Εύλογες απορίες για την υπόθεση Novartis

Οι προκαταβολικές σφοδρές και εκρηκτικές αντιδράσεις των πολιτικών, πάνω στους οποίους σκόνταψε η δικογραφία για τη Novartis, δημιούργησαν εύλογες απορίες στην κοινή γνώμη. Εύλογες απορίες δημιουργούν και οι διαπιστώσεις ότι μόνο στην Ελλάδα κατηγορήθηκαν για το διεθνές σκάνδαλο πολιτικοί.

Ξεχνούν όλοι φυσικά το ήδη διαπιστωμένο γεγονός, ότι πρώτη η Ελλάδα έδινε τις κατευθύνσεις και διαμόρφωνε με αποφάσεις κυβερνητικών και άλλων παραγόντων τις τιμές πώλησης των φαρμάκων της Novartis στις άλλες χώρες. Σε χρόνο μηδέν δε, όλα τα στρατευμένα ΜΜΕ (ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.) υιοθέτησαν τις εκρηκτικές αντιδράσεις και μπήκαν στη λογική να απαξιώσουν τη δικογραφία, τους μάρτυρες, τους εισαγγελείς και εν τέλει το ίδιο το τερατώδες σκάνδαλο στον χώρο της πολύπαθης δημόσιας υγείας.

Οχι και ευθύνη υπουργών!

Οι πρώην κυβερνητικοί αξιωματούχοι δεν αρκούνται στον νόμο περί ευθύνης υπουργών, που ήδη τους προστατεύει, και με δηλώσεις τους απειλούν ευθέως όχι μόνο τους προστατευόμενους μάρτυρες αλλά εμμέσως και τους δικαστές. Οι παλιές δηλώσεις σε ανάλογες περιπτώσεις, «έχω πλήρη εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη», «στο τέλος όλη η αλήθεια θα λάμψει» κι άλλα παρόμοια, συνοδεύονται σήμερα με αδιανόητες εκφράσεις που φτάνουν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι το σκάνδαλο των 3 δισ. με τις διεθνείς του προεκτάσεις είναι αποτέλεσμα σκευωρίας του πρωθυπουργού, κάποιων μαρτύρων και των εισαγγελέων.

Οσο τα σκάνδαλα στον χώρο της υγείας που κόστισαν συνολικά 23 δισ. στο Δημόσιο παρέμεναν μέσα στην αρμόδια Εξεταστική για την υγεία και υπό την επιλεκτική σιωπή των ΜΜΕ, όλα ήταν ήρεμα. Μόλις όμως η νέα δικογραφία έφτασε στη Βουλή και στη δημοσιότητα, το πολιτικό κατεστημένο εξαγριώθηκε.

Στόχος οι μάρτυρες

Δ. Αβραμόπουλος: «Η υπόθεση αυτή προσωπικά δεν με αγγίζει με οποιονδήποτε τρόπο, την αντιμετωπίζω αποκλειστικά ως θλιβερή και άθλια υπόθεση συκοφαντίας, υποκινούμενης ψευδορκίας με τη συμμετοχή θλιβερών ψευδομαρτύρων με κουκούλα και άλλων προσώπων».

Αδ. Γεωργιάδης: «Οφείλω να σας πω, όμως, ότι θα καταθέσω μήνυση και αγωγή και στους προστατευόμενους μάρτυρες».

Αν. Λοβέρδος: «Επειδή υπάρχουν κουκουλοφόροι μάρτυρες, στημένοι, εγώ δεν ζητάω να βγάλουν την κουκούλα, εγώ ζητάω να έρθουν με την κουκούλα στην επιτροπή. Εάν πιστεύουν ότι θα τους προδώσει το σώμα τους, να έρθουν με ρόμπα. Εάν πιστεύουν ότι θα τους προδώσει το ύψος τους, να κάτσουν καθιστοί και μετά να μπουν τα μέλη της επιτροπής. Εάν πιστεύουν ότι θα τους προδώσουν τα χέρια τους, να βάλουν γάντια, αλλά και πανοπλία εάν φορέσουν, αυτές οι βλακείες, οι ανοησίες και οι γελοιότητες που έχουν πει, τα ψέματα που έχουν πει, θα συντριβούν. Θα τους συντρίψω».

Ευάγγ. Βενιζέλος: «Η Βουλή μπορεί να ασχοληθεί με το θέμα χωρίς να εξεταστούν οι μάρτυρες, χωρίς να ελεγχθεί η αξιοπιστία τους; Πού πάμε; Τι δημόσιος βίος είναι αυτός, με κουκουλοφόρους ανώνυμους μάρτυρες. Τι νομίζουν οι δυστυχείς, ότι εσαεί θα είναι προστατευμένοι; Και αυτοί είναι θύματα. Κάποιος τους δημιούργησε την εντύπωση ότι, ως ανώνυμοι μάρτυρες, δεν θα ελεγχθούν».

