Θολώνω τα νερά ξεθάβοντας σημείωμά μας της 20ής Φεβρουαρίου 2014, με τίτλο «Nous sommes μουρλοί», διότι διατηρεί δυστυχώς αδιάσπαστη την επικαιρότητά του. Ιδού: Ιούνιος 2014, παραμονές Παγκοσμίου Κυπέλλου, η «Εφ.Συν.» μνημονεύει στην πρώτη σελίδα τα ταχύρρυθμα μαθήματα «χρήσιμων» αγγλικών που οργανώνονται στο Μπέλο Οριζόντε, ώστε να μπορέσουν οι Βραζιλιάνες ιερόδουλες να συνεννοηθούν με τους αγγλόφωνους επισκέπτες, οι οποίοι κατακλύζουν τη χώρα για να παρακολουθήσουν ποδόσφαιρο και να συνδυάσουν, ενδεχομένως, το ωφέλιμον μετά του τερπνού. Η είδηση συνοδεύεται από φωτογραφία γελαστού καθηγητή που τείνει στον μαυροπίνακα πλαστικό ομοίωμα πέους, αντί χάρακα. Τα ευτράπελα προεόρτια του Μουντιάλ εμπνέουν το βέβηλο πενάκι του αξέχαστου Γιάννη Καλαϊτζή.
Υπερμεγέθη φαλλό, εφάμιλλο του αντίστοιχου των αρχαίων σατύρων -μεσούσης της Αποκριάς-, ζωγραφίζει την επαύριο ο κορυφαίος γελοιογράφος. Τον κρατά με το δεξί, καθισμένος στο αναπηρικό αμαξίδιο, ωχρόφαιος ο Σόιμπλε, σε κατάσταση παροξυσμού. «Αλες Καπούτ, Γκρέξιτ, Πιγκς, Ντόυτσλαντ Ούμπερ Αλες, Αϊν Νατσιόν Αϊν Φύρερ, Νταχάου, Μπέλσεν», ανακράζει εν εξάλλω. Το πόνημα προκαλεί σάλο στα μέσα μαζικής δικτύωσης, ακόμα και στο εσωτερικό της εφημερίδας. Ο δημιουργός του χαρακτηρίζεται σεξιστής, άτομο κακού γούστου και υπόπτου αισθητικής, ρατσιστής, βδελυρός υβριστής των ΑμεΑ και κυρίως της μνήμης του Ολοκαυτώματος.
Μύδροι εξαπολύονται εναντίον του. Ο Καλαϊτζής δεν κρίνει σκόπιμο να απαντήσει. Τον υπερασπίζονται λάτρεις της ένατης τέχνης και της ελευθερίας της έκφρασης. Ιανουάριος 2015. Ακραίοι φονταμενταλιστές εισβάλλουν στα γραφεία του «Charlie Hebdo» και γαζώνουν με Καλάσνικοφ τους συντάκτες του. Φρυάζει ο πολιτισμένος κόσμος. Ευρωπαίοι ηγέτες διαδηλώνουν υπέρ της ελευθεροτυπίας. Ξεχειλίζει η υποκρισία στο Παρίσι. Φεβρουάριος 2015. Ο Τάσος Αναστασίου, που συχνά καταφεύγει στην Ιστορία για να καυτηριάσει το εφήμερο, απεικονίζει στην «Αυγή» τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών με στολή ναζί να μας διαμηνύει, εν όψει διαπραγμάτευσης: «Επιμένουμε στο σαπούνι απ’ το λίπος σας… συζητάμε για το λίπασμα απ’ τις στάχτες σας». Σοκάρονται επίσημοι εκπρόσωποι του Βερολίνου, δηλώνοντας ότι ο σκιτσογράφος πρέπει να ντρέπεται. Αξιώνουν από τους Ελληνες υποτελείς τη δημόσια αποκήρυξη της γελοιογραφίας. Το πράττει εκούσα άκουσα ώς η τότε βαρουφάκειος εκδοχή του ΘΑλέξη. Υποστηρίζουν κάμποσοι τον καλλιτέχνη. Πρώτος και καλύτερος ο Γιάννης Καλαϊτζής με εικόνα που δείχνει κάμερες να τον πυροβολούν, υπογραμμίζοντας: «je suis tsatsi».
Απρίλιος 2018. Στο youtube προβάλλεται ανατριχιαστικό βίντεο, στο οποίο Ισραηλινοί στρατιώτες με πλήρη εξάρτυση διασκεδάζουν σημαδεύοντας στο δοξαπατρί άοπλους, ανήλικους Παλαιστίνιους. Στην τελευταία σελίδα της «Εφ.Συν.» δημοσιεύονται δύο, προδήλως εννούμενα περιέργως, έργα του Μιχάλη Κουντούρη. Το πρώτο: Στο πέτο του κρατούμενου μέσα απ’ το συρματόπλεγμα στρατοπέδου που παραπέμπει στο Νταχάου υπάρχει η ένδειξη «Λωρίδα της Γάζας» στη θέση του κίτρινου αστεριού. Πάνοπλος φαντάρος, στο άλλο, ματώνει το Τείχος των Δακρύων με το αποτύπωμα της παλάμης του. Ακολουθούν επικρίσεις από θιασώτες της σάτιρας α λα καρτ. Το ξεχασμένο πηγάδι του τάχατες πολιτικώς ορθού καραδοκεί να καταπιεί το επόμενο θύμα του.
