Στην αυλή μας εδώ στον Μαραθώνα, παρατηρώντας τα σκυλιά μου πάνω από 30 χρόνια τώρα, είχα πολλές ευκαιρίες να μάθω τι θα πει «αρχηγός» στον κόσμο των σκύλων.
Διότι στον κόσμο αυτό -ίσως και στον δικό μας- αρχηγός γίνεται ο σκύλος που επιβάλλει την κυριαρχία του στους άλλους της ίδιας ομάδας, αναλαμβάνει σκληρά καθήκοντα και φυσικά απολαμβάνει κάποια ξεχωριστά προνόμια, χωρίς κανείς να παραπονιέται γι’ αυτό.
Ας τα δούμε ένα ένα.
1. Κυριαρχία: ο Αρης, ένας 25κιλος και πανέμορφος γκέκας, ήταν ο «πρωτόσκυλος» και ιδρυτής αυτής της ομάδας που λέμε «αγέλη». Σύντομα η αυλή μας γέμισε σκυλιά, όλα μαζεμένα απ’ τον δρόμο. Τότε δημιουργήθηκε θέμα «αρχηγού».
Ως παλιοσειρά ο Αρης απαίτησε τα γαλόνια αυτά. Τα πήρε όμως όχι από μας, αλλά από τα άλλα σκυλιά της αυλής. Από κάποια με το καλό, από άλλα με το άγριο. Αλλά τα πήρε. Εμείς απλώς παρακολουθούσαμε, χωρίς να επεμβαίνουμε, την αναρρίχησή του στο ψηλότερο σκαλί της ιεραρχίας. Και το καταλάβαμε όταν τον είδαμε να αναλαμβάνει τα καθήκοντά του.
2. Καθήκοντα: το πρώτο του καθήκον -το λες και προνόμιο- ήταν ότι, όταν περνούσε κάποιος ξένος σκύλος έξω απ’ τον φράχτη του κήπου μας, εκείνος έπρεπε να τρέξει πρώτος για να τον γαβγίσει, να τον φοβίσει και τελικά να τον διώξει.
Κανείς άλλος δεν είχε δικαίωμα να γαβγίσει κι αυτός τον ξένο σκύλο! Οσες φορές κάποιος απ’ τους υποτακτικούς του -η Φέη, ο Μένιος, η Κιτάρα, η Λούνα- αγνόησαν τον νόμο του Αρη, εκείνος άφηνε τον περαστικό σκύλο και ορμούσε στον παραβάτη της νομοθεσίας του.
Αλλο, εξίσου σημαντικό καθήκον του Αρη ως αρχηγού, ήταν η αντιμετώπιση στη διάρκεια της βόλτας κάποιου άλλου σκύλου που τύχαινε να συναντήσουν. Πήγαινε πρώτος, καμαρωτός και με την ουρά όρθια προς συνάντησή του, τον μύριζε εξαντλητικά και ή έφευγε αργά αργά όπως είχε πάει ή έμπλεκε σε καβγά, ενώ οι υποτακτικοί του τον παρακολουθούσαν από απόσταση.
3. Προνόμια: επειδή όποιος έχει πολλές υποχρεώσεις έχει αντίστοιχα και πολλά προνόμια, ο Αρης είχε κι αυτός τα προνόμιά του. Πρώτον, έτρωγε πρώτος! Ετοίμαζα 3-4 μπολ με φαγητό, τα άφηνα κάτω και ο Αρης έτρεχε πρώτος πάντα στο δικό του μπολ κι άρχιζε να τρώει. Τότε πήγαιναν και τα άλλα στα δικά τους μπολάκια.
Αλλά ενώ συνήθως οι «αρχηγοί», αφού φάνε το δικό τους φαΐ πάνε να φάνε και το φαΐ των άλλων, ο Αρης δεν έκανε ποτέ αυτή την κατάχρηση εξουσίας. Αντίθετα, μόλις τελείωνε το γεύμα του… αφόδευε. Απ’ την παραγωγή στην κατανάλωση.
Αλλο προνόμιό του ως αρχηγού ήταν ότι στη βόλτα έπρεπε α) να βγαίνει πρώτος απ’ την καγκελόπορτα στον δρόμο, και β) να προηγείται της υπόλοιπης ομάδας του.
Αυτό το τελευταίο δεν το διεκδίκησε καν, του το παραχώρησαν, ως αυτονόητο, τα άλλα σκυλιά μας.
Επειδή όμως όλα έχουν ένα τέλος, όταν γέρασε και αρρώστησε ο Αρης, οπότε τέθηκε θέμα «εκλογής» νέου αρχηγού, ο Μένιος, ένας επίσης 25κιλος ημίαιμος «λυκάκος», έβαλε αμέσως υποψηφιότητα τραβώντας τα χείλη του και δείχνοντάς του τα ολόλευκα, γερά και κοφτερά δόντια του. Ο Αρούλης προσπάθησε να υπερασπιστεί τη θέση του, αλλά πολύ γρήγορα κατάλαβε -με δυο γερές δαγκωματιές στο αυτί και τον σβέρκο- ότι έπρεπε να κάνει στην άκρη.
Κάπως έτσι -ίσως και λίγο πιο άγρια- πήρε τα γαλόνια απ’ τον Μένιο, που ήταν πια 15 χρονών, η Αλμα, το πιτμπουλάκι μας. Μόλις έκλεισε τα 5 της χρόνια, νιώθοντας πια δυνατή και ασφαλής, έδειξε στον γερο-Μένιο την οδό της εξόδου κι έγινε αυτή η αρχηγίνα…
Το φιάσκο
Βέβαια υπήρξαν και περιπτώσεις όπου η διεκδίκηση της αρχηγίας βασίστηκε σε μη ρεαλιστικά δεδομένα και κατέληξε, όπως ήταν φυσικό, σε μεγαλοπρεπές φιάσκο. Κλασικό παράδειγμα ο Φέος! Ενας μικρόσωμος σχετικά σκυλάκος που τριγύριζε στη γειτονιά και κάποια στιγμή παρεισέφρησε στον κήπο μας, δηλαδή στην επικράτεια του Αρη.
Επειδή ο Αρης, εκ χαρακτήρος, ήταν ήρεμος και ειρηνόφιλος γενικά σκύλος, δεν αντέδρασε καθώς τον είδε και του χεριού του.
Ο Φέος όμως -τον βγάλαμε έτσι διότι έμοιαζε στη Φέη- μπορεί να ήταν μικρόσωμος, αλλά είχε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του -μη σας πω ότι νόμισε ότι θα ‘ναι αυτός πια ο αρχηγός!
Ετσι την πρώτη κιόλας μέρα του στον κήπο μας τόλμησε να σπρώξει τον Αρη για να φάει αυτός πρώτος.
Ευτυχώς που ήμουνα κοντά και τον γλίτωσα, διότι ο Αρης τού την έπεσε με πρωτοφανή γι’ αυτόν αγριότητα. Και ο Φέος ξαναβγήκε στον δρόμο, όπου μετά από 2-3 μέρες βρέθηκε κάποιος γείτονας και τον υιοθέτησε…
Τον βρήκαν σκελετωμένο και φοβισμένο στην Εύβοια, τον μάζεψαν, τον έφεραν στα ίσα του και τον έβγαλαν Φοίβο.
Είναι (περίπου) 2 ετών, στειρωμένος και υγιέστατος.
Ψάχνει για σπίτι και σωστούς ανθρώπους. Πληροφορίες: 6976-694120.
