Πέθανε σε ηλικία 80 ετών, το βράδυ της περασμένης Κυριακής, ο Γιώργος Μιχαηλίδης. Δάσκαλος, συγγραφέας, ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του ελληνικού θεάτρου, που σφράγισε με τις παραστάσεις του το θέατρο της Μεταπολίτευσης.
Γνώρισε στο ελληνικό κοινό μεγάλους δραματουργούς, στο θέατρό του, το Ανοιχτό Θέατρο, ανέβασε πλήθος έργων από το ελληνικό και παγκόσμιο ρεπερτόριο, δούλεψε με ταλαντούχους ηθοποιούς επί σειρά ετών, ανάμεσά τους ο Μηνάς Χατζησάββας και η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, ασχολήθηκε εντατικά με το αρχαίο δράμα -είχε ανεβάσει σε κλειστό χώρο την «Ορέστεια» του Αισχύλου.
Ο Γιώργος Μιχαηλίδης γεννήθηκε το 1938 στη Ν. Ιωνία Αττικής. Εγκαταλείπει τις σπουδές αρχιτεκτονικής που είχε ξεκινήσει στην Αυστρία και επιστρέφει στην Ελλάδα για να φοιτήσει στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Ηταν αυτός που δημιούργησε, το 1965, το πρώτο λαϊκό περιφερειακό θέατρο στην Ελλάδα: το περίφημο Θέατρο Νέας Ιωνίας, όπου στα δύο χρόνια της λειτουργίας του θα ανεβάσει τα έργα: «Εξω από την πόρτα» του Μπόρχερτ, «Ορέστης» του Ευριπίδη, «Η αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, «Η τελετή» του Παύλου Μάτεσι, «Η επιστροφή του ευεργέτη» του Βαγγέλη Γκούφα, «Ο κομιστής ειδήσεων» του Βασίλη Ανδρεόπουλου.
Το 1972, δημιουργεί το πρώτο Ανοιχτό Θέατρο στην Κυψέλη και συγχρόνως εκδίδει το περιοδικό «Ανοιχτό Θέατρο», μια μηνιαία επιθεώρηση πολιτικού θεάτρου. Εκεί θα ανεβάσει τον «Βόιτσεκ» του Μπίχνερ, «Ιστορίες από το δάσος της Βιέννης» του Χόρβατ, «Τρωαδίτισσες» του Ευριπίδη κ.ά.
Το 1975, διακόπτεται η λειτουργία του Ανοιχτού Θεάτρου και ο Γιώργος Μιχαηλίδης για μια δεκαετία σκηνοθετεί στα Κρατικά Θέατρα. Στο Εθνικό Θέατρο τα έργα: «Αμεδαίος» του Ιονέσκο, «Βυσσινόκηπος» του Τσέχοφ, «Ηλέκτρα» του Ευριπίδη, «Μαρία Στιούαρτ» του Σίλερ, «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή, «Στοιχειωμένο σπίτι» του Πλαύτου. Και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος: «Εχθροί» του Γκόργκι, «Σχολείο Γυναικών» του Μολιέρου, «Φουέντες Οβεχούνα» του Λόπε ντε Βέγκα, «Ικέτιδες» του Αισχύλου.
Το 1984, αρχίζει η λειτουργία του δεύτερου Ανοιχτού Θεάτρου στην Οδό Κάλβου, στου Γκύζη, η πιο γόνιμη περίοδος, όπου θα ανεβάσει πολλά έργα από το παγκόσμιο ρεπερτόριο και το αρχαίο δράμα. Ανάμεσά τους «Πολύ κακό για το τίποτα» του Σέξπιρ, «Κουρέας της Σεβίλης» και «Γάμοι του Φίγκαρο» του Μπομαρσέ, «Κρίμα που είναι πόρνη» του Τζον Φορντ, «Τρικυμία» του Σέξπιρ, «Πελεκάνος» και «Δεσμά» του Στρίντμπεργκ, «Λούλου» του Βέντεκιντ, «Τρεις Αδελφές» του Τσέχοφ, «Γαλάζιο πουλί» του Μέτερλινγκ, «Μοναχικός δρόμος» του Σνίτσλερ, «Ορέστεια» του Αισχύλου, «Ο κύκλος με την κιμωλία» του Μπρεχτ, «Κουαρτέτο» του Μίλερ, «Πλατόνοφ» του Τσέχοφ, «Προς Ελευσίνα» του Μάτεσι, «Μετά την πρόβα» και «Τελευταία κραυγή» του Μπέργκμαν, «Η Μάνα κουράγιο και τα παιδιά της» του Μπρεχτ, «Βίβα Ασπασία» και «Η τελευταία πράξη» του Καμπανέλλη, «Βικτόρ ή τα παιδιά στην εξουσία» του Ροζέ Βιτράκ, «Ο θείος Βάνιας» του Τσέχοφ. Σκηνοθέτησε τραγωδίες και κωμωδίες στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου («Βάτραχοι» του Αριστοφάνη, «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη κ.ά.).
