Με αίτημα «κανένα παιδί μέσα σε κελί», αστυνομικοί της κίνησης PASSPORT (Police Activists for Solidary Societies against POverty and Racist Threat – Ακτιβιστές Αστυνομικοί για Κοινωνίες Αλληλεγγύης εναντίον της Φτώχειας και της Ρατσιστικής Απειλής) επισκέφτηκαν τις κρατούμενες μωρομάνες των φυλακών Ελεώνα Θηβών για να τους δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους και να ζητήσουν να τερματιστεί το καθεστώς διαβίωσης και ανατροφής μωρών σε κελιά.
Τα μέλη της κίνησης παρέδωσαν βιβλία, παιχνίδια, παιδικές κρέμες, μπιμπερό, βραστήρες, αλοιφές, σαμπουάν, σερβιέτες, εσώρουχα, σαλιάρες, ρούχα και άλλα είδη που συγκέντρωσαν σε αυτοδιαχειριζόμενο γλέντι οικονομικής ενίσχυσης στα τέλη Μαΐου.
«Σκοπός της συλλογικότητάς μας ήταν να αναδείξει το θέμα της διαβίωσης και ανατροφής μωρών σε κελιά. Μετά την επίσκεψή μας, νιώθουμε ακόμη πιο έντονη την ανάγκη να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να τερματιστεί το καθεστώς αυτό. Γιατί όσο βλαβερές συνέπειες έχει ο αποχωρισμός των μωρών από τις μητέρες τους, σε αυτά τα πρώτα στάδια που διαμορφώνεται η προσωπικότητα, άλλο τόσο επιβλαβές είναι τα πρώτα στάδια ανάπτυξής τους να διανύονται πίσω από κάγκελα. Και οι δύο πρακτικές επιφέρουν τραύματα που δύσκολα θα επουλωθούν στα επόμενα χρόνια ή την ενήλικη ζωή, τραύματα που μαζί με άλλους παράγοντες (φτώχεια, στιγματισμός, διάκριση) αναπαράγουν αέναα τον κύκλο του αποκλεισμού και της περιθωριοποίησης, που υπό συνθήκες ευνοεί την παραβατικότητα.
»Η ανάγκη αυτή έγινε πιο έντονη όταν είδαμε ένα μωρό πίσω από τα κάγκελα να κλαίει για να πάει στις κούνιες. Και πώς να εξηγήσεις σε ένα μωρό ότι δεν το επιτρέπουν οι κανόνες της φυλακής, τι βίαιη οριοθέτηση συνιστά ο ασφυκτικός περιορισμός της κίνησης και η συνεχής αναστολή αναγκών, τι συναισθήματα και τι ψυχολογία μπορεί να μεταδώσει μαζί με τις μητρικές φροντίδες η έγκλειστη μάνα, που έχει να διαχειριστεί μεταξύ άλλων και το δυσβάστακτο βάρος της ενοχής απέναντι στο παιδί της;», σημειώνει σε δελτίο Τύπου η κίνηση.
Αμοιβαία εμπιστοσύνη
Σημειώνουν την αποτελεσματικότητα της καλλιέργειας αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ κρατουμένων και προσωπικού, σωφρονιστικού και επαγγελματιών ψυχοκοινωνικής στήριξης, όπως και των ανοιχτών στην κοινωνία καταστημάτων κράτησης. Και υπογραμμίζουν ότι πολύτιμα εργαλεία για την επιτυχία ενός άλλου σωφρονιστικού μοντέλου αποτελούν η εμπέδωση αισθήματος ευθύνης, η ανάπτυξη δεσμών αλληλεγγύης μεταξύ των κρατουμένων και η απόκτηση δεξιοτήτων.
Υπογραμμίζουν ότι κύριο μέλημα ενός άλλου σωφρονιστικού μοντέλου αποτελεί η επανένταξη και βασικό αξίωμα να μην κρατείται κανένα παιδί και ζητούν «να παρθούν εκείνες οι πολιτικές αποφάσεις που θα βάλουν τέλος στον τραυματισμό παιδικών ψυχών με τεράστια ανταποδοτικά οφέλη στην κοινωνική συνοχή».
