Οι υγροβιότοποι είναι περιοχές όπου το υδάτινο και το χερσαίο οικοσύστημα συνυπάρχουν και δημιουργούν ένα οικολογικής σημασίας τοπίο που φιλοξενεί πολλούς διαφορετικούς οργανισμούς, οι οποίοι συνήθως απαντώνται μόνο εκεί (έλη, αλυκές, εκβολές και όχθες ποταμών, λιμνοθάλασσες κ.ά.).
Στο παρελθόν παρά τη τεράστια σημασία τους για τις τοπικές κοινωνίες και την περιβαλλοντική ισορροπία, οι υγροβιότοποι (ή υγρότοποι) αντιμετωπίστηκαν ως πρόβλημα.
Αργότερα αυτό άλλαξε, και από «πρόβλημα» έγιναν «προϊόν εκμετάλλευσης» και μάλιστα απόλυτης και στυγνής. Κυρίως, όμως, παράνομης!
Μεγάλα έργα αποξήρανσης για να επεκταθούν η καλλιεργήσιμη γη και οι τουριστικές, βιομηχανικές ή αστικές δραστηριότητες κατέστρεψαν σταδιακά τους υπέροχους και μοναδικούς υγροβιότοπους της χώρας μας. Αρκετοί μάλιστα, χρησιμοποιήθηκαν ως χώροι απόρριψης σκουπιδιών και μπάζων.
Οι περισσότεροι όμως καταστράφηκαν πλήρως ή μερικώς εξαιτίας της ακόρεστης επιθυμίας του ανθρώπου για κέρδος, με τη μετατροπή τους σε τουριστικά καταλύματα, με ξαπλώστρες και μπαράκια και όλα όσα ψάχνει να βρει ο… τουρίστας, για να χαρεί τις ομορφιές της χώρας μας, καταστρέφοντάς τες.
Φυσικά, με την απόλυτη ευθύνη του εκάστοτε επιχειρηματία, αλλά και τον τοπικών αρχών, ακόμα και του ίδιου του υπουργείου.
Αυστηρή και ρητή απαγόρευση, αλλά…
Με προεδρικό διάταγμα το 2012 αναγνωρίστηκαν, με καθυστέρηση χρόνων, οι μικροί νησιωτικοί υγροβιότοποι. Τα μέρη αυτά δεν φέρουν τη σφραγίδα NATURA, αλλά κάτι ακόμη πιο αυστηρό: εκεί απαγορεύονται τα πάντα.
Κοινή υπουργική απόφαση επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, το 2017 (ΦΕΚ 1636/Β/12-5-2017) αναφέρει ρητά πως στις θέσεις απαγόρευσης για απλή χρήση αιγιαλού και παραλίας ανήκουν, μεταξύ άλλων, και οι «παράκτιοι μικροί νησιωτικοί υγρότοποι, όπως αυτοί καταγράφονται και χαρτογραφούνται στο προεδρικό διάταγμα “Εγκριση καταλόγου μικρών νησιωτικών υγροτόπων και καθορισμός όρων και περιορισμών για την προστασία και ανάδειξη των μικρών παράκτιων υγροτόπων που περιλαμβάνονται σε αυτόν”» (ΦΕΚ τ.ΑΑΠΘ 229/19.6.2012).
Παρόλα αυτά, παρά την άνωθι πολύ αυστηρή και ρητή απαγόρευση, σχεδόν σε όλους τους εναπομείναντες υγροβιότοπους των νησιών μας γίνεται χρήση, με ομπρέλες και ξαπλώστρες, μέσω ενοικίασης… Οι αρχές σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Ο δήμος δεν ξέρει τίποτα. Αστυνομία και Λιμενικό δεν λαμβάνουν μέρος.
Πού είναι όλοι αυτοί; Πού είναι η Επιθεώρηση Περιβάλλοντος; Αυτούς τους υγροβιότοπους ποιος τους προστατεύει;
Ποιοι έχουν υπογράψει για την εμπορική «χρήση» τους από ιδιώτες; Αν έχουν δοθεί ανάλογες άδειες, ποιοι τις υπέγραψαν;
Οι άνθρωποι αυτοί δεν θα έπρεπε να ελεγχθούν; Γιατί οι τοπικές αρχές δεν επεμβαίνουν; Είναι επειδή πλησιάζουν οι δημοτικές εκλογές και κάθε ψήφος μετράει ή κάτι άλλο;
Πρόκειται για απλή αδιαφορία ή κάτι πιο βαθύ, αυτό που «σε λερώνει» (που λέει και ο ποιητής);
Για όσους δεν έχουν πειστεί για την ακρίβεια των παραπάνω, μια βόλτα στα Κυκλαδονήσια αρκεί.
Το θέμα θα συνεχιστεί μέσω έρευνας στην «Εφ.Συν.», στην οποία θα αναζητηθούν απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω.
