Ολα τα ωραία κάποτε τελειώνουν. Οχι φυσικά ότι οι «μπέμπηδες» του Δώνη, μετά την πρώτη τους ήττα στο πρωτάθλημα από τον σαφώς ανώτερο και ποιοτικότερο ΠΑΟΚ στην 8η αγωνιστική, ολοκλήρωσαν το μαγικό τους ταξίδι. Αλλά η πικρή γεύση της ήττας ήταν με μαθηματική ακρίβεια δεδομένο ότι κάποτε θα ερχόταν. Αργά ή γρήγορα.
Η πρώτη «πράσινη» ήττα ήρθε στην Τούμπα στο πρώτο ντέρμπι της χρονιάς, σε ένα ματς όπου όλα πήγαν στραβά κι ανάποδα και ειδικά το δεύτερο εφιαλτικό ημίχρονο θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγήν, αλλά και οδηγός για το παρόν και το μέλλον των πιτσιρικάδων της ομάδας.
Τι ακριβώς πήγε στραβά; Κατά πρώτο λόγο η επιλογή του Δώνη να σχεδιάσει το ματς σε σχηματισμό 4-4-2, με επιθετικό δίδυμο τους Μακέντα και Καμπετσή, δίχως να θωρακίσει περαιτέρω τη μεσαία γραμμή και τις δυο του πτέρυγες. Η επιλογή του αποδείχθηκε υπερφίαλη και δεν του βγήκε.
Ισως να ήθελε να περάσει στους πιτσιρικάδες λογική του τύπου «είμαστε Παναθηναϊκός και δεν φοβόμαστε», πλην όμως η ποιοτική ανωτερότητα του έμψυχου δυναμικού των γηπεδούχων τον προσγείωσε ανώμαλα στην πραγματικότητα και στην πρώτη ήττα.
Ο Καμπετσής ήταν χαμένος όσο αγωνίστηκε και ο Μακέντα αναζητούσε απεγνωσμένα συνεργασίες αλλά η μπάλα δεν ανέβαινε με τίποτα απ’ τη μεσαία γραμμή προς το επιθετικό τρίτο.
Εκεί, στη ραχοκοκαλιά, ήταν και το κυριότερο πρόβλημα του χθεσινού Παναθηναϊκού. Κατά δεύτερο λόγο, οι δύο βασικοί άξονες του φετινού «τριφυλλιού», ο Τάσος Χατζηγιοβάνης και ο Γιάννης Μπουζούκης, κινήθηκαν σε ρηχά νερά και ειδικά ο πρώτος προκάλεσε περισσότερα προβλήματα στην ομάδα του παρά στους αντιπάλους. Ο Μπουζούκης ανέβηκε μετά το 60΄ και ήταν ο μόνος που απείλησε σε δύο περιπτώσεις τα μετόπισθεν των γηπεδούχων, αλλά μέχρι εκεί.
Το τρίτο σημαντικότερο πρόβλημα των «πράσινων» αφορούσε την αναχαίτιση των πλάγιων του ΠΑΟΚ. Στο πρώτο ημίχρονο, παρότι δεν υπήρχε σκορ, οι Βιεϊρίνια και Μπίσεσβαρ έπαιζαν «κορόιδο» τον Κουλιμπαλί και στο δεύτερο το σκηνικό απλώς άλλαξε πλευρά, με τους Μάτος και Ζαμπά να πράττουν ομοίως με τον Ινσούα. Τελευταίο αλλά όχι έσχατο ήταν το πρόβλημα με τις στατικές φάσεις και δη όταν η μπάλα βρισκόταν στον αέρα. Γεγονός που επέτεινε την ανασφάλεια.
Η εξαίρεση στον κανόνα της χθεσινής τραγικής «πράσινης» βραδιάς αφορούσε τον Σωκράτη Διούδη. Ηταν μακράν ο κορυφαίος του «τριφυλλιού» κι αν δεν ήταν αυτός κάτω από τα δοκάρια το εύρος της ήττας θα ήταν δεδομένα μεγαλύτερο.
Ειδικά η απόκρουση της… δεκαετίας που έκανε ο τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού στη γυριστή κεφαλιά του Πρίγιοβιτς στο 30΄ με τα ακροδάχτυλα υπήρξε το χάι λάιτ του ματς και θα μνημονεύεται για χρόνια.