Αντ. Σαμαράς: «Ολοι όσοι επιθυμούν “φυγή προς τα μπρος” για τη χώρα με μεταρρυθμίσεις, δεν πρόκειται να συμβιβαστούν με το Μαδουριστάν που στήνει ο κύριος Τσίπρας. Θα τους πάω μέχρι τέλους».

Δάσκαλε που δίδασκες…

Ετσι λοιπόν, οι πρώην υπουργοί δεν είναι δυνατόν (!) να κατηγορούνται από προστατευόμενους μάρτυρες ενάντια στους οποίους εξαρχής και χωρίς να γνωρίζουν το περιεχόμενο των καταθέσεών τους ή τα όποια στοιχεία προσκόμισαν, εξαπέλυσαν σφοδρές απειλές. Απειλές που τελικά το μόνο που καταφέρνουν είναι να πείσουν για την ορθή επιλογή των ανθρώπων αυτών να ζητήσουν προστασία, είτε στην Ελλάδα, είτε πολύ περισσότερο στις ΗΠΑ.

Ο βασικός λόγος που έχει οδηγήσει τα πολιτισμένα κράτη στον θεσμό προστασίας και παροχής ασυλίας σε μάρτυρες που είναι ευάλωτοι απέναντι σε απειλές εγκληματικών οργανώσεων και ισχυρών συμφερόντων πάσης φύσεως είναι η δυνατότητα της Δικαιοσύνης να περιορίσει αυτόν τον φόβο, ώστε να προχωρά στην εξιχνίαση μεγάλων υποθέσεων.

Το ίδιο το πολιτικό σύστημα που σήμερα διαμαρτύρεται, επέκτεινε τον νόμο και για υποθέσεις βλάβης του δημοσίου συμφέροντος, μετά τις σκανδαλώδεις υποθέσεις που απασχόλησαν την ελληνική Δικαιοσύνη και τις συνεχείς απαλλαγές λόγω έλλειψης στοιχείων όλων σχεδόν των εκάστοτε υπουργών. Οι αντιδράσεις της κοινής γνώμης είναι που οδήγησαν την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου να επεκτείνει τον νόμο, αλλά φαίνεται ότι όλο αυτό έγινε μόνο για τις εντυπώσεις και σήμερα φτάνουν οι ίδιοι να αρνούνται την ισχύ του θεσμού του προστατευόμενου μάρτυρα.

Ποιοι θέλουν «Ελλαδιστάν»;

Τι εννοεί ειδικά ο πρώην πρωθυπουργός, όταν αναφέρεται σε «Μαδουριστάν» και υποδεικνύει μάρτυρες και δικαστές στημένους, δικογραφία που καταρρέει φτάνοντας ακόμα και σε απειλές;

Είναι οι δικές του δηλώσεις πριν ακόμα ξεκινήσει η όποια δικαστική διαδικασία που αναβλύζουν λογικές καθεστωτικές. Κανείς φυσικά δεν είναι εκ των προτέρων πεισμένος για το ποιοι είναι ένοχοι και ποιοι είναι αθώοι· προφανώς όλα θα κριθούν στην πορεία των δικαστικών εξελίξεων.

Οταν οι ίδιοι οι πρώην υπουργοί και ο Αντ. Σαμαράς εγκαλούσαν άλλους για «παρεμβάσεις» στη Δικαιοσύνη επειδή έκριναν όχι δικογραφίες σε εξέλιξη αλλά δημοσιευμένες δικαστικές αποφάσεις. Γιατί δεν μας έλεγαν, λοιπόν, ότι αυτό που εννοούσαν είναι ότι έχουν εμπιστοσύνη μόνο σε όσους δικαστές κρίνουν ευνοϊκά ή ότι οι ίδιοι θα είναι εξ ορισμού και πάντα ανεξέλεγκτοι;

Σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο, όταν πολιτικοί κατηγορούνται από τη Δικαιοσύνη, απαντούν το πολύ πολύ ότι στο τέλος θα λάμψει η αλήθεια και ότι θα παλέψουν και θα αποδείξουν την αθωότητά τους. Μόνο στο «Μαδουριστάν» ή στο «Βορεοκορεατιστάν» ή στο «Ερντογανιστάν» (για να χρησιμοποιήσουμε εδώ προσφιλείς στη Ν.Δ. προσβλητικούς για άλλα κράτη χαρακτηρισμούς) υπάρχουν παρόμοιοι νόμοι περί ευθύνης υπουργών, διατυπώνονται απόψεις ότι ένας βουλευτής «δεν μπορεί να ανεχθεί να καταθέσει σε βάρος του ανώνυμος μάρτυρας», ότι ανώτατοι δικαστές συνωμοτούν με τον πρωθυπουργό της χώρας και ότι μία δικογραφία 200.000 σελίδων έχει εξαρχής και πριν εκδικαστεί, καταρρεύσει.

