Στον Δήμο Αθηναίων το πάρκινγκ στην Κλαυθμώνος

Δικαίωση σε έναν πολυετή αγώνα του Δήμου Αθηναίων έφερε η απόφαση του Εφετείου Αθηνών με την οποία υποχρεώθηκαν οι εταιρείες που εκμεταλλεύονταν το υπόγειο πάρκινγκ στην πλατεία Κλαυθμώνος να του επιστρέψουν τον χώρο.

Πρόκειται για την τελευταία χρονικά εξέλιξη μιας πολύπλοκης υπόθεσης που θα συνεχίσει να απασχολεί τα δικαστήρια.

Πέρα από το συγκεκριμένο περιουσιακό του στοιχείο, ο δήμος διεκδικεί από την εταιρεία πολλά εκατομμύρια ευρώ ως διαφυγόντα έσοδα.

Το κλείσιμο του υπόγειου σταθμού την περασμένη Παρασκευή ήταν αιφνιδιαστικό για το πλήθος των οδηγών που χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο πάρκινγκ.

Μπορεί οι εξελίξεις να ήταν αναμενόμενες, καθώς σύμφωνα με τη δημοτική αρχή η απόφαση καθαρογράφηκε τον περασμένο Μάρτιο, ενώ ήταν γνωστό από τον Μάιο του 2017 στις αντιμαχόμενες πλευρές πού θα κατέληγε, ωστόσο προέκυψε ότι οι εταιρείες επέμειναν να συνάπτουν συμβάσεις και συμφωνίες με τους πελάτες τους, ακόμα και όταν γνώριζαν ότι ήταν υποχρεωμένες να παραδώσουν τον χώρο.

Ο δήμος αναφέρει ότι ανέμενε δύο μήνες τις εταιρείες να συμμορφωθούν με τη δικαστική απόφαση.  Σε τηλεοπτικά ρεπορτάζ οι εταιρείες ισχυρίστηκαν ότι αιφνιδιάστηκαν.

Το πάρκινγκ θα επαναλειτουργήσει από σήμερα για όσους έχουν υπογράψει συμφωνητικό με τους πρώην διαχειριστές του χώρου.

Καθώς οι εταιρείες -επικαλούμενες προσωπικά δεδομένα!- δεν παρέδωσαν στοιχεία με τα οχήματα που έχουν άδεια στάθμευσης, ο δήμος θα επιτρέπει καλή τη πίστει στους οδηγούς να αφήσουν προσωρινά τα οχήματά τους.

Το μέλλον

Ομως με φυλλάδιο που θα διανείμει στο σημείο, θα τους καλεί να επισκεφθούν τις δημοτικές υπηρεσίες και να επιβεβαιώσουν, προσκομίζοντας τα απαραίτητα αποδεικτικά, ότι όντως είχαν συμφωνητικό με την εταιρεία.

Πέρα από τη συλλογή των συγκεκριμένων στοιχείων, ο δήμος θα πρέπει να μεριμνήσει και για την ασφάλεια του χώρου, καθώς υπάρχουν πληροφορίες ότι ο σταθμός μοιάζει με εγκαταλειμμένο υπόγειο και έχει σοβαρό πρόβλημα πυρασφάλειας.

Οσον αφορά το μέλλον του πάρκινγκ, ο δήμος ξεκαθαρίζει ότι θα επιδιώξει άμεσα την πλήρη επαναλειτουργία του, όμως δεν έχει καταλήξει με ποια μέθοδο.

Εξετάζει δύο επιλογές. Αν θα προχωρήσει σε διαγωνισμό για να μισθώσει τον χώρο σε ιδιώτη ή αν το πάρκινγκ θα αποκτήσει αμιγώς δημοτικό χαρακτήρα, με τη διαχείρισή του να γίνεται από δημοτική εταιρεία.

Πάντως, η συνοπτική περιγραφή της ιστορίας του πάρκινγκ είναι αρκούντως διδακτική για το ποιος έχει να κερδίσει και ποιος όχι από μια σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Ηταν καλοκαίρι του 1970 όταν εκδόθηκε διακήρυξη του δήμου προς αναζήτηση του εργολάβου που θα έχτιζε το υπόγειο πάρκινγκ.

Σύμφωνα με έγγραφα της νομικής υπηρεσίας του δήμου, το έργο ανατέθηκε στην εταιρεία «Ξυλουργικαί Εμπορικαί Κτηματικαί Τεχνικαί Επιχειρήσεις – ΞΕΚΤΕ».

Στο βιβλίο «Λαμόγια στο χακί», που εξέδωσε ο Διον. Ελευθεράτος το 2015, καταγράφεται ότι με αυτόν τον τρόπο ευνοήθηκε ο γαμπρός του χουντικού Παττακού.

Με τη σύμβαση που υπεγράφη η ανάδοχος «ανέλαβε την εκπόνηση οριστικής μελέτης του έργου και εν συνεχεία την πλήρη κατασκευή εν τη Πλατεία Κλαυθμώνος Υπογείου Συγκροτήματος Σταθμού Αυτοκινήτων μεθ’ όλων των συμπαρομαρτούντων», δηλαδή εμπορικά καταστήματα, αναψυκτήρια κ.λπ.

Το έργο

Με τις κλειστές, σήμερα, εγκαταλειμμένες διαβάσεις (μία στη Δραγατσανίου, μία στην Παπαρρηγοπούλου) στα πεζοδρόμια απέναντι από την πλ. Κλαυθμώνος, θα κατέβαιναν στο υπόγειο οι επισκέπτες.

Προβλέπονταν, επίσης, έσοδα για τον δήμο αλλά και η ολοκλήρωση του έργου σε 24 μήνες. Ως αντάλλαγμα, η κατασκευάστρια εταιρεία θα εκμεταλλευόταν τον χώρο με καθεστώς μισθωτή για 24 χρόνια, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της δημοτικής υπηρεσίας.

Με την ΞΕΚΤΕ να επικαλείται «υπερφόρτωση λόγω ανάληψης πολλών δημοσίων έργων», το 1972 μεταβιβάζονται οι υποχρεώσεις της στη συγγενική ΦΡΑΞΕΚΤΕ.

Το 1974 ο δήμος καλείται να παραλάβει το έργο, αλλά δηλώνει αδυναμία χαρακτηρίζοντάς το «ελλιπές» και «πολλαπλώς ελαττωματικό».

Το 1984, ψηφίζεται νόμος που λύνει τα χέρια τού τότε δημάρχου, Δ. Μπέη, να καταγγείλει τη σύμβαση του… 1971! Ηταν η αρχή της δικαστικής διαμάχης που πριν από δύο μήνες τελεσφόρησε υπέρ του δήμου.

Εν ολίγοις, για 34 χρόνια ο δήμος διεκδικούσε πίσω την περιουσία του δαπανώντας υπέρογκα ποσά σε δικηγόρους, ενώ οι εταιρείες είχαν την κερδοφόρα εκμετάλλευση ενός δημόσιου χώρου για 44 -αντί για τα αρχικώς προβλεπόμενα 24- χρόνια, χωρίς επισήμως να παραδώσουν ποτέ το έργο.

Υπολογίζεται ότι σήμερα ο δήμος διεκδικεί περίπου 34 εκατ. ευρώ από τις εταιρείες. Οπως και να ’χει, πρώτα θα… εισπράξει τα παράπονα των οδηγών που άφησε στον δρόμο η εταιρεία…