Καβγάς

Για να μην τα πολυλογώ, τα γεγονότα εξελίχτηκαν ως εξής: Ενας φίλος του δικού μας, εδώ στον Μαραθώνα, τον κάλεσε για καφέ στον κήπο του, στον οποίο πρόσφατα είχε προσθέσει, σε μια γωνιά, έναν λαχανόκηπο. «Ελα να δεις τι έχω φυτέψει και θα ζηλέψεις», του είπε. Και πρόσθεσε: «Πάρε και την Αλλοπάρ και τον Σούρτα μαζί»!

Το ίδιο απόγευμα, λοιπόν, ο δικός μας χτένισε το μαλλί μας -για να ‘μαστε σιγυρισμένοι, που θα πηγαίναμε επίσκεψη-, μας έβγαλε έναν σύντομο λόγο -«να ‘στε φρόνιμα, βρε, μην του τα κάνουμε μπάχαλο του ανθρώπου»- και ξεκινήσαμε. Μας άνοιξε την καγκελόπορτα και αμέσως οδήγησε τον δικό μας στη γωνιά του κήπου όπου βρισκόταν το μποστανάκι – το καμάρι του. Ετσι, μείναμε, ο Σούρτας κι εγώ, μόνοι στον ξένο κήπο. Οπότε, βάλαμε κάτω τις μύτες και αρχίσαμε την εξερεύνηση.

Ενώ ο Σούρτας πήγαινε προς τον πίσω κήπο, όπου υπήρχαν οπωροφόρα δέντρα και η αποθηκούλα, εγώ βάλθηκα να χαζεύω τα τριαντάφυλλα και τους ιβίσκους. Και τότε, ακριβώς, άρχισε το πάρτι:

Μια πελώρια, κοκκινοτρίχικη γάτα βγάζοντας απαίσιες τσιρίδες εκτινάχτηκε από την κορφή μιας ροδιάς και προσγειώθηκε στην πλάτη μου! Προσπαθώντας να απαλλαγώ απ’ αυτή την απρόσκλητη μαινάδα, άρχισα να τρέχω και να τινάζομαι – αλλά η γάτα, εκεί! Μη βλέποντας πού πατώ και πού πηγαίνω, μπήκα στο μποστανάκι του φίλου του δικού μου, βγήκα, ξαναμπήκα και κυριολεκτικά το όργωσα απ’ την αρχή.

Βάζει τις φωνές ο δικός μου μπας και φύγει η γάτα και έτσι φύγω κι εγώ απ’ το μποστάνι. Αλλά η γάτα δεν έφευγε, με δάγκωνε με μανία στον σβέρκο. Πάνω στη γενική σύγχυση, να σου κι ο Σούρτας, να τρέχει αλλόφρων έχοντας ξοπίσω του 6 ψιψίνια να τον καταδιώκουν. Μπαίνει κι αυτός -και τα ψιψίνια- στο μποστάνι, οπότε πάν’ τα μαρουλάκια, πάν’ οι πιπεριές, πάν’ τα κρεμμυδάκια. Η πλήρης καταστροφή. Το μόνο καλό ήταν ότι δεν έπαθε εγκεφαλικό ο φίλος του δικού μου.

Πρέπει ωστόσο να σημειώσω ότι είναι η δεύτερη φορά που, μπαίνοντας σε ξένο κήπο, δέχομαι απρόκλητη επίθεση από γάτα, χωρίς να μπορώ να κάνω κάτι. Ισως θα ‘πρεπε ν’ αρχίσουμε, ως αγέλη, να βλέπουμε με άλλο μάτι τις γάτες, παραγίναμε καλοί μ’ αυτά τα τρισάθλια πλάσματα.

* Μέχρι να αλλάξει τη στάση της απέναντι στις γάτες η Αλλοπάρ, εγώ σκάβω, φρεζάρω, φυτεύω και ποτίζω ένα καινούργιο μποστανάκι στον κήπο του φίλου μου. Του έβαλα και 6 ντοματιές, έτσι, μπας και με συγχωρήσει…