Μήπως άραγε θυμάται ο Αντώνης Σαμαράς ποιοι κατηγορούμενοι (ανάμεσά τους και βουλευτές) πολύ πρόσφατα επικαλέστηκαν τα ίδια ακριβώς έωλα επιχειρήματα πριν ακόμα αρχίσει η εκδίκαση άλλης μεγάλης υπόθεσης, δημοσιοποίησαν παράνομα τα ονόματα των προστατευόμενων μαρτύρων, ενώ τώρα που διεξάγεται η δίκη όλα τα στοιχεία πλέον βοούν για ενοχή και σωρεία εγκλημάτων;

Η γνώμη του ειδικού

Ο γνωστός ποινικολόγος Μ. Δημητρακόπουλος, που πάντα παρέχει την άποψή του στα ΜΜΕ ειδικά σε μεγάλες υποθέσεις, έδωσε τον τόνο λέγοντας ότι είναι άκυρη η διαδικασία και δεν τηρήθηκαν οι προϋποθέσεις χορήγησης καθεστώτος προστατευόμενου μάρτυρα. «Μια από αυτές είναι ότι εφαρμόζεται σε περιπτώσεις εγκληματικών οργανώσεων. Υπάρχει εδώ εγκληματική οργάνωση;», αναρωτήθηκε ο κ. Δημητρακόπουλος χαρακτηρίζοντας «κουρελόχαρτα» τις καταθέσεις που περιλαμβάνονται στην υπόθεση.

Εδώ, πέρα από τους αρμόδιους εισαγγελείς που απάντησαν και ξεκαθάρισαν απολύτως ότι τηρήθηκαν όλες οι προϋποθέσεις του νόμου, ο κ. Δημητρακόπουλος φάνηκε να αγνοεί ότι ο νόμος δεν ισχύει μόνο για τις εγκληματικές οργανώσεις αλλά και για υποθέσεις βλάβης του δημοσίου συμφέροντος. Επίσης μάλλον δεν είχε πρόχειρη ολόκληρη τη διάταξη που προβλέπει το πότε και από ποιους δικαστικούς λειτουργούς χαρακτηρίζεται κάποιος μάρτυς δημοσίου συμφέροντος.

Εκείνο που βέβαια διαβεβαιώνει συνεχώς στα ΜΜΕ ο ποινικολόγος, δηλώνοντας μάλιστα ότι θα σταματήσει να δικηγορεί αν κριθεί διαφορετικά, είναι ότι τα δύο αδικήματα της δωροδοκίας και της απιστίας είναι παραγραμμένα λόγω του νόμου περί ευθύνης υπουργών. Αν και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι στην προκειμένη περίπτωση μόνη η παραγραφή θα ικανοποιήσει όσους άγγιξε η δικογραφία, υπάρχει ωστόσο και το αδίκημα του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος που ερευνούν ακόμα οι εισαγγελείς. Το αδίκημα αυτό, εάν αποδειχτεί, δεν παραγράφεται.

Ο κ. Δημητρακόπουλος θεωρείται έμπειρος ποινικολόγος και είναι περιζήτητος στα ΜΜΕ και διότι συχνά υπερασπίζεται κατηγορούμενους δημόσια πρόσωπα σε παρόμοιες μεγάλες υποθέσεις σκανδάλων και κατηγοριών για μίζες. Δεν διστάζει ακόμα και να διαπληκτιστεί σφοδρά με λειτουργούς της Δικαιοσύνης όταν κρίνει ότι κατάφωρα αδικούνται οι εντολείς του, όπως στην περίπτωση κατηγορούμενου για μίζες στην υπόθεση των αμυντικών συστημάτων όταν απέδωσε σκοπιμότητα σε ανακριτή ως προς το ζήτημα προφυλάκισης του πελάτη του.

Υπερασπίζεται τον Λ. Λαυρεντιάδη αλλά και τον εκλιπόντα Αν. Βγενόπουλο, για τον όποιο δήλωσε όταν η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο ότι «αυτό συνιστά ηθική δικαίωση για τον κ. Ανδρέα Βγενόπουλο» (24/2/2016). Παρόμοια δήλωση είχε κάνει και για τους εντολείς του στο Βατοπέδι: «Η σημερινή απόφαση του δικαστηρίου που αθώωσε τον γέροντα Εφραίμ και τον πατέρα Αρσένιο είναι ιστορική. Το Βατοπέδι θα εξακολουθήσει να παράγει θρησκευτικό, πολιτισμικό και φιλανθρωπικό έργο, όπως πράττει εδώ και 10 αιώνες» (21/3/2017).

Είναι βέβαιο ότι και άλλοι ποινικολόγοι θα κληθούν να ξεδιπλώσουν τις απόψεις τους στην πορεία διερεύνησης και αυτού του σκανδάλου και ειδικά εφόσον πολιτικά πρόσωπα βρίσκονται στο προσκήνιο.