Κώστας Μαρούντας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Τι ήταν αυτό, Θεέ μου», θα μπορούσαν να αναφωνήσουν πολλοί. Ιδιαίτερα στην ιταλική γλώσσα, για να είναι και πιο εύστοχοι… Κάτι που δεν θα ξεχαστεί, κάτι που επισκιάζει αυτοδικαίως κάθε τι άλλο που λαμβάνει χώρα «γύρω» του. Aν υποψιαζόταν κάποιος κάτι το «ακραίο» το βράδυ της Τρίτης στους πρώτους επαναληπτικούς αγώνες στο πλαίσιο της φάσης των 8 του Champions League, ο νους θα πήγαινε αυτόματα στο Μάντσεστερ και στη μάχη της τοπικής Σίτι με τη Λίβερπουλ.

Ακόμα και όταν προηγήθηκε πολύ νωρίς με 1-0 η Ρόμα (απέναντι στην Μπαρτσελόνα), το αντίστοιχο 1-0 της Σίτι εξακολουθούσε να έχει άλλη βαρύτητα. Η Lady Hope (όπως και πολλοί άλλοι στον πλανήτη Γη την ίδια ώρα…) μέχρι να γίνει το 1-1 στον αγγλικό εμφύλιο, δεν είχε ασχοληθεί καθόλου με τον αγώνα της Ρώμης…

Η τέταρτη στη βαθμολογία της Serie A (σε «άσπονδη» ισοβαθμία με τη Λάτσιο…) Ρόμα πραγματοποιούσε φέτος γενικώς μία σχετικά αθόρυβη πορεία, δίχως να έχει καταφέρει να συγκεντρώσει πάνω της τα φώτα της δημοσιότητας. Φερειπείν, στο εγχώριο πρωτάθλημα εφτά αγωνιστικές πριν το τέλος βλέπει -όσο της επιτρέπει η απόσταση…- τη Γιουβέντους να την έχει αφήσει 21 βαθμούς πίσω, μην τυχόν και προκύψει καμία ισχνή προσδοκία….

Ενώ και η Νάπολι έχει ξεμακρύνει τόσο πολύ από τους πρωτευουσιάνους που καταλαβαίνει εύκολα κάποιος πως οι δύο ομάδες έχουν διαφορά στο ενεστωτικό βεληνεκές. Τόση όση μαρτυρούν οι 17 βαθμοί ή λιγότερη; Δεν έχει σημασία, από τη στιγμή που φέτος, και μέχρι τα μεσάνυχτα της Τρίτης, γίνονταν ευλόγως πολύ λιγότερες κουβέντες για τη Ρόμα από όσες για τη Νάπολι…

Όλα έδειχναν πως κάπου εδώ θα τελείωνε το ευρωπαϊκό ταξίδι για την ομάδα του Ντι Φραντσέσκο… Απέναντι στη Μπαρτσελόνα που είναι «με το σπαθί» της πολύ κοντά στον τίτλο στην Ισπανία, που φέτος είναι σε θέση ακόμα και να σπάει ρεκόρ. Απέναντι στους «μπλαουγκράνα», που έφτασαν στη Ρώμη με καβάντζα στις αποσκευές τους ένα σαφές και εμφατικό 4-1. Τελικά; Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά αποκλεισμός στους 8 από Ιταλούς, με δύο «ξεγυρισμένα» 3-0 να κάνουν τη διαφορά και τις δύο φορές.

Πέρυσι ήταν η Γιουβέντους, φέτος η Ρόμα. Φαίνεται πως η καλή Ευρωπαία Μπαρτσελόνα έχει μείνει στο περσινό 6-1 με την Παρί, ή -τέλος πάντων- ντρέπεται να εμφανιστεί σε ιταλικό έδαφος… Όσο για το μέλλον της ομάδας του «βίωσε μία πολύ σκληρή εμπειρία» Βαλβέρδε στο Champions League; Μάλλον θα πρέπει να τεθεί ως βασική καλοκαιρινή προτεραιότητα η προμήθεια «αντιπυραυλικών» συστημάτων για αποτροπή όψιμων ιταλικών επιθέσεων…

Και τώρα; Μπορεί η Ρόμα να διεκδικήσει τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης; Βιώνει η παρέα του Κώστα Μανωλά, του Ναϊνγκολάν, του Τζέκο και των λοιπών «θαυματοποιών» μέρες άνοιξης 1984, όταν η Ρόμα έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών;

Στο Ολίμπικο της Ρώμης, τότε, ο τελικός και οι Ρωμαίοι είχαν φανεί συνεπείς στη διαδρομή μέχρι το σπίτι τους. Εκεί τα παιδιά του Νιλς Λίντχολμ (Τανκρέντι, Μπρούνο Κόντι, Τονίνιο Σερέζο, Φαλκάο, Γκρατσιάνι, κλπ) λύγισαν στα πέναλτι, αλλά αν γίνει τελικός με τη Λίβερπουλ στο Ολιμπίνσκι (του Κιέβου) θα έχουν την ευκαιρία για μία ανέλπιστη, αλλά άκρως σημαντική και ιστορικότατη, ρεβάνς…

Η Lady Hope είναι σίγουρη πως ακόμα και τώρα δεν το πιστεύουν πολλοί, αλλά πλέον όποιος σκέφτεται το 3-0 με την Μπαρτσελόνα προσθέτει το «γιατί όχι» σχεδόν μηχανοποιημένα… Εδώ ακόμα και το γεγονός πως στη φάση των ομίλων είχε αφήσει πίσω της τη δεύτερη Τσέλσι και είχε στείλει στο Europa League την Ατλέτικο Μαδρίτης δεν είχε αποδειχτεί αρκετό για να δούμε τους «τζιαλορόσι» με «άλλο μάτι». Μας είχαν προειδοποιήσει, αλλά το καταλάβαμε όλοι μόλις την Τρίτη το βράδυ…