Κάθε πότε πρέπει να κόβουμε τα νύχια του σκύλου; Μπορεί να τα κόψει ο ιδιοκτήτης μόνος του; Από ποιο σημείο και κάτω πρέπει να τα κόβουμε; Γιατί κάποιες φορές που τα κόβουμε ματώνουν; Πρέπει να κόβουμε και τα νύχια των γάτων;
Ενα ζήτημα που προβληματίζει αρκετά συχνά τους ιδιοκτήτες των σκύλων είναι το κάθε πότε πρέπει να κόβουμε τα νύχια τους, καθώς επίσης και το μέχρι ποιο σημείο είναι ασφαλές να τα κόψουμε χωρίς να ματώσουν. Γενικά δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος κανόνας σε ό,τι αφορά τη συχνότητα κοπής των νυχιών και μάλιστα θα λέγαμε ότι είναι μια εξατομικευμένη διαδικασία, που καθορίζεται κυρίως από τη φυλή, το περιβάλλον και τον τρόπο διαβίωσης των σκύλων. Για παράδειγμα, μεγαλόσωμοι σκύλοι, οι οποίοι ζουν σε κήπους και αθλούνται ή σκύλοι οι οποίοι βγαίνουν πολλές βόλτες, μπορεί να μη χρειαστεί να τους κόψουμε τα νύχια, καθώς αυτά τρίβονται κατά την επαφή τους με το έδαφος.
Αντίθετα, σκύλοι οι οποίοι ζουν σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα μέσα σε σπίτια έχουν ανάγκη κοπής των νυχιών, συνήθως κάθε έναν με δύο μήνες, καθώς αυτά μεγαλώνουν αρκετά και δυσχεραίνουν τη βάδιση. Γενικά, πρέπει το κάθε νύχι να μην προεξέχει και να είναι στο ίδιο επίπεδο με το πελματικό φύμα (μαλακή επιφάνεια στην κάτω πλευρά του κάθε δακτύλου).
Αυτός είναι και ένας «οδηγός» όταν θέλουμε να κόψουμε τα νύχια του σκύλου μας, ειδικά όταν αυτά έχουν μαύρο χρωματισμό και δεν φαίνεται το αιμοφόρο αγγείο. Οταν τα νύχια είναι λευκά, τότε τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά, καθώς το σημείο κοπής καθορίζεται από το αγγείο και συγκεκριμένα ένα με δύο χιλιοστά κάτω από αυτό, ώστε να μην το πετύχουμε και αρχίσει να αιμορραγεί.
Παρ’ όλα αυτά, αν το πετύχουμε, δεν υπάρχει πρόβλημα, απλά πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αιμοστατικό βαμβάκι ή κοινό βαμβάκι εμποτισμένο με οξυζενέ, και να πιέσουμε για λίγο το νύχι ώστε να ελέγξουμε την αιμορραγία. Η κοπή των νυχιών είναι μια διαδικασία η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί και από τον ιδιοκτήτη του σκύλου, αρκεί να υπάρχει μια σχετική εξοικείωση και να δίνεται προσοχή στο σημείο κοπής, λαμβάνοντας υπόψη το πού βρίσκεται το αγγείο.
Η διαδικασία αυτή είναι εύκολη για τους ιδιοκτήτες σκύλων με λευκό χρωματισμό νυχιών. Οσα σκυλάκια έχουν μαύρο χρωματισμό και οι ιδιοκτήτες τους δεν είναι σίγουροι αν μπορούν να τα κόψουν χωρίς να τραυματίσουν το ζώο, καλό είναι να αφήνουν να γίνεται η διαδικασία αυτή από πιο ειδικούς, όπως κτηνιάτρους και κομμωτές σκύλων.
Σε ό,τι αφορά τις γάτες, το αν θα κόψουμε τα νύχια τους εξαρτάται από το περιβάλλον διαβίωσης και τις συνήθειές τους. Για παράδειγμα, αν μια γάτα ζει αποκλειστικά εκτός σπιτιού ή ζει σε σπίτι με κήπο και έχει τη δυνατότητα να βγαίνει βόλτες ή να έρχεται σε επαφή με άλλες γάτες, τότε δεν κόβουμε τα νύχια της, καθώς αυτά είναι η άμυνά της σε περίπτωση καβγά με άλλα ζώα ή το μέσο για τη διαφυγή και σωτηρία της, π.χ. σκαρφάλωμα σε δέντρο.
Από την άλλη, σε γάτες που ζουν αποκλειστικά μέσα σε σπίτι, έχουμε τη δυνατότητα να τους κόψουμε τα νύχια, κυρίως για να αποτρέψουμε καταστροφές σε έπιπλα, ή να ελαχιστοποιήσουμε τους πιθανούς τραυματισμού που προκαλούν με τα νύχια τους στα χέρια και στα πόδια μας κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.
