ Ομο).