Εφταλιώτης

Ο ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ γεννιέται τέτοιες μέρες το 1849 στη Μήθυμνα Λέσβου. Σταδιοδρομεί σε μεγάλους εμπορικούς οίκους σε Πόλη, Μάντσεστερ, Λίβερπουλ. Μαθαίνουν με τον Αλέξανδρο Πάλλη στη Βομβάη για το κίνημα του δημοτικισμού, στο οποίο προσχωρούν με θέρμη και συναπαρτίζουν τη μαχητική ηγεσία του μαζί με τον Γιάννη Ψυχάρη. Γίνεται γνωστός ως πεζογράφος και ποιητής με το ψευδώνυμο Αργύρης Εφταλιώτης, από την καταπράσινη παραλία Ευθαλού δίπλα στον Μόλυβο (ευ+θάλλω), απ’ όπου ατενίζει τη Λήμνο και τα κορίτσια της:

ΣΑ ΔΙΩ Σα διω/ τα μάτια σου τα δυο,/ χρυσή Λημνιά μου,/ θαρρώ/ πως άγγελο θωρώ/ στην ερημιά μου.// Σα βγης/ με ρόδα της αυγής/ στα χείλη απάνω,/ ποθώ/ στο πλάγι σου να ’ρθώ/ και ν’ αποθάνω.// Σα θες/ να σου το πω μαθές/ πως σ’ αγαπάω,/ σιωπώ,/ γιατί καρδιοχτυπώ/ και σπαρταράω.// Σα ’ρθώ/ κοντά σου και βρεθώ/ πουλί πιασμένο,/ και λες/ πως σου ’ρχεται να κλαις/ γιατί σωπαίνω,// στ’ αυτί/ σου λέω κατιτί/ απ’ την καρδιά μου,/ καμιά/ πως δεν είδα Λημνιά/ σαν τη Λημνιά μου.

ΤΡΑΝΤΑΦΥΛΛΟ Πες μου, τραντάφυλλό μου εσύ, ποιανής Θεάς ανεσαμιά/ σ’ αλαφραγγίζει την αυγή και παίρνεις τ’ άρωμά της;/ Και ποια πρωτοφιλήθηκε μέσα στου κήπου τα θαμνιά,/ που τη φωτιά εσύ έκλεψες από τα μάγουλά της;

ΑΣΤΕΡΙΑ Ξέρεις γιατί τα χαίρουμαι και τα θαμάζω/ τ’ αστέρια που στον ουρανό στρεφογυρίζουν;/ Οχι γιατί αχτινοβολούν καθώς κοιτάζω/ ή γιατί βάθια απέραντα μυριοφωτίζουν,// όχι γιατί είναι αμέτρητα, γιατί είν’ αιώνια,/ γιατί είναι ο δρόμος τους Θεού μεγάλου δρόμος,/ και να μετρούνε σιωπηλά καιρούς και χρόνια/ τα ’χει ορισμένα μυστικός για πάντα νόμος·// μόνο τα βλέπω κι απορώ, που η γης να φρίξη/ από τις μύριες συφορές που τη ρημάζουν,/ αίμα και δάκρυα θάλασσα να τηνε πνίξη/ πάλι τ’ αστέρια δε γρικούν και δεν τρομάζουν.// Μόνο μας φέγγουν ήρεμα, χαριτωμένα,/ σα να γυρίζουνε στερνά πιο βλογημένα.

ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ ΕΙΝΑΙ και οι μεταφράσεις του. Ιδού τρεις στροφές από «Τα νησιά της Ελλάδας» του Μπάιρον: Τα νησιά της Ελλάδας! ω νησιά βλογημένα,/ που με αγάπη και φλόγα μια Σαπφώ τραγουδούσε,/ που πολέμων κ’ ειρήνης δώρα ανθίζαν σπαρμένα,/ που το φέγγος του ο Φοίβος απ’ τη Δήλο σκορπούσε!/ Αχ, ατέλειωτος ήλιος σας χρυσώνει ώς τα τώρα,/ μα βασίλεψαν όλα, όλα τ’ άλλα σας δώρα!// [...] Πού είν’ εκείνα! Πού είναι, ω πατρίδα καημένη!/ Κάθε λόγγος σου τώρα κι ακρογιάλι εβωβάθη!/ Των παλιών των ηρώων ένας μύθος δε μένει,/ της μεγάλης καρδιάς τους κάθε χτύπος εχάθη./ Και τη λύρα σου ακόμα την αφήκες, ωημένα,/ απ’ τους θείους σου ψάλτες να ξεπέση σ’ εμένα!// [...] Πρέπει τάχα να κλαίμε μεγαλεία χαμένα,/ και ντροπή να μας βάφη, αντίς αίμα, σαν πρώτα;/ Βγάλε, ω γης δοξασμένη, απ’ τα σπλάχνα σου ένα/ ιερό απομεινάρι των παιδιών του Ευρώτα!/ Από εκειούς τους Τρακόσους τρεις αν έρθουνε, φτάνουν/ άλλη μια Θερμοπύλα στα βουνά σου να κάνουν...

Έντυπη έκδοση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας