Εάν υπάρχει ένα όφελος για τον Παναθηναϊκό σε ομαδικό επίπεδο μετά την πρώτη του ήττα στο πρωτάθλημα από τον σαφώς ποιοτικότερο ΠΑΟΚ στην Τούμπα, αυτό δεν είναι άλλο από την απόκτηση πολύτιμων εμπειριών εν όψει του άμεσου μέλλοντος αλλά και των δύο απανωτών ντέρμπι που έπονται.
Η πιο μικρή ηλικιακά ομάδα του πρωταθλήματος που έχει ηγετικές της μορφές τον 20χρονο Μπουζούκη και τον 21χρονο Χατζηγιοβάνη βίωσε προχθές από πρώτο χέρι τόσο την ατμόσφαιρα ενός ματς «ειδικών συνθηκών», και μάλιστα εκτός έδρας, όσο και το πάθος και τη δύναμη που κάνουν αυτού του είδους τα ματς διαφορετικά απ’ όλα τα υπόλοιπα.
Για όλους τους «πράσινους» πιτσιρικάδες, τον Μαυρομάτη, τον Καμπετσή, τον Χατζηθεοδωρίδη, όλους όσοι αγωνίστηκαν, η εμπειρία της Τούμπας και η πρώτη γεύση από το τι εστί ντέρμπι μπορεί να τους βοηθήσει να παρουσιαστούν καλύτεροι στα επόμενα. Αρχής γενομένης από το σαββατιάτικο με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ και κατόπιν το «αιώνιο» ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο.
Τα τέσσερα βασικότερα παθήματα που πρέπει να γίνουν μαθήματα για τους «μπέμπηδες» του Δώνη είναι τα εξής:
Πρώτον, οι προσωπικές μονομαχίες: στα ντέρμπι η αυταπάρνηση, οι προσωπικές μονομαχίες, το «εγώ» του κάθε παίκτη ξεχωριστά και το συνολικό της ομάδας παίζουν σημαίνοντα ρόλο στην τελική τους έκβαση.
Οπως παίζουν (ποδοσφαιρικά) και οι δεύτερες μπάλες, για τις οποίες οι προπονητές συνηθίζουν να λένε ότι αποτελούν τη στατιστική λεπτομέρεια που δείχνει ποια ομάδα «θέλει περισσότερο ένα ματς».
Στα ντέρμπι δεν μετράει τόσο το φορμάρισμα μιας ομάδας όσο η πνευματική ετοιμότητα και ο συνδυασμός πάθους και συγκέντρωσης, ανεξαρτήτως τι όνομα αναγράφεται στο πίσω μέρος της φανέλας κάθε ποδοσφαιριστή. Είτε μπορείς να ντριμπλάρεις μέσα σε… τηλεφωνικό θάλαμο είτε έχεις το αριστερό πόδι μόνο για το… λεωφορείο.
Δεύτερον, οι στατικές φάσεις: συνολικά στο ποδόσφαιρο και ειδικότερα στα ντέρμπι οι στημένες φάσεις είναι μία από τις πλέον βασικές παραμέτρους που μπορεί να γείρει την πλάστιγγα υπέρ της μιας ή της άλλης ομάδας.
Απέναντι στον ΠΑΟΚ ο Παναθηναϊκός μπορεί να μην το πλήρωσε με κάποιο γκολ, πλην όμως η εικόνα του έμοιαζε με ξέφραγο αμπέλι και το «καμπανάκι» εν όψει των ντέρμπι που έρχονται ήταν πιο ηχηρό από ποτέ.
Οι «πράσινοι» δεν κέρδισαν ούτε μία μονομαχία στον αέρα και το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός αμύνεται σε ζώνη στα στημένα δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει και προσωπική ευθύνη. Η βελτίωση πρέπει να είναι άμεση.
Τρίτον, η ομαδική αμυντική λειτουργία: ένας άγραφος νόμος του ποδοσφαίρου στα ματς «ειδικών συνθηκών» αναφέρει ότι όταν αμύνεσαι δεν δικαιούσαι να χαλαρώσεις ούτε για ένα δευτερόλεπτο.
Στα υπόλοιπα ματς μπορεί να σε «παίρνει», στα ντέρμπι πρέπει την μπάλα να την… τρως και ο ένας να θυσιάζεται για τον άλλον. Είτε ο συμπαίκτης σου είναι και κολλητός σου είτε δεν ανταλλάσσεις μαζί του ούτε ματιά.
Τέταρτον, η ατμόσφαιρα: η ψυχολογία πριν από τέτοια ματς επιβάλλεται να φτιάχνεται από τον κάθε παίκτη ξεχωριστά, ανεξαρτήτως της ομαδικής ομιλίας του εκάστοτε προπονητή της ομάδας και ασχέτως εάν το περιβάλλον είναι οικείο ή εχθρικό.
Τέτοιου είδους ματς είναι αυτά που μένουν στη σούμα της καριέρας κάθε ποδοσφαιριστή και την ατμόσφαιρα των ντέρμπι πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να βρίσκεις τρόπους για να την απολαμβάνεις.