Εχει γράψει τα σενάρια κι έχει σκηνοθετήσει για την τηλεόραση τις σειρές: «Συμβολαιογράφος» «Λαυρεωτικά», «Αθλιοι των Αθηνών», «Κάθοδος», «Θυσία». Δίδαξε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και έγραψε τα μυθιστορήματα «Πέτρος Δαρζέντας», «Φιλμ Νουάρ», «Τα φονικά», «λάμδα», «Μύηση», «Λαβύρινθος», «Εξοδος», «Ιλιγγος ’59», «Αγιοι έρωτες» (δύο τόμους), τη νουβέλα «Η Πύλη», τη μελέτη «Νέοι Ελληνες θεατρικοί συγγραφείς», την τριλογία «Της Μοναξιάς, της Επανάστασης και της Λαγνείας».
Το 2006, ύστερα από 40 χρόνια δημιουργικής λειτουργίας, το Ανοιχτό Θέατρο κλείνει, λόγω χρεών. Σε μια δραματική συνέντευξη Τύπου που είχε κάνει τότε, ο Γιώργος Μιχαηλίδης προσπάθησε να σώσει το θέατρο:
«Δεν ήρθα εδώ να καταγγείλω κανέναν. Ούτε τους ιδιοκτήτες του “Ανοιχτού Θεάτρου”, που έκλεισαν το θέατρο επειδή τους χρωστούσαμε ενοίκια. Ηρθα εδώ για να μη σβήσει αυτό το θέατρο. Οταν κλείνει ένα θέατρο, βουβαίνουν φωνές, σωπαίνουν ψυχές. Βρίσκομαι εδώ μήπως το υπουργείο ευαισθητοποιηθεί. Μήπως κάποιος χορηγός θελήσει να κάνει κάτι».
Το υπουργείο Πολιτισμού, με ανακοίνωσή του, εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του:
Ο Γιώργος Μιχαηλίδης υπήρξε ένας σκηνοθέτης με πλούσια παρουσία και προσφορά στο ελληνικό θέατρο. Το ιδιαίτερο στίγμα του είναι εμφανές ήδη από το ξεκίνημά του, το 1965, και τη δημιουργία του Θεάτρου της Νέας Ιωνίας. Το θέατρο αυτό, το πρώτο λαϊκό περιφερειακό θέατρο στην Ελλάδα, λειτούργησε μόνο για δύο χρόνια, αλλά κατάφερε να δώσει ένα εμφανές στίγμα με τις ιδιαίτερες παραστάσεις του, που αγαπήθηκαν από μια ολόκληρη γενιά.
Το Θέατρο της Νέας Ιωνίας έγινε κτήμα της ζωής στη γειτονιά, σπάζοντας στεγανά και φέρνοντας με ουσιαστικό τρόπο τον κόσμο σε άμεση επαφή με τη θεατρική τέχνη. Το 1972, μέσα στη δικτατορία, ο Μιχαηλίδης θα δημιουργήσει το Ανοιχτό Θέατρο και παράλληλα εκδίδει το περιοδικό “Ανοιχτό Θέατρο”, μηνιαία επιθεώρηση πολιτικού θεάτρου. Ο μεγάλος αριθμός παραστάσεων που θα ακολουθήσουν, η ιδιαίτερη σκηνοθετική του προσέγγιση σε κλασικά και σύγχρονα έργα, μαζί με την προσφορά του στη θεατρική διδασκαλία και τη συγγραφή, περιγράφουν την πολύπλευρη προσφορά του στο σύγχρονο νεοελληνικό θέατρο
Η κηδεία θα γίνει την Τετάρτη στις 16.00, στο Νεκροταφείο Μεταμόρφωσης.
