«Τόσο καλή, ευγενική και τρυφερή. Ηθελε να γίνει δασκάλα. Μου έλεγε “μάνα, θα σε βοηθήσω όταν μεγαλώσω, δυο δουλειές θα κάνω και θα σε πάρω σπίτι μου και δεν θα δουλεύεις πια”. Κανένα όνειρό της δεν θα γίνει πια πραγματικότητα». Η Γιόλα Καβίγιο το μόνο που ζητά πια είναι κανένα παιδί να μην ξαναζήσει ότι βίωσε η 9χρονη κόρη της Εστερ. Το άψυχο σώμα της βρέθηκε εγκαταλειμμένο σε δρόμο του Ελ Αλτο φέροντας σημάδια σεξουαλικής κακοποίησης. Η δολοφονία -πέθανε από στραγγαλισμό- και ο βιασμός της 9χρονης προκάλεσαν οργή στη Βολιβία, όπου το πρώτο εξάμηνο φέτος έχουν σημειωθεί περισσότερες από 30 παιδοκτονίες.
Η Εστερ ζούσε με τη μικρότερη αδελφή της και τη μητέρα τους σε ένα νοικιασμένο φτωχόσπιτο. Η Γιόλα Καβίγιο, όπως και το 60% των Βολιβιανών, ζει από την άτυπη οικονομία και έμεινε χωρίς εισόδημα τους μήνες της καραντίνας. Με τη χαλάρωση των μέτρων, στις αρχές του μήνα, βγήκε για να πουλήσει κάποια φρούτα, μια ευκαιρία για να βγάλει λίγες δεκάρες. Αφησε την Εστερ να προσέχει την αδελφή της. Οταν επέστρεψε, το παιδί δεν ήταν σπίτι. Το πτώμα της βρέθηκε την επομένη πεταμένο σε κοντινό δρόμο.
Κύματα αγανάκτησης
Ο 42χρονος δράστης, ένοικος στο ίδιο σπίτι, συνελήφθη -μαζί με τρεις συνεργούς του- δύο μέρες μετά, όταν αναγνωρίστηκε από ένα κορίτσι που τον είχε δει να πετά τo πτώμα: περικυκλώθηκε από γείτονες που δεν τον άφησαν να διαφύγει έως ότου έρθει η αστυνομία. Με συνοπτικές διαδικασίες μέσα σε μία εβδομάδα δικάστηκε και καταδικάστηκε σε 30 χρόνια κάθειρξη.
Κάθε τόσο ένα ανάλογο έγκλημα βλέπει το φως της δημοσιότητας, κύματα αγανάκτησης ξεσπάνε και υποσχέσεις δίνονται, αλλά σπάνια αλλάζει κάτι. Αλλωστε δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό έμφυλης βίας, τόνισε η Συνήγορος του Πολίτη, Νάδια Κρους. Καταγγέλλοντας πως το κράτος κάνει ελάχιστα ή τίποτα, η Κρους επισήμανε πως η καραντίνα έχει επιδεινώσει τις συνθήκες ανασφάλειας και βίας που γνωρίζουν οι γυναίκες και τα κορίτσια, αναγκάζοντάς τες να μένουν έγκλειστες με τους βιαστές και τους κακοποιητές τους.
Σύμφωνα με τη Γενική Εισαγγελία της Βολιβίας, μόνο τους δύο πρώτους μήνες της καραντίνας καταγράφηκαν 2.935 κρούσματα βίας κατά των γυναικών, από επιθέσεις, ξυλοδαρμούς και βιασμούς έως και σεξουαλική κακοποίηση και ασέλγεια κατά ανήλικων κοριτσιών. Ο αριθμός, αναγνωρίζει η Εισαγγελία, μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερος καθώς, λόγω των περιοριστικών μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας, πολλά θύματα δεν μπόρεσαν να κάνουν επίσημα την καταγγελία.
«Απερίγραπτη βία»
Η Βολιβία είναι η λατινοαμερικανική χώρα όπου περισσότερες γυναίκες δολοφονούνται, σύμφωνα με στοιχεία του 2019 της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τη Λατινική Αμερική, ενώ το πρώτο εξάμηνο φέτος αυξήθηκαν οι γυναικοκτονίες σε σχέση με το ίδιο διάστημα πέρσι φτάνοντας τις 53.
Κι όπως έλεγε στο BBC η εκπρόσωπος στη Βολιβία του Ταμείου του ΟΗΕ για τον Πληθυσμό (Unfpa), Σέλια Ταμπόργκα, φέτος και εν μέσω της πανδημίας στη Βολιβία καταγράφονται κατά μέσο όρο τέσσερις εγκυμοσύνες κοριτσιών νεότερων των 15 ετών την ημέρα. «Αυτά είναι περιστατικά σεξουαλικής βίας που καταλήγουν σε εγκυμοσύνες. Περισσότερο από το 90% αυτών των κυήσεων είναι αποτέλεσμα βιασμών: δεν πρόκειται για επιθυμητές εγκυμοσύνες, αλλά για απερίγραπτη βία. Και πρέπει να αναρωτηθούμε: πόσες είναι πραγματικα (οι βιασμένες) και τι συμβαίνει με όσες δεν μένουν έγκυες;»
-320x213.jpg)
