Γιορτές και πανηγύρια

makron.jpg

AP Photo

Την Κυριακή που μας πέρασε, στο Παρίσι, γιορτάστηκαν τα εκατό χρόνια από τη λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Γαλλία, όπως ήταν φυσικό, ήταν η οικοδέσποινα ως βασική νικήτρια του πολέμου (βέβαια έπειτα από είκοσι δύο χρόνια, το 1940, στις αρχές του Δεύτερου Πολέμου, δεν έριξε ούτε μια τουφεκιά, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος).

Πολλά είδαμε, πολλά ακούσαμε, πολλές εκπομπές ασχολήθηκαν με τις συναντήσεις των μεγάλων που τις ονομάζουμε εθιμοτυπικές, ακόμα περισσότερες ώρες τηλεοπτικές χρειάστηκαν για τις εμφανίσεις των κυριών και τις ενδυματολογικές προτιμήσεις. Εγιναν και οι σχετικές βαθμολογίες και μετά πήγαμε όλοι για ύπνο. Αν αυτό ονομάζεται εκατοστή επέτειος της λήξης του Πρώτου Πολέμου, τότε είμαστε καταδικασμένοι να τα ξαναζήσουμε με χειρότερο τρόπο. Αλλά ας αφήσουμε τους άλλους και ας κοιτάξουμε τα δικά μας.

Γιατί ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι μια ιστορική περίοδος που αγνοούμε τόσο προκλητικά; Γιατί φοβόμαστε να δούμε ιστορικά τις συνθήκες στη χώρα μας τη δεκαετία του '10 και να ανοίξουμε τα μάτια μας; Μήπως ο εθνικός διχασμός μάς δημιουργεί αγκυλώσεις και συμπλέγματα; Πότε θα το ξεπεράσουμε επιτέλους, για να απαγκιστρωθούμε από το ιστορικό κενό που μας κρατά μετέωρους;

Οι φιγούρες του Ελευθερίου Βενιζέλου και του τότε βασιλιά Κωνσταντίνου δεν είναι ούτε τοτέμ ούτε προσκυνήματα. Και οι δύο υπήρξαν μεγάλες προσωπικότητες και μεγάλοι πατριώτες. Η πολιτική τους προσέγγιση ήταν διαφορετική. Πολιτική έκαναν και κρίθηκαν και οι δυο τους. Ποιοι δαίμονες, λοιπόν, μας κυνηγούν και δεν ηρεμούμε να διαβάσουμε και να μάθουμε πέντε πράγματα παραπάνω;

Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ο πρώτος μεγάλος πόλεμος πανευρωπαϊκά και υπήρξε καταστροφικότατος. Εφερε τα πάνω κάτω στην Ευρώπη.

Διέλυσε τρεις αυτοκρατορίες: αυστρο-ουγγρική, πρωσική και οθωμανική. Δημιούργησε νέα σύνορα, νέα κράτη, μετακινήσεις πληθυσμών και προετοίμασε τον Δεύτερο μεγάλο Πόλεμο. Η χώρα μας ευνοήθηκε από την έκβασή του, διότι βρέθηκε στην πλευρά των νικητών.

Επεξέτεινε τα σύνορά της, χερσαία και θαλάσσια, και τα επόμενα είκοσι χρόνια έζησε τις πιο ζοφερές και αναστατωμένες στιγμές της Ιστορίας της, με αστάθεια πολιτική και αμέτρητα κινήματα. Προτείνω στη δημόσια τηλεόραση να οργανώσει συζητήσεις, προβολές και προγράμματα επιμορφωτικά για την ενημέρωσή μας, παλαιών και νέων. Ολοι κολυμπάμε στην άγνοια.

Με την ευκαιρία, να θυμίσω ότι πρόκειται σύντομα να προβληθεί από τη συχνότητα της ΕΡΤ η τηλεοπτική σειρά «Η ζωή εν τάφω» σε κείμενο και σκηνοθεσία του Τάσου Ψαρρά. Ενα εμβληματικό και μεγάλο έργο της ελληνικής λογοτεχνίας, του Στρατή Μυριβίλη, που υπήρξε στρατιώτης στην ελληνική συμμετοχή στο βαλκανικό μέτωπο. Ελπίζω μαζί με την επιτυχία της σειράς, να κάνει επιτυχία και στο κοινό.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας