Εγώ και η αγάπη μου, το γογγύλι

Οπως λέει κάποιος «εγώ και ο σκύλος μου», «εγώ κι ο εαυτός μου», «εγώ κι ο πόνος μου», θα μπορούσε να δημιουργήσει και το «εγώ κι ο χυμός μου».

Οι χυμοί λαχανικών είναι μια θεραπευτική δύναμη! Αν προσφέρετε σε αφθονία τους χυμούς λαχανικών στους ιστούς σας, με τον καιρό θα τους καθαρίσετε, ενώ συνάμα θα αναζωογονήσετε και θα θρέψετε ένα πεινασμένο σώμα.

Ενας χυμός λαχανικών μπορεί να περιέχει το 36% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας καλίου, το 20% της βιταμίνης Α, 4 γραμμάρια πρωτεΐνης, 12 γραμμάρια φυσικών σακχάρων και δεν περιέχει καθόλου λίπος.

Η παρασκευή του δικού σας φρέσκου χυμού μπορεί να σας προσφέρει νόστιμη γεύση μα και τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεστε. Μπορείτε να κάνετε πολλούς συνδυασμούς με διάφορα λαχανικά που θα αποχυμώσετε.

Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα από τα σημαντικά λαχανικά που χρειάζεται να υπάρχει στις σαλάτες σας και στους χυμούς σας: τις ρέβες ή γογγύλια.

Το γογγύλι -ή Brassica rapa- είναι διετές ποώδες φυτό της οικογένειας του λάχανου (Σταυρανθών). Καλλιεργείται όπως το λάχανο, καθώς είναι στενός συγγενής του. Κατάγεται από τη Σιβηρία.

Τα γογγύλια εξημερώθηκαν πριν από 40 αιώνες. Από τότε τρώγονται βραστά, στον ατμό, τηγανητά με μπίρα, με βούτυρο ή φρέσκα από τον κήπο.

Στη Ρωσία, μέχρι την εποχή της Αικατερίνης Β’ (όταν έγινε η εισαγωγή της πατάτας), τα γογγύλια ήταν ένα από τα κύρια τρόφιμα για τους κατοίκους της.

Υπάρχουν πολλές ποικιλίες του οι οποίες διακρίνονται από το σχήμα, το χρώμα και το μέγεθος των ριζών.

Στη χημική σύνθεσή του περιλαμβάνει βιταμίνες, υδατάνθρακες, ανόργανα άλατα και ειδικά μια σπάνια ουσία, την glyukorafanin, φυτική «πρόδρομος» της σουλφοραφάνης, η οποία έχει ισχυρές αντικαρκινικές και αντιδιαβητικές ιδιότητες.

Η glyukorafanin βρίσκεται σχεδόν σε όλους τους τύπους των λάχανων, αλλά σε βιολογικά σημαντικές ποσότητες είναι παρούσα μόνο στο αγαπημένο γογγύλι μας, το μπρόκολο και το κουνουπίδι.

Το γογγύλι έχει περιεκτικότητα σε βιταμίνη C, σχεδόν διπλάσια από τα πορτοκάλια, τα λεμόνια και το λάχανο. Επιπλέον, τα γογγύλια έχουν βιταμίνες Α, Β1, Β2, Β5, PP, καροτίνη, κάλιο, ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο, σίδηρο, νάτριο, θείο, μαγγάνιο και μια μικρή ποσότητα ιωδίου.

Το γογγύλι περιλαμβάνει μια σειρά από απαραίτητα ανόργανα άλατα του ανθρώπινου σώματος, γεγονός που του προσδίδει θεραπευτικές ιδιότητες.

Το θειικό άλας που έχει, για παράδειγμα, καθαρίζει και απολυμαίνει το αίμα, σπάει τις πέτρες στα νεφρά και στην ουροδόχο κύστη. Είναι αποτελεσματικό ενάντια σε λοιμώξεις, ασθένειες του δέρματος και βρογχίτιδα. Προσοχή όμως, μην το παρακάνετε!

Ορισμένα λαχανικά -όπως τα τεύτλα, το σπανάκι, ακόμα και το παγωμένο τσάι– είναι πλούσιες πηγές οξαλικού οξέος, μιας φυσικής ένωσης η οποία μπορεί να αυξήσει τις πέτρες στους νεφρούς και τη νεφρική βλάβη σε άτομα που πάσχουν από νεφρική νόσο.

Τα γογγύλια είναι το λαχανικό με το οποίο έχουμε μια παράξενη σχέση αγάπης και μίσους από πολύ παλιά.

Οταν οι Αριοι κατέκτησαν την Ινδία το 1500 π.Χ., για παράδειγμα, απαγόρευσαν στα μέλη της φυλής τους να τρώνε τα φαγητά των κοινών πολιτών, ανάμεσα στα οποία ήταν και το ταπεινό (αλλά χορταστικό) γογγύλι (καθώς και τα μανιτάρια, τα κρεμμύδια και το σκόρδο).

Ο Columella, Λατίνος συγγραφέας του 1ου αι. μ.Χ. που ασχολούνταν με τη γεωργία, δικαιολόγησε τις συνταγές του με γογγύλια λέγοντας ότι αφορούν ένα τρόφιμο που δεν έπρεπε να υποτιμάται, γιατί γεμίζει εύκολα το στομάχι των φτωχών.

Ακόμα και ο Απίκιος, που τα υποτιμούσε, είχε δώσει μερικές γκουρμέ συνταγές με αυτά, όπως λόγου χάρη ένα πιάτο με γογγύλια και πάπια που ταίριαζε στα πιο μεγαλοπρεπή ρωμαϊκά συμπόσια.

«Τα γογγύλια είναι σκληρά και μαγειρεύονται άσχημα» έγραφε ο ανώνυμος συγγραφέας τού Le Μenagier de Ρaris τον 14ο αιώνα. Ακόμα και πιο σύγχρονοι Γάλλοι συγγραφείς-ιστορικοί έγραψαν ότι τα γογγύλια είναι «άνοστα και θλιβερά», όπως ο Αndre Castelot.

Εκτός από ωμά που προστίθενται στις σαλάτες και στους χυμούς, μπορούν να γίνουν πουρές, να μαγειρευτούν μπρεζέ με πορτοκάλι, τηγανητά ή να γίνουν τουρσί.

Αν καταφέρετε, έστω σαν παιχνίδι, να εντάξετε στην καθημερινή σας διατροφή έναν χυμό λαχανικών, ίσως να αισθανθείτε το «εγώ και η αγάπη μου, το γογγύλι».

✔  Για το συκώτι ένα κοκτέιλ υγείας είναι: χυμός ραπανιών, γογγυλιών και ανανά, ή χυμός καρότου, παντζαριού και αγγουριού. Πίνουμε τους χυμούς με καλαμάκι ή με μικρές γουλιές, έτσι ώστε να προφταίνουν να ανακατεύονται με το σάλιο.

✔  Τα φύλλα του αγριοράδικου αποτελούν θαυμάσιο καθαριστικό του συκωτιού και είναι πολύτιμο για τη λειτουργία της χολής. Τα πράσινα φύλλα του περιέχουν περισσότερη βιταμίνη Α από σχεδόν κάθε άλλο λαχανικό καθώς και πολύ κάλιο.

✔  Ο καροτοχυμός αποτελεί ένα άριστο τονωτικό του οργανισμού. Τα φύλλα του καρότου είναι πλούσια σε κάλιο, αλλά και τόσο πικρά ώστε οι περισσότεροι δεν τα τρώνε. Ενα μικρό μέρος των φύλλων, ψιλοκομμένο, μπορεί να προστεθεί σε ανάμεικτες σαλάτες.

*Σύμβουλος διατροφής