Βαρύ πυροβολικό – Νέες φωνές

«Αχ πόσα ακόμα μας επιφυλάσσει το παρελθόν». Μια υπέροχη φράση του Μάνου Ελευθερίου ξεκλείδωσε φέτος το σκεπτικό του Θεάτρου Τέχνης. «Το χθες είναι η αναφορά κι έμπνευσή μας. Το σήμερα, όμως, και η συνέχεια γεννά μεγάλες αγωνίες» είπε η καλλιτεχνική διευθύντρια του οργανισμού Μαριάννα Κάλμπαρη που παρουσίασε το ρεπερτόριό τους για την προσεχή σεζόν και θύμισε πως το ιστορικό θέατρο παλεύει ακόμα με δεκάδες προβλήματα.

Και όμως, χωρίς πολλά χρήματα, οι άνθρωποί του κατάφεραν φέτος να χτίσουν για τις δύο σκηνές του (Υπόγειο στην Πεσμαζόγλου και Φρυνίχου στην Πλάκα) ένα ρεπερτόριο με όλα εκείνα που θέλει κανείς να βλέπει από έναν κορυφαίο οργανισμό: παραστάσεις από το «βαρύ πυροβολικό» του θεάτρου (βλέπε Γιάννη Χουβαρδά, Βασίλη Παπαβασιλείου, Νίκο Μαστοράκη), ελληνικά έργα και σπουδαία κείμενα του παγκόσμιου ρεπερτορίου (από Ρίτσο και Κοροβέση μέχρι Σέξπιρ, Ιψεν, Μολιέρο, Πίντερ, Πιραντέλο), επιτυχημένες επαναλήψεις που τα προηγούμενα χρόνια έγιναν talk of the town (όπως η έξοχη «Επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα» του Ζοέλ Πομερά και «Η Ελένη» του Γ. Ρίτσου, στη σκηνική ενσάρκωσή της από τον Βασίλη Παπαβασιλείου –αμφότερα ανεβαίνουν 3/10–, οι «Δούλες» του Ζενέ που επιστρέφουν 7/1 κ.λπ.), σκηνοθετικές απόπειρες από τον αφρό των νέων δημιουργικών φωνών (Γιάννος Περλέγκας, Xάρης Φραγκούλης) και εξωστρέφεια που θα το φέρει σε επαφή με ευρύτερο κοινό.

«Θεωρούμαστε ακόμα θέατρο θεσμικό αλλά στην πράξη δεν έχει καμία οικονομική στήριξη. Αναζητούμε συνεχώς πόρους αλλά είναι τρομερά δύσκολο να κινείται ένας οργανισμός με όρους θεάτρου ρεπερτορίου και ταυτόχρονα να κοιτάει εναγωνίως την είσπραξη και το ταμείο διότι από αυτήν κρέμονται οι πιο βασικές του ανάγκες. Οι συνεργασίες, λοιπόν, είναι μονόδρομος για να υλοποιήσουμε το πρόγραμμά μας», είπε η επικεφαλής του θεάτρου υπογραμμίζοντας την αίσθηση οικογένειας που κυριαρχεί στους κόλπους του: «Ως οικογένεια ξεκίνησε αυτός ο χώρος κι έτσι συνεχίζει. Οι άνθρωποι εδώ δουλεύουν με αυταπάρνηση, ηρωικά. Τις λύσεις συχνά δίνει η καλή διάθεση. Ομως, εγώ, θέλω να αμείβω τους ηθοποιούς για να μπορούν να επιβιώνουν και να μη σκορπιούνται δεξιά κι αριστερά για να ζήσουν».

ΥΠΟΓΕΙΟ

◼ Η Γιολάντα Μαρκοπούλου σκηνοθετεί το «Eroica» του Κοσμά Πολίτη, ένα έργο-σταθμό της ελληνικής λογοτεχνίας που έθεσε για πρώτη φορά τους προβληματισμούς της εφηβικής ηλικίας (22/10/2018).

