Το εντυπωσιακό ξεκίνημα του Παναθηναϊκού στο φετινό πρωτάθλημα φέρει φαρδιά-πλατιά τη σφραγίδα του Γιώργου Δώνη και των «μπέμπηδών» του που προσφέρουν ένα πανέμορφο ποδοσφαιρικό παραμύθι στους απανταχού φίλους του αθλητισμού.
Πίσω από την κουρτίνα, εντούτοις, υπάρχει ο ενορχηστρωτής του φετινού εγχειρήματος του «τριφυλλιού», αυτός που έθεσε το οργανόγραμμα και τις αρχές στο ποδοσφαιρικό τμήμα, που επέλεξε-εισηγήθηκε τον Δώνη και αποφάσισε μαζί του για τη στελέχωση του έμψυχου δυναμικού.
Ο Νίκος Νταμπίζας (περί ου ο λόγος) ήταν άλλωστε ο άνθρωπος-κλειδί και στην πρώτη θητεία του στο «τριφύλλι» πριν από τέσσερα χρόνια.
Οταν ο σύλλογος κατέκτησε το πιο πρόσφατο τρόπαιό του, επικρατώντας με εμφατικό τρόπο στον τελικό Κυπέλλου απέναντι στον ΠΑΟΚ, και έκανε πορεία πρωταθλητισμού στο δεύτερο μισό του πρωταθλήματος φέροντας, μεταξύ άλλων, το παράσημο του θριαμβευτικού 3-0 μέσα στο Φάληρο επί του Ολυμπιακού.
Η δεύτερη θητεία του στο πόστο του τεχνικού διευθυντή του Παναθηναϊκού έχει ακόμα καλύτερο ξεκίνημα και μεγαλύτερες προοπτικές, αλλά το «μότο» του δεν έχει αλλάξει.
«Ονειρα γίνονται και όταν δεν υπάρχουν χρήματα. Κι όταν είναι χαμηλός ο προϋπολογισμός. Αρκεί να είσαι ρεαλιστής και υπομονετικός. Δεν μπορείς να πατήσεις ένα κουμπί και να γίνεις από τη μια στιγμή στην άλλη ανταγωνιστικός. Αλλά όταν σεβαστείς τη διαδικασία για να γίνεις ανταγωνιστικός, τότε γίνεσαι…» είχε δηλώσει στην παρουσίαση των φετινών μεταγραφικών αποκτημάτων της ομάδας.
Κοινός παρονομαστής, άλλωστε, των δύο διαδρομών του Νίκου Νταμπίζα στον Παναθηναϊκό αποτελεί σαφώς το ιστορικό χαμηλό τού μπάτζετ του συλλόγου. Τη σεζόν 2014-15 ήταν το χαμηλότερο της σύγχρονης ιστορίας του Παναθηναϊκού μέχρι να έρθει το… φετινό που το «ξεπέρασε», δίχως όμως αυτό να φαίνεται στους αγωνιστικούς χώρους, ακόμα και σε σχέση με πολυτελείς εκδόσεις του Παναθηναϊκού άλλων εποχών. Τουναντίον…
Η συνέπεια και η αλληλουχία λόγων και πράξεων, άλλωστε, είναι το μεγαλύτερο προσόν του Νταμπίζα που έχει το ραβδάκι για να επιτυγχάνει και να φέρνει εις πέρας καταστάσεις που για την πλειονότητα των συναδέλφων του θα έμοιαζαν με αποστολές «αυτοκτονίας».
Το πρότζεκτ της σεζόν 2014-15 ξεπέρασε τις προσδοκίες αλλά «κόλλησε» απότομα την αμέσως επόμενη σεζόν και, αφού ολοκληρώθηκε άδοξα, ο σύλλογος επέστρεψε στις αλόγιστες σπατάλες δίχως πλάνο και στην απόκτηση παικτών που υπήρξαν φίρμες του παρελθόντος (βλέπε ως κορυφαίο παράδειγμα τον Εσιέν).
Ο ίδιος δεν ήταν στον Παναθηναϊκό. Αλλά είχε αφήσει ως παρακαταθήκη προσθήκες παικτών όπως ο Μπεργκ, ο Καρέλης και ο Κλωναρίδης ενόσω είχε προσφέρει στο ταμείο της ΠΑΕ πάνω από 5,5 εκατ. ευρώ από τις πωλήσεις των Καπίνο, Μαυρία, Καρνέζη και Φιγκερόα.
Πλέον, στη δεύτερη θητεία του στο «τριφύλλι» από το ίδιο πόστο, συνεργάζεται με έναν σαφώς πιο έμπειρο προπονητή, τον Γιώργο Δώνη, και φιλοδοξεί να μεταμορφωθεί ο Μακέντα σε… Μπεργκ αλλά και να ξεπεράσουν τον Καπίνο, τον Καρέλη, τον Μαυρία και τους υπόλοιπους ο Χατζηγιοβάνης, ο Μπουζούκης, ο Εμμανουηλίδης, ο Μαυρομάτης και οι υπόλοιποι «μπέμπηδες».
