Λένε πως μια καλή κομμώτρια/τής μπορεί να είναι η καλύτερη, έμπιστη συνομιλήτρια καθώς με την πάροδο του χρόνου η οικειότητα μετουσιώνει τον χώρο και τους ανθρώπους σε μια συντροφιά πρόσφορη για εκμυστηρεύσεις και ανταλλαγή εμπειριών.
Με αυτό το σκεπτικό, η αμερικανική Πολιτεία του Ιλινόις -όπου σύμφωνα με δικαστικές πηγές το 2015 σημειώθηκαν 105.000 κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας- υιοθέτησε νόμο που προβλέπει ότι όσοι εργάζονται σε κομμωτήρια και άλλες/οι επαγγελματίες του χώρου της ομορφιάς θα εκπαιδεύονται για να μπορούν να αναγνωρίζουν ενδείξεις κακοποίησης αλλά και για να συνδράμουν πρακτικά τα θύματα.
Μάλιστα αυτή η εκπαίδευση θα είναι εφεξής υποχρεωτική για να πάρουν άδεια άσκησης επαγγέλματος ή για να την ανανεώσουν.
Η κατάρτιση που θα λάβουν δεν περιορίζεται στο πώς να παρατηρούν αν οι πελάτισσές τους φέρουν μελανιές ή άλλα σημάδια ξυλοδαρμού.
Τα σεμινάρια θα λειτουργούν ως ένα φόρουμ για να μάθουν να εντοπίζουν συμπεριφορές που θα μπορούσαν να υποδηλώνουν ότι κάτι δεν πάει καλά, ακόμη και σε περιπτώσεις ψυχολογικής ή συναισθηματικής βίας, γράφει σχετικό ρεπορτάζ των New Υork Times.
Ρόλος τους δεν θα είναι να πάρουν πρωτοβουλία και να καταγγείλουν συγκεκριμένα περιστατικά στην αστυνομία, αλλά να προσφέρουν στις γυναίκες πρακτικές συμβουλές: φορείς ή τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας, Αρχές στις οποίες πρέπει να απευθυνθούν για να κάνουν καταγγελίες ή για να ζητήσουν ασφαλιστικά μέτρα, οργανώσεις που προσφέρουν νομική συνδρομή και συμβουλευτική, ομάδες που παρέχουν ψυχο-κοινωνική στήριξη, πληροφορίες για καταφύγια.
Κάποιες γυναικείες οργανώσεις χαιρετίζουν το μέτρο, ενώ ο φεμινιστικός ιστότοπος Mary Sue έθεσε ένα κρίσιμο ερώτημα: «Είναι μια αξιόπιστη στρατηγική που θα έπρεπε να εφαρμοστεί και σε άλλα επαγγέλματα; Ή μήπως απεμπολεί η Δικαιοσύνη τις ευθύνες της μπροστά σε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα ζητώντας από κομμώτριες/ές να το αντιμετωπίσουν οι ίδιες/οι και μάλιστα με ταχύρρυθμα σεμινάρια και περίσσια απλή συμπόνοια;»
