ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Αυτές τις ώρες ένας ολόκληρος λαός πενθεί, σιωπά αποσβολωμένος μπροστά στην ανείπωτη καταστροφή, κλαίει βουβά, σκύβει ευλαβικά το κεφάλι στην πομπή των θυμάτων και προσπαθεί να βοηθήσει τους πληγέντες με όποιο τρόπο και με όποιο μέσο διαθέτει. Αυτές τις ώρες η έννοια του ανθρώπου αναδεικνύει την αξία της μέσα από το μέγεθος της τραγωδίας. Κι είναι η μόνη αξία που έχει σημασία.

Αντικρίζοντας τον αριθμό των θυμάτων -νεκρών και τραυματιών- το δέος είναι κυρίαρχο και μοναδικό αίσθημα. Αλλά η ουσία δεν βρίσκεται στους αριθμούς.

Κι ένας άνθρωπος να βρεθεί σε κίνδυνο ή να χάσει τη ζωή του κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες, το ίδιο οφείλουμε να αισθανθούμε. Πράγμα που σημαίνει πως πρέπει να αναλογιστούμε γιατί συνέβησαν όλα αυτά.

Δεν χωράει αμφιβολία πως υπάρχουν ευθύνες οι οποίες πρέπει να αποδοθούν. Θεωρούμε όμως πως δεν είναι ακόμα η ώρα γι’ αυτό.

Οταν οι φωτιές δεν έχουν ακόμα σβήσει, όταν υπάρχουν αγνοούμενοι και ο αριθμός των νεκρών συνεχώς αυξάνεται, θα ήταν το λιγότερο ασέβεια να στρέψουμε οπουδήποτε αλλού το βλέμμα και την προσοχή μας.

Το κύριο και το πρωτεύον είναι να τελειώσει η καταστροφή με όποιον τρόπο κι αν εκδηλώνεται. Το κύριο και το πρωτεύον είναι να στηρίξουμε τους συνανθρώπους μας που έχασαν δικούς τους ανθρώπους, που βρέθηκαν στον δρόμο, που χάθηκαν οι περιουσίες τους, που βιώνουν τον πόνο και τον σπαραγμό.

Σήμερα, αύριο και για όσο χρειαστεί αναμετριόμαστε με το δράμα που ξετυλίχθηκε και συνεχίζει να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας.

Οταν κάνουμε όσα πρέπει γι’ αυτό, θα έχουμε τον χρόνο να λογαριαστούμε με τις αιτίες που το προκάλεσαν.

Τώρα πρέπει να δώσουμε τον χρόνο στους συνανθρώπους μας να κλάψουν και να θάψουν τους νεκρούς τους. Τους νεκρούς μας.

Να σταθούμε δίπλα τους και να συμπαρασταθούμε στον πόνο τους. Να εκδηλώσουμε -κράτος και πολίτες- την αλληλεγγύη που απαιτείται για να μπορέσουν οι ρημαγμένοι να σταθούν στα πόδια τους και να ξεκινήσουν για την επόμενη μέρα.

Κι όταν αυτό συμβεί, θα έχει έρθει η ώρα χωρίς φόβο και χωρίς πάθος να αποδώσουμε «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι…».