Γιορτάζοντας τον τρίτο χρόνο της παραγωγικής και αξιόλογης σκηνής τους στο Μεταξουργείο ο Μάνος Καρατζογιάννης και οι συνεργάτες του ετοίμασαν μια σεζόν γεμάτη διαμάντια: από το νέο γκέι έργο του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα και τον «Γάμο» του Μάριου Ποντίκα, μέχρι σημαντικά έργα της αλβανικής δραματουργίας και της αμερικανικής λογοτεχνίας. Φιλόδοξη παράσταση παίρνει αφορμή από τα 75 χρόνια από την Απελευθέρωση της Αθήνας
Δυο χρόνια μόνο. Κι όμως, το μικρό, κομψό θεατράκι που έστησε ο Μάνος Καρατζογιάννης με τους συνεργάτες του στο στενό της Βίκτωρος Ουγκώ, δυο βήματα από την πλατεία Καραϊσκάκη και το Μετρό Μεταξουργείο, πρόλαβε και κέρδισε τις καρδιές των θεατρόφιλων (και των κριτικών) δημιουργώντας σπουδαία θεατρικά γεγονότα: παραστάσεις με ουρές, εκδηλώσεις με νόημα, νέα καλλιτεχνικά πρόσωπα με αξία.
Ρεπερτόριο του θεάτρου «Σταθμός»
Ετσι έχει κάθε δίκιο να γιορτάζει τη νέα θεατρική σεζόν, πόσο μάλλον που είναι μια ευκαιρία να πάει ένα βήμα παραπέρα. Με καινούργιες, ενδιαφέρουσες παραγωγές και επαναλήψεις, που το κοινό απαιτεί. Με έμφαση, όπως πάντα, στο ελληνικό θέατρο – ο Μάνος Καρατζογιάννης έχει δείξει αυτό το πάθος του. Και με τη «μνήμη», είτε ως καλλιτεχνική είτε ως ιστορική αναφορά, να εμπνέει αρκετές παραστάσεις.
Να ξεκινήσουμε με την πιο ξεχωριστή είδηση. Ανεβαίνει τον Απρίλιο στον «Σταθμό» σε σκηνοθεσία του Γιάννη Λεοντάρη και μετάφραση του Αντώνη Περή το «Οπως πάει το ποτάμι», το καινούργιο έργο του Μάρτιν Σέρμαν, του ανοιχτά γκέι Αμερικανού εβραϊκής καταγωγής συγγραφέα, που μπήκε πριν από σαράντα χρόνια στη θεατρική ιστορία με το «Μπεντ», φέρνοντας στη σκηνή -και στο φως- τον εγκλεισμό των ομοφυλοφίλων σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Το έγραψε το 2017, έχει ήδη παρουσιαστεί με εξαιρετικές κριτικές σε Νέα Υόρκη και Λονδίνο αποδεικνύοντας ότι ο Σέρμαν και στα 81 του χρόνια είναι ανυποχώρητα στρατευμένος στο πλευρό της γκέι κοινότητας. Δύο ομοφυλόφιλοι διαφορετικών γενιών, στο Λονδίνο, ο πιανίστας Μπο και ο δικηγόρος Ρούφους, ερωτεύονται.
Ο πρώτος, πληγωμένος από έναν κόσμο που δεν του επέτρεψε ποτέ να βρει ελεύθερα την ερωτική ευτυχία, είναι παραιτημένος και διστακτικός. Ο δεύτερος και νεότερος, όμως, ορμητικός και με περισσότερη πίστη στα δικαιώματά τους απέναντι στη ζωή, δεν αφήνει τη σχέση τους να μείνει μια περαστική περιπέτεια. Το έργο, συγκινητικό και αστείο, ανακεφαλαιώνει τους θριάμβους και τις αποτυχίες του κινήματος των γκέι, «πενθώντας και γιορτάζοντας μαζί τα φαντάσματα του παρελθόντος και τις διεκδικήσεις του παρόντος και του μέλλοντος». Θα παίξουν οι Περικλής Μουστάκης, Μάνος Καρατζογιάννης, Μάνος Στεφανάκης.
Η δεύτερη, αξιοπρόσεκτη νέα παραγωγή (Ιανουάριος) είναι «Οι μάρτυρες των Αθηνών», φιλόδοξη προσπάθεια του Μάνου Καρατζογιάννη, που υπογράφει κείμενο και σκηνοθεσία, να αποτυπώσει θεατρικά την Αθήνα και τους ανθρώπους της στη διάρκεια της ναζιστικής Κατοχής. Αφορμή, η συμπλήρωση εβδομήντα πέντε χρόνων από την Απελευθέρωση της πρωτεύουσας (12 Οκτωβρίου 1944).
Στην αλβανική δραματουργία επιστρέφει ο Ενκε Φεζολλάρι μεταφέροντας στη σκηνή το βραβευμένο και πολυμεταφρασμένο «Η χώρα όπου ποτέ δεν πεθαίνεις» της Ορνέλα Βόρπσι, με τρεις ηρωίδες, που συμπυκνώνονται σε μία και μοναδική γυναίκα. Κατά τη δικτατορία του Εμβέρ Χότζα έχουν μπροστά τους να ξεπεράσουν πολλά εμπόδια: φυλακή, πνιγμό, κρεμάλα και κυρίως τις προκαταλήψεις και τον μισογυνισμό της κοινωνίας, που θεωρεί την «πουτανιά» μέσα στη φύση της γυναίκας. Παίζουν οι Νίκος Γκέλια, Μαρία Ζορμπά και Βέφη Ρέδη.
Νέα και η παράσταση τον Δεκέμβριο ενός από τα πιο εμβληματικά έργα του νεοελληνικού θεάτρου, σαράντα χρόνια μετά το πρώτο του ανέβασμα από τον Κάρολο Κουν στο Θέατρο Τέχνης. Ο Κώστας Παπακωνσταντίνου συν-σκηνοθετεί με την Αγγελική Μαρίνου τον πάντα επίκαιρο «Γάμο» του Μάριου Ποντίκα, για τον βιασμό της μικρότερης κόρης μιας φτωχής οικογένειας. Γιατί, δυστυχώς, η πατριαρχία, η ενδοοικογενειακή βία, η υποκρισία της κοινωνίας, ακόμα και η αδιαφορία της Δικαιοσύνης δεν έχουν, φυσικά, εκλείψει.
Η θεατρολόγος και μεταφράστρια Δήμητρα Κονδυλάκη επιχειρεί στη δεύτερη σκηνοθεσία της καριέρας της, επτά χρόνια μετά την παράστασή της για την ποιήτρια Μάτση Χατζηλαζάρου, κάτι πολύ ερεθιστικό. Μεταφέρει τον Απρίλιο στη σκηνή την Ανθολογία του Spoon River του Εντγκαρ Λι Μάστερς (2016), ένα από τα διαμάντια της αμερικανικής λογοτεχνίας, αποτελούμενη από συγκλονιστικούς μονολόγους, τραγικών όσο και παράδοξων κατοίκων μιας φανταστικής αμερικανικής πόλης, στις αρχές του 20ού αιώνα. Η παράσταση «Spoon River ή η ετοιμόρροπη ένωση των αντιθέτων» είναι μια συνεργασία με την εταιρεία θεάτρου ΕΝΑ ΣΥΝ ΕΝΑ ΙΣΟΝ ΕΝΑ.
Κι αυτό είναι ένα μικρό τμήμα του ρεπερτορίου του «Σταθμού». Εχουμε καιρό να αναφερθούμε και σε άλλες παραστάσεις. Για την ώρα προέχει οι επιμελείς θεατρόφιλοι να σημειώσουν κάποιες επαναλήψεις. Οι «Φυλές» της Νίνα Ρέιν σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά, μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία, ξανανεβαίνει στις 30 Οκτωβρίου.
Το αριστούργημα του Δημήτρη Δημητριάδη «Πεθαίνω σα χώρα» επανέρχεται την Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου, τριάντα χρόνια μετά την πρώτη του παρουσίαση από την Ομάδα Απεξάρτησης 18Ανω, στη σκηνοθεσία του Στέλιου Κρασανάκη. Με δύο εκπλήξεις στη διανομή: τον Χρήστο Σαπουντζή, που είχε παίξει στην πρώτη παράσταση, και την Μπέττυ Βακαλίδου, που έκανε την εμπειρία της έμφυλης ταυτότητάς της σκηνική πράξη.
Info: Ολες οι παραστάσεις και οι εκδηλώσεις στο www.stathmostheatro.gr