◼ «Είναι μια μεγάλη προσωπική συγκίνηση που ξαναβρίσκομαι στο Υπόγειο όχι ως ηθοποιός που είχα αυτήν την ένδοξη εξάμηνη πορεία στο ελληνικό θέατρο και μάλιστα με ένα έργο που έχει πρωτοπαρουσιαστεί εκεί. Προσπαθώ ακόμα να καταλάβω το έργο διότι με τον Πίντερ δεν τα πήγαινα καλά και μάλλον έχω πάρει μια απόφαση αυτοκτονική», είπε ο Γιάννης Χουβαρδάς που επιστρέφει στο χώρο όπου ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία πριν από 42 χρόνια ως ηθοποιός. Ανεβάζει «Παλιοί καιρούς» του Χάρολντ Πίντερ (με τους Μαρία Κεχαγιόγλου, Χρήστο Λούλη, Μαρία Σκουλά) έργο που «διερευνά την ιδέα της μνήμης» (29/11).

◼ Καθισμένος δίπλα του ο Χάρης Φραγκούλης και η ομάδα του KURSK βουτούν στα βαθιά κι αναμετριούνται με ένα τεράστιο κείμενο: τον «Οθέλο» του Σέξπιρ. «Με συγκινεί το θέμα της βούλησης και πώς διαχειρίζεται κανείς την ψευδαίσθησή της, πώς δηλαδή θεωρούμε ότι περιέχουμε κάτι, ενώ στην πραγματικότητα μας περιέχει αυτό. Στον “Οθέλλο” κανείς δεν κάνει αυτό που θέλει» (25/2/2019)

◼ Οι «Ιστορίες από το δάσος της Βιέννης», το αριστούργημα του Εντεν Φον Χόρβατ είναι η πολυαναμενόμενη νέα παράσταση του Νίκου Μαστοράκη (Φεβρουάριο). Η νεαρή Μαριάνε διαλύει τον αρραβώνα που της επιβάλλει ο πατέρας της και ρισκάρει τη ζωή της, ακολουθώντας έναν γοητευτικό τυχοδιώκτη (Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου, Ιωάννα Μαυρέα, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Νίκος Χατζόπουλος κ.ά.).

ΦΡΥΝΙΧΟΥ

◼ «Ζωρζ Νταντέν: ο άναυδος σύζυγος», μια από τις λιγότερο παιγμένες κωμωδίες του Μολιέρου ανεβαίνει πρώτη φορά στο Τέχνης σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη.

◼  Ο Βασίλης Παπαβασιλείου συνεχίζει τις ασκήσεις θεατρικού ακτιβισμού που ξεκίνησαν το 2015 κι έτσι μετά το «Σιχτίρ ευρώ, μπουντρούμ δραχμή, θα πεις κι ένα τραγούδι», επιστρέφει επιμένοντας: «Τους ζυγούς λύσατε» (10/11).

◼  Ο Κωστής Καπελώνης σκηνοθετεί και ο Σταμάτης Κραουνάκης συνθέτει ένα θεατρικό έργο για την κατάσταση της γυναίκας και ιδίως τη σεξουαλική σκλαβιά της. Το «Ολο σπίτι, κρεβάτι και εκκλησία» των Φράνκα Ράμε – Ντάριο Φο (3/12).

◼ Ο Γιάννος Περλέγκας επιστρέφει σκηνοθετώντας το κλασικό αριστούργημα του Λουίτζι Πιραντέλο «Να ντύσουμε τους γυμνούς» (15/12).

◼  Ο Δημήτρης Καραντζάς καταπιάνεται δεύτερη φορά με τον κόσμο του Ιψεν στο Θέατρο Τέχνης σκηνοθετώντας «Βρικόλακες», σηματοδοτώντας την επιστροφή της Ρένη Πιττακή στο θέατρο που μεγαλούργησε (παίζουν επίσης Α. Καραζήσης, Ι. Κολλιοπούλου, Κ. Μπερικόπουλος, Μ. Σαράντης, 22/2/2019).

◼ Τέλος, το Φεστιβάλ Αναλόγιου Νεοελληνικών Εργων σε καλλιτεχνική διεύθυνση Σίσσυς Παπαθανασίου, φιλοξενείται και φέτος στο Θέατρο Τέχνης (από σήμερα έως 27/9).