ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Δημήτρης Νανούρης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Με όποιον δάσκαλο καθίσεις… τέτοιο κούτσουρο θα μείνεις, λέει ο λαός, ευχόμενος ενδομύχως να αποδειχθείς παιδί-θαύμα και να ξεπεράσεις τον καθοδηγητή σου, αφού προηγουμένως «διασχίσεις» τον εγκέφαλό του, αλιεύοντας τα πολύτιμα μαργαριτάρια της φαιάς του ουσίας. Απευθυνόμενος προσφάτως στα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του συριζαϊκού πανθέου, είπε και ελάλησε επί λέξει ο θρυλικός ΘΑλέξης: «Εχω την αίσθηση πια και νομίζω ότι την έχετε κι εσείς και την έχει όλη η ελληνική κοινωνία ότι τα δύσκολα τα ’χουμε αφήσει πίσω μας και τώρα έρχεται επιτέλους η ώρα να θρέψουμε (;;;) τους καρπούς των κόπων μας».

Υπολογίζοντας τις επιδόσεις του πρωθυπουργού στη λαλιά του Πινδάρου, του Ευριπίδη, του Ρωμανού Μελωδού, του Βάρναλη, του Ελύτη και άλλων… άλαλων όσο και τυχερών θεραπόντων της ελληνικής, που ευτυχώς αδυνατούν να ακούσουν τους λόγους του, ουδόλως εκπλήσσομαι. Δεν φημίζεται, άλλωστε, για την ορθή χρήση της γλώσσας μας. Φταίει πιθανόν η έφεσή του στην εκμάθηση των ξένων, προεξάρχουσας της αγγλικής. Ενιωσα, ωστόσο, αμηχανία βλέποντας το ακροατήριο να αντιδρά με ηχηρό χειροκρότημα. Υπουργοί, γραμματείς, Φαρισαίοι, μετακλητοί, παρατρεχάμενοι, σφουγγοκωλάριοι, ακόμα και επίλεκτα μέλη της εσωκομματικής αντιπολιτεύσεως, παλαμοκροτούσαν ενθουσιωδώς.

Απέμεινα ενεός. Ο αρχηγός δεν γνωρίζει ελληνικά, δεδομένο, τόσα στελέχη όμως από κάτω δεν έχουν κουκούτσι μυαλό; Διότι, όταν οι καρποί ωριμάσουν, οφείλουμε να τους δρέψουμε για να γευτούμε τους χυμούς τους. Αν παρ’ ελπίδα τους θρέψουμε, είναι εκατό τοις εκατό σίγουρο ότι θα σαπίσουν και θα δούμε να χάνεται απελπισμένοι κοτζάμ συγκομιδή. Φρονώ ότι οι άφρονες κυβερνητικοί νοιάζονται μόνο να δρέπουν διαρκώς και να καρπολογούν τα τιμαλφή της εξουσίας. Εδώ αδιαφορούν για τα δεινά του κοσμάκη, θα ενδιαφερθούν για τη γλώσσα του;

Λαμπάδα ορθή, κερί αναμμένο η Εφη Αχτσιόγλου, δεν λοξοδρομεί ούτε μοίρα η άμοιρη από τις διδαχές του προϊσταμένου της. «Αν σας έλεγε ένας φίλος σας ή κάποιος στον δρόμο πριν από πέντε χρόνια ότι θα γίνετε υπουργός Εργασίας και θα διαχειρίζεστε τα εργασιακά και τα συνταξιοδοτικά, τι θα του λέγετε;» τη ρώτησε δημοσιογράφος. Σαν μελετηρή μαθήτρια, άφησε μήκη πίσω τον δάσκαλό της. Ιδού η απάντηση: «Καλά. Ούτε καν. Με τίποτα. Δεν μου είχε διασχίσει το μυαλό ποτέ, μα ποτέ δεν μου είχε διασχίσει το μυαλό. Δεν μου διέσχισε το μυαλό ότι θα μπορούσε να συμβεί αυτό».

Αντιγράφω από το Επίτομο Λεξικό του Δημητράκου: «δια-σχίζω: σχίζω καθ’ όλην την έκτασιν, ξεσχίζω. 2 μτφ. διατρέχω ή διέρχομαι βιαίως». Μένω παγερά ασυγκίνητος για ό,τι ουδέποτε διέσχισε το μυαλό της νεαράς υπουργού. Με τρομοκρατούν παρά ταύτα όσα το διασχίζουν καθημερινώς. Μιλάμε όπως σκεφτόμαστε και οι κομπ-λεξισμοί της Εφης μαρτυρούν διεστραμμένη σκέψη. Αν προσθέσουμε και τον «διευθύνων σύμβουλο» της επίσης άριστης μαθήτριας Νοτοπούλου, έχουμε χορό με ζεύγος της ντάμας και βαλέ καρό.