Ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να πανηγυρίσει την πρώτη του νίκη σε ντέρμπι στο φετινό πρωτάθλημα απέναντι στην ΑΕΚ εξαιτίας της αστοχίας των ποδοσφαιριστών του στις κλασικές ευκαιρίες που δημιούργησε, κατάφερε όμως να αντεπεξέλθει στις υψηλές απαιτήσεις του ματς και να ξεπεράσει την πρώτη του ήττα στο πρωτάθλημα και την προβληματική εικόνα που παρουσίασε στην Τούμπα κόντρα στον ΠΑΟΚ.
Ιδιαίτερα σημαντικό, επίσης, είναι το γεγονός ότι στο ντέρμπι με την Ενωση αναδείχτηκαν τρία νέα πρόσωπα από το… παρελθόν που μέχρι το σαββατιάτικο ντέρμπι -και για διαφορετικούς λόγους ο καθένας- δεν είχαν φτάσει στο μάξιμουμ της απόδοσής τους. Ο λόγος για τον Δημήτρη Κουρμπέλη, τον Εμανουέλ Ινσούα, αλλά και τον Ουσμάν Κουλιμπαλί.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΡΜΠΕΛΗΣ: Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού ήταν φάντασμα του εαυτού του στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα, αλλά απέναντι στην ΑΕΚ πραγματοποίησε την καλύτερή του φετινή εμφάνιση όντας εκ των κορυφαίων του γηπέδου. Στο ξεκίνημα της σεζόν ο Κουρμπέλης κινήθηκε στη μετριότητα, έχοντας το ελαφρυντικό ότι απώλεσε ένα σημαντικό μέρος της προετοιμασίας και τα επίπεδα της ενέργειάς και των τρεξιμάτων του δεν ήταν σε υψηλό επίπεδο. Κόντρα στην Ενωση ήταν σαφώς βελτιωμένος σε όλους τους τομείς, ενώ κατέδειξε το εύρος της ποιότητάς του αλλά και πόσο σημαντικός είναι για τον Παναθηναϊκό ενόψει της συνέχειας.
ΕΜΑΝΟΥΕΛ ΙΝΣΟΥΑ: Ο 27χρονος Αργεντινός φουλ μπακ ήταν εξαιρετικός στο σαββατιάτικο ντέρμπι έχοντας ισορροπία ανασταλτικά και δημιουργικά. Αναχαίτισε αποτελεσματικά τους αντιπάλους του και είχε όταν έπρεπε ανεβάσματα στο επιθετικό τρίτο και καλές συνεργασίες με τους συμπαίκτες του. Κι όλα αυτά ενώ ο στόπερ της πλευράς του, Μαυρομάτης, υπέπεσε σε σημαντικά λάθη και ο μεσοεπιθετικός που βρίσκονταν μπροστά του, Χατζηγιοβάνης, κινήθηκε σε ρηχά νερά.
ΟΥΣΜΑΝ ΚΟΥΛΙΜΠΑΛΙ: Η παρουσία του στην τριάδα των μετόπισθεν ως δεξιού στόπερ υπήρξε η έκπληξη ή πιο σωστά το «τρικ» του Δώνη στο ντέρμπι με την ΑΕΚ και ο Κουλιμπαλί αντεπεξήλθε και με το παραπάνω στον νέο του ρόλο, όπου αναμένεται να τον ξαναδούμε αρκετές φορές αυτή τη σεζόν. Συνεργάστηκε εξαιρετικά με τον Γιόχανσον και έχοντας την ασφάλεια του πειθαρχημένου τακτικά Σουηδού, αξιοποίησε τους χώρους που βρήκε -ειδικά στο πρώτο ημίχρονο- και δημιούργησε αρκετά ρήγματα προς όφελος της ομάδας.
