Ο θάνατος του Ζακ Κωστόπουλου, μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας, γεννά πολλά και σοβαρά ερωτήματα που ξεπερνούν το αστυνομικό σκέλος αυτής της άγριας ιστορίας και οφείλουν να απασχολήσουν ολόκληρη την κοινωνία και τη συντεταγμένη πολιτεία.
Από τον τρόπο που λειτούργησε η (παρα)δημοσιογραφία μέχρι τον τρόπο λειτουργίας της αστυνομίας, από τη νομιμοποίηση της βίας μέχρι την περιθωριοποίηση ολόκληρων κοινωνικών ομάδων.
Στο βίντεο που δημοσιεύουμε φαίνεται καθαρά πώς η αστυνομία μεταχειρίζεται τον Ζακ Κωστόπουλο την ώρα που τον συλλαμβάνει.
Ο άνθρωπος είναι πεσμένος μπρούμυτα, ακίνητος, σίγουρα αναίσθητος, σε ημιθανή κατάσταση, αν όχι ήδη νεκρός.
Η αστυνομία, αντί να φροντίσει ώστε να παρασχεθεί ιατρική φροντίδα στον άνθρωπο που έχει ήδη εξουδετερωθεί, τον χειροπεδεί.
Οι αστυνομικοί τον πατούν με τις αρβύλες τους στα πόδια, του στρίβουν τα χέρια, τον τραβολογούν πάνω στο οδόστρωμα που βάφεται με το αίμα του. Και σαν μην έφταναν όλα αυτά, ένας από αυτούς τον πατά στο πρόσωπο και ένας άλλος τον κλοτσά!
Η χρήση βίας από την αστυνομία οφείλει να είναι πρόσφορη, αναγκαία και ανάλογη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ήταν απλώς αχρείαστη και ασύμμετρη, αλλά εντελώς παράλογη -το να κλοτσάς και να τσαλαπατάς καταπρόσωπο έναν εξουδετερωμένο άνθρωπο είναι σαδιστικό και βασανιστικό.
O τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρθηκε η αστυνομία στο συγκεκριμένο περιστατικό γεννά σοβαρά ερωτήματα ως προς την υπακοή του σώματος στις αρχές της νομιμότητας και των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων.
Οφείλει η πολιτεία, η πολιτική ηγεσία και η ηγεσία του σώματος να παρέμβει και να διερευνήσει άμεσα αυτή την πτυχή της τραγικής ιστορίας: στη θέση του Ζακ Κωστόπουλου ανά πάσα στιγμή μπορεί να βρεθεί ο οποιοσδήποτε πολίτης.
Οφείλει να το πράξει και για έναν ακόμα λόγο: την ώρα που η αξιωματική αντιπολίτευση ενδίδει στο ακροδεξιό κέρας της, όταν συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης πλειοδοτούν στο αφήγημα «της τάξης και της ασφάλειας» ως άλλοθι για την αύξηση της καταστολής και η ναζιστική βία επανεμφανίζεται στους δρόμους, χρειαζόμαστε περισσότερο παρά ποτέ μια αστυνομία δημοκρατική και σύννομη.
Διαφορετικά, αν και εκείνοι που είναι ταγμένοι στην τήρηση του νόμου παρανομούν, τότε ο νόμος της ζούγκλας θα μας αφανίσει όλους.